ศูนย์รวมลูกหลานพญานาคศรีสัตตนาคราช

นึกเป็นแสงสว่างก็ได้ นึกเป็นเจดีย์ทองก็ได้ ดวงแก้วครอบก็ได้ ตามถนัด

 

สาวปานจะโม้อะไรให้ฟังเหรอบอกให้รอสี่สิบห้านาที ครบยังนี่ อิอิ

 

เคยไปต่างประเทศก็แค่ไปลาวอ่ะ ไม่ได้ไปไต้หวันสักที อยากไปเหมือนกัน ไปไหว้เทวดาหวูเปิ่น

 

มาแล้วค่ะ 108จบ
แต่เป็น 108จบที่น้ำตาท่วม 2 แก้มไปเลย
ถ้าของพี่หลวงเรียกว่าอุปปาทาน ของปราญฯต้องเรียกว่าเพ้อเจ้อค่ะ
เดี๋ยวนะจะเล่าให้ฟัง

 

มาแล้วพี่ครู ปราญฯจะเล่าเรื่องที่ไปเที่ยวให้ฟัง แต่เปลี่ยนใจขอเล่าเรื่องสวดมนต์ก่อนนะ

 

โคมหลวงจะไปกราบหลวงพี่เอกวันไหนประมาณกี่โมงเหรอ

 

ทยอยเล่าก็ได้นะ จะได้ทยอยอ่าน

 

วันนี้ปราญฯไปเที่ยวตลาดน้ำอโยธยามาค่ะ แล้วก่อนกลับก็ได้ไปวัยไชยวัฒนารามมาค่ะ แล้วพอออกจากวัดไชยวัฒนารามก็ได้ขับรถผ่านวัดวรเชษฐ์โดยบังเอิญ อาจเพราะความที่วันนี้ได้ไปวัดมาปราญฯเลยเพ้อเจ้อเล็กน้อยตอนสวดมนต์

 

วันที่สิบครับพี่ ผมกับอาร์ทพร้อมโฉบพี่แล้วเรียบร้อย (แอบดูกูเกิ้ล หรือจะให้โฉบที่ทำงานก็ไม่ต้องเกรงใจครับ) ผมเลิกงานจากปากเกร็ดสามโมงตรง อาร์ท ลางานตัวเองได้ ส่วนปราญ ลอยตามน้ำมา ไม่รู้จะนานไหม ฮา เพิ่งนัดกันครับ ใครจะตามไปกราบ บอกนะครับ
คือเอาสะดวกพี่เลยครับ ตามนั้น พี่ให้มากี่โมงก็ตามนั้นเลยครับ คุณณัฐกลับบ้านไปขนพระ แล้วตามไป

 

วันที่สิบคือวันอังคารยังทำงานอยู่เลย ได้หยุดวันพฤหัสมั๊ง แสดงว่าไปกันวันอังคารช่วงเย็น พี่ครูต้องรอคุณพ่อคุณแม่กลับมา ท่านไปต่างจังหวัดมาวันอังคารนี้เวลาประมาณห้าหกโมง ไม่มีวันอื่นอีกเหรอ หลวงพี่ท่านมาวันนั้นวันเดียวเหรอ

 

วันนี้ปราญฯสวดมนต์ 108 จบอย่างที่เคยสวดทุกวัน แต่ที่แปลกกว่าทุกวันคือวันนี้พอปราญฯนั่งสวดมนต์ปราญฯก็กลับเห็นตัวเองนั่งอยู่ในพระอุโบสถวัดไชยวัฒนารามค่ะ แล้วก็ไม่ได้อยู่คนเดียว แต่มีทหารอยู่ด้วยเป็นทหารใส่ชุดสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ นั่งอยู่เต็มลานโบสถ์ ด้านหน้าทหารชุดน้ำตาล มีทหารใส่ชุดