หน้า13#246 พระแก้วรุ่นที่ผมแจกและน้อมถวายฟรีและรุ่นอื่นๆที่เคยสร้างแบบพุทธพาณิชย์

หลังจากปี พ.ศ. 2556 ผมได้ตระเวณส่งแม่พิมพ์เหล็กให้โรงงานแก้วอื่นอีก แต่ก็ไม่สำเร็จ

หลังจากการขอส่งคืนแม่พิมพ์เหล็กพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วกลับคืนมาที่ผมแล้ว ผมได้ตระเวณนำแม่พิมพ์เหล็กชุดเดียวกันนี้ไปที่โรงงานแก้วอื่นอีก บางโรงงานก็ค้างอยู่ครึ่งปีกว่า ก็ไม่สามารถจะคิดวิธีการสร้างได้บ้าง บ้างก็พอทราบวิธีการสร้างแต่ขาดช่างที่มีทักษะ และที่สุดผมก็ขอนำแม่พิมพ์กลับมาเก็บไว้ที่ผม และทราบว่า ที่ยากนั้นคงเป็นที่ผมออกแบบโดยเน้นความงามเต็มที่ โดยไม่เกรงใจช่างนั่นเอง เพราะการออกแบบที่สวมงาม เหมือนจริงที่สุดหรือเกือบที่สุดนั้น จะหลบให้เฉพาะปัญหาการถอดชิ้นงานออกจากแม่พิมพ์เพียงไม่กี่ข้อ เช่น การหลบมุมอันเด้อร์คัต เท่านั้น จึงทำให้หาช่างที่จะสร้างได้ยาก แต่ได้ชิ้นงานที่สวยสมใจมากที่สุดนั่นเอง

ในที่สุดแม่พิมพ์เหล็กก็อยู่ในความครอบครองของผม และขณะนี้อยู่ในความครอบครองของช่างอำนาจที่นำไปถวายวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดชัยนาทหรือชัยภูมินี่แหละครับ เพื่อให้หลวงพ่อที่สามารถสร้างชิ้นงานจากดินเหนียวหรือดินเผานี่แหละครับ และท่านจะได้หาทางสร้างชิ้นงานองค์นี้ในแบบดินเหนียวหรือดินเผาเป็นการต่อไป จะสำเร็จหรือไม่ คงต้องคอยดูกันต่อไป ราคาแม่พิมพ์ในขณะนี้คงประมาณ 4 แสนกว่าบาทถึง 5 แสนบาทแล้วในปี พ.ศ. 2559 นี้นะครับ

 

จบวิธีการสร้างพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วชนิดเป่าแก้วด้วยปอด



ผมได้จบวิธีการสร้างพระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วไว้แค่นี้ก่อน เพราะหากอธิบายขั้นตอนมากกว่านี้ จะทำให้เข้าใจได้ยากเกินไป ก็ขอนำรูปแม่พิมพ์เหล็กชิ้นด้านหน้า ถ่ายตรงมาไว้ที่นี่อีกทีครับ

 

ภาพศิริมงคลหลวงปู่สรวงเมตตารับการน้อมถวายพระแก้วปิดโครงการทั้งกลวงและตันเป็นองค์ที่ 509 ของโครงการ








ภาพที่เป็นศิริมงคลยิ่งที่หลวงปู่สรวงเมตตารับการน้อมถวายพระแก้วปิดโครงการทั้งกลวงและตันเป็นองค์ที่ 509 ของโครงการ ทราบมาว่า องค์หนึ่งประดิษฐานที่วัดศรีฐานในซึ่งผมมักคิดเป็นคำพ้องว่า
" สีในฐาน " คือในฐานพระทั้ง 2 องค์นี้มีหลอดไฟที่ให้แสงสีได้และมีรีโมทคอนโทรลด้วย

 

​

โครงการพระแก้ว 9 นิ้วได้น้อมถวายพระแก้วกลวงเป่าด้วยปอดโดยส่งขึ้นน้อมถวายพระ อ. เปลี่ยน ปัญญาปทีโปจำนวน 7 องค์

ในภาพนี้เจ้าภาพร่วมโครงการฯนำขึ้นน้อมถวายพระ อ. เปลี่ยนและได้ถ่ายมามาให้ผมด้วย

 

โต๊ะอาหารหินอ่อนตัวเดิมปี พ.ศ. 2548 ยังใช้งานถึง 2559 ( 2016 )

วันนี้ผมทดสอบทดลองการเคาะแก้วแชมเปญยี่ห้อหนึ่ง ( แต่ยังไม่สามารถโพสต์ไฟล์เสียง M4A ) การเคาะแก้วให้เกิดเสียงดังนั้นพิสูจน์ถึงคุณภาพของแก้วทั้งที่เป็นคริสตัลและไม่ใช่

 

ผมต้องการเปรียบเทียบเสียงการเคาะแก้วยี่ห้อหนึ่งกับการเคาะองค์พระแก้วคริสตัลตัน ๆ ว่า เสียงพระแก้วผมน่าจะถือว่า ไพเราะกว่า เพราะเสียงดังกังวาลดีกว่า

 

เมื่อวานลูกน้องช่างแก้วผมคนหนึ่งถามผมมาทางไลน์ว่า มีคนจ้างสร้างพระแก้วราคานี้ทำได้ไหม ?

...................

 

นี่คือไลน์ของลูกน้องช่างแก้วผมคนหนึ่ง ผมดึงภาพมาให้เห็นว่า นี่คือไลน์ของเขาจริง ๆ คนที่จะว่าจ้างเขาสร้างพระแก้วยืนปางเปิดโลก เมื่อเห็นก็จะรู้ได้ว่า นี่ยังไงครับ สิ่งที่ท่านจะไปว่าจ้างช่างแก้วเขา เขาก็ต้องถามความคิดเห็นผมก่อน เพียงแต่ผมจะเปิดเผยหรือไม่เท่านั้น ครั้งนี้ผมขอเปิดเผยนิดหน่อย ไม่ขอเปิดมากกว่านี้


ขออภัยที่ผมต้องปกปิดใบหน้า ชื่อ เพราะเขายังต้องทำมาหากิน ต้องเลี้ยงลูกและภรรยา ยังต้องส่งเงินไปเลี้ยงคนในประเทศของเขาอีก จึงยังไม่อยากเปิดเผยหมด

 

ลูกน้องช่างแก้วผมคนหนึ่ง ไลน์และโทรศัพท์มาคุยกับผม บอกรายละเอียดและรูปภาพชิ้นงานแก้วที่จะมีคนคนหนึ่งที่พยายามไปแอบอ้างต่อสังคมว่า เขาคือเจ้าของโครงการสร้างพระแก้วตัวจริง และมีโรงงานจริง ความจริงเป็นโรงงานคนละชนิดกับชิ้นงานที่เขาโฆษณา คือเขาไปใช้รูปถ่ายของโรงงานแก้วชนิดแก้วแท่งโบโรซิลิเกตเป่าพ่นด้วยแก๊สขึ้นรูปชิ้นงาน เพียงแต่มีเตาอบแก้วมาให้ดูว่า เขามีเตาเป็นของตนเอง ซึ่งความจริงนั้น การมีเตาอบอะไรก็มีได้ ที่สำคัญคือความรู้ ความเข้าใจ และความซื่อสัตย์ต่างหากที่ต้องมีในตัวคน ไม่ใช่สักแต่ว่าจะหลอกคนอื่น เพื่ออะไร การไปหลอกลูกน้องช่างแก้วผมคนนี้ เขาเป็นคนซื่อที่อาภัพ น่าสงสาร ถูกหลอกมาหลายปีก็ยังไม่รู้ว่าถูกหลอก ไปหลอกเขาว่าจะมีงานสร้างพระแก้วยืนเปิดโลก หน้าอกกว้างประมาณ 4 นิ้วเศษมีจำนวนถึง 200 องค์ พอถึงเวลาก็เหลือ 10 องค์ แล้วยังไปต่อรองไปกดราคาทั้งองค์เหลือแค่ 15,000.- บาทโดยจะให้ใช้แก้วนอกจากนิวซีแลนด์สีต่าง ๆ กัน ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลย เพราะก้อนแก้วเพื่อการหลอมต่อของนิวซีแลนด์ของ gaffer เขาขายกิโลกรัมละ 700.- บาท องค์นี้คงถึง 8 กิโลกรัม เมื่อก้อนแก้วเข้าไทยก็มีค่าใช้จ่ายอีก ทั้งค่าขนส่ง ค่าชิปปิ้ง ภาษี น่าจะกลายเป็นกิโลกรัมละไม่ต่ำกว่า 1,000.- บาท เพราะฉะนั้นต้นทุนก้อนแก้วก็ปาเข้าไป 8,000.- บาท ค่าโมลด์ของแต่ละองค์อีก แล้วก็ที่สำคัญที่สุดคือค่าไฟฟ้าที่ต้องอบลดอุณหภูมิ 4 วัน 4 คืนเต็ม ๆ ห้ามต่ำกว่านั้นแม้แต่ชั่วโมงเดียว

สรุปว่าคนจ้างกดราคามากเกินไป และที่สำคัญคนจ้างไปแอบอ้างว่า เป็นเจ้าของโรงงานเอง เอ้อ สังคมทุกวันนี้ทำไมต้องหลอกกัน ก็คงเป็นเพราะการเอาตัวรอดในเรื่องอาชีพนี่เองกระมัง คงรับแพงจ้างถูกนั่นเอง อย่าไปหลอกเขาครับว่าเป็นเจ้าของโรงงานหลอมแก้วชนิดนี้ และขนาดนี้ มันง่ายที่จะหลอกเขาครับ

อย่างผมนี่ลงให้เห็นรูปภาพในอดีตเลย ดูรูปภาพดูบ้านเลขที่ในใบขับขี่รถยนต์ได้ว่า อย่างผมนี้มีความจริง แต่ผมก็ไม่ได้ปิดบังใครว่า หลังจากที่คุณพ่อผมตายและไม่ได้เป็นเจ้าของโรงงานหลอมแก้วแล้ว เวลาผมสร้างพระแก้วทุกรุ่น ทุกองค์ ผมใช้วิธีไปร่วมสร้างกับเขา ใช้โรงงานของคนอื่น แต่ผมร่วมงานกับเขาอย่างเคียงบ่าเคียงไหล่เพราะความรู้ใกล้เคียงกันครับ

http://palungjit.org/threads/gaffer-glass-ก้อนแก้วที่ดีเพื่อการหลอมต่อพระแก้ว.568211/

 

กราบขออภัยที่ต้องปกปิดภาพจริงของพระยืนปางเปิดโลกที่ผู้ว่าจ้างลูกน้องช่างแก้วผมจะสร้าง ไม่ได้ลบหลู่ แต่ไม่อยากให้ใครเห็นภาพจริงปางนี้ เพราะนี่คือการแอบอ้าง หลอกลวง ถ้าบริสุทธิ์ใจจริง ๆ ก็บอกต่อทุกคนไปเลยว่า

1. เขาคือคนที่กำลังหลอกลวงสังคมคนนี้ ไม่เคยมีประสบการณ์การสร้างแก้วชนิดนี้และขนาดนี้แต่ประการใดเลย

2. โรงงานแก้วชนิดแก้วแท่งโบโรซิลิเกตุพร้อมเตาอบที่มีอยู่นั้น ไม่สามารถสร้างชิ้นงานพระแก้วปางเปิดโลกยืนขนาดหน้าอกกว้าง 4 นิ้วเศษนี้ได้เลย

3. เมื่อโรงงานประเภทนี้ไม่สามารถสร้างชิ้นงานนี้ได้ จึงต้องไปว่าจ้างช่างแก้วที่อื่น คนอื่น โดยที่คนสั่งจ้างก็ไม่ได้มีความรู้ใด ๆ ที่จะควบคุมช่างแก้วคนนี้ได้ เพราะการอบลดอุณหภูมินั้น มันสามารถโกงเวลาการอบได้ โดยลดเวลาจาก 4 วัน 4 คืนให้เหลือแค่ 2 วัน 2 คืน ต้นทุนเขาก็ลดไปกว่าครึ่งแล้ว หากแต่ชิ้นงานออกมาไม่ได้คุณภาพ มี stress ที่ยังคาอยู่ในเนื้อแก้วนั้น อาจเกิดการแตกร้าวได้ภายหลัง โดยไม่สามารถระบุชัดเจนได้ว่า จะแตกภายในกี่ปี หรือร้าว หรือมีผิวรานในเวลากี่ปีหลังจากงานเสร็จ ซึ่งวิธีการอบลดอุณหภูมิครึ่งหนึ่งนี้ คือลดจาก 4 วัน 4 คืนในองค์พระแก้วขนาดนี้ ลดเหลือ 2 วัน 2 คืน ก็อาจไม่พบค่า stress ด้วยกล้องก็ได้ ดังนั้น ความซื่อสัตย์ในงาน ความรู้เท่าทันกัน เพราะต้องมีความรู้และประสบการณ์จริง ๆ ต่างหากที่จะประกันชิ้นงานได้ครับ

 

สำรองพื้นที่

ขอสำรองพื้นที่เผื่อกรณีด้านบนนี้เล็กน้อยครับ เผื่อต้องเสริมอีกบ้าง.

เรื่องคนที่ลวงเงินวัดนั้น เขาหลอกเก็บเงินวัดไปแล้วหลายแสนบาท ผมโทรถามทางวัด ท่านว่า ไม่เอาเรื่อง เพราะเดี๋ยวงานบุญใหญ่จะไม่สำเร็จ.

หมายเหตุ.
ผมมาแก้ไขข้อความตรงนี้เดือน ต.ค. 2564 เพื่อเป็นบันทึกครับ

 

ขอสำรองพื้นที่เผื่อกรณีด้านบนนี้เล็กน้อยครับ เผื่อต้องเสริมอีกบ้าง 2

 

ขอสำรองพื้นที่เผื่อกรณีด้านบนนี้เล็กน้อยครับ เผื่อต้องเสริมอีกบ้าง 3

 

ขอนำกลับมาสู่การสร้างพระแก้วของผมต่อนะครับ

จากความคิดเห็นนี้ลงไป ผมจะขอนำกลับมาสู่การสร้างพระแก้วของผมต่อไป

ตามที่ผมได้เรียนให้ทราบแล้วว่า ผมมีประสบการณ์เป็นผู้จัดการฝ่ายผลิตของโรงงานแก้วที่มีคุณพ่อผมเป็นเจ้าของ ได้ผ่านการทดสอบทดลองมานานหลายปี เป็นโรงงานที่สามารถหลอมแก้ววันละประมาณ 2 ตัน มีการหลอมแก้วตะกั่วด้วยทุกวัน สามารถแยกแก้วสีได้โดยสามารถหลอมได้ 6 สี เพราะมีเบ้าหลอมแก้วน้ำหนักเบ้าละประมาณ 200 - 350 ก.ก. ( แล้วแต่จะเลือกเบ้าขนาดไหน ) และในบางช่วงโรงงานก็เพิ่มเตาหลอมแก้วเป็น 2 เตา โดยเตาที่เพิ่มมักเป็น 8 เบ้าเสมอ กำลังการผลิตจึงตกวันละ 4 ตันเศษ

แต่เมื่อผมไม่ได้เป็นเจ้าของโรงงานแก้วแล้ว การสร้างพระแก้วทุกรุ่น ทุกขนาด ทุกชนิดวิธีนั้น ผมได้เข้าไปร่วมสร้างกับโรงงานแก้วบ้าง กับผู้ถูกว่าจ้างบ้าง ซึ่งส่วนมากก็นับถือกันว่า เป็นลูกพี่และลูกน้องช่างแก้วด้วยกัน คือมีความรู้ใกล้เคียงกัน จึงเป็นการสร้างแบบว่า เคียงบ่าเคียงไหล่กันและกันมาตลอดทุกโรงงานทุกรายไป

ผมไม่เคยปิดบัง และบอกความจริงเสมอว่า แก้วนั้นสำคัญที่การอบที่ยาวนาน ถ้าชิ้นงานขนาดหน้าตัก 9 นิ้วในปางนั่ง หรือยืนหน้าอกกว้าง 4 นิ้วนั้น การอบต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 4 วัน 4 คืนเต็ม จะขาดแม้แต่ชั่วโมงเดียวก็ไม่ได้ แต่มักเป็นที่รู้กันว่า ช่างแก้วมักไม่ยอมทำตาม คุณภาพไทยจึงมักไม่ค่อยได้ ยกเว้นแต่เจ้าของงานจะรู้ทันกันชนิดหายใจรดต้นคอกันได้ ความรู้ต้องทันกันขนาดนั้น จึงจะได้ของดีมีคุณภาพและความถูกต้องอื่น ๆ อีกมาก

ขอให้ติดตามกระทู้นี้ต่อไปครับ จะได้เรียนรู้ต่อไปครับ

 

โครงการเป่าแก้วคริสตัลกลวงเป่าด้วยปอดที่โลตัสคริสตัล ระยอง

หลังจากที่โครงการพระแก้วคริสตัลตัน ๆ หน้าตัก 9 นิ้วสำเร็จลง ผมได้ขอให้ทางโลตัสคริสตัลระยองช่วยทดลองเป่าแก้วด้วยปอดในแม่พิมพ์เหล็กหน้าตัก 9 นิ้ว เหมือนอย่างที่ผมเคยสร้างสำเร็จไปแล้วในแก้วโซดาไลม์ซิลิก้า เป็นการเป่าแก้วกลวงเป่าด้วยปอด

ทางโลตัสได้เก็บแม่พิมพ์ไว้เพื่อให้ช่างแก้วเป่าได้ค่อย ๆ พิจารณาว่า จะสร้างได้สำเร็จหรือไม่ ? อย่างไร ? และจากการศึกษานานหลายเดือนมาก ก็พบว่า น่าจะมีค่าใช้จ่ายมากโข และตรงนี้ผมไม่มีค่าใช้จ่ายตรงนี้ ผมจึงไปยกแม่พิมพ์เหล็กกลับจากระยอง

การเก็บแม่พิมพ์เหล็กอย่างถูกต้อง ควรเป็นแบบนี้ถูกต้องแล้วที่ระยองใช้ลังไม้ pallet วางกับพื้นก่อน จึงวางแม่พิมพ์เหล็กและพลิกทุก ๆ ครึ่งเดือน

 

สังเกตโต๊ะหินอ่อนเมื่อสิบกว่าปีก่อน กับโต๊ะหินอ่อนตัวที่ผมยังใช้อยู่ เป็นตัวเดียวกัน

 

.......

 

ภาพบน พระแก้วหน้าตัก 9 นิ้วที่ผมอนุญาตให้โลตัสคริสตัลไว้บูชาที่โชว์รูมที่แผนกโชว์รูมในโรงงานแก้วโลตัสคริสตัล ระยอง การตกแต่งด้วยสีดำหมดนั้นถือว่าเป็นมือโปร แต่บังเอิญผมไม่ค่อยชอบ ผมจึงมักใช้สีอื่น ๆ จะเข้มมากหรือเข้มน้อย ก็มักไม่ใช่สีดำล้วนขนาดนี้ครับ นี่คือความคิดเห็นของผมส่วนตัวนะครับ แต่มือโปรส่วนมากยังชอบสีดำล้วนและดำด้านซาตินอย่างนี้ครับ


ภาพล่างนี้คือการทดลองการใช้ LED ก่อนขึ้นแท่นบูชาในโชว์รูมของโรงงานแก้วโลตัสคริสตัลที่ระยอง

 

ถึงแม้ว่าไฟ LED ในฐานพระแก้วทุกขนาดจะถือว่าดีแล้ว แต่ผมมักใช้โคมไฟจากญี่ปุ่นดวงนี้ ซึ่งเป็นโคมไฟประจำตัวผมมานานหลายสิบปีแล้ว มาใช้ถ่ายภาพที่แสงจะทะลุแก้วได้ดีกว่าแสงที่พุ่งขึ้นจากในฐานพระ และผมมักใช้โคมไฟดวงนี้ ส่องเพื่อตรวจดูหรือทำงานต่าง ๆ ของชิ้นงานแก้วและอื่น ๆ ด้วย ทุกวันนี้ผมก็ยังใช้โคมไฟดวงนี้อยู่ครับ นับว่า การถ่ายภาพที่ติดโคมไฟญี่ปุ่นดวงนี้เป็นสัญลักษณ์ของโครงการงานที่ผมมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ไม่มากก็น้อย หรืออย่างน้อยก็มีการขอให้ผมนำโคมไฟมาส่องดูเนื้อแก้วของพระแก้วองค์ต่าง ๆ ครับ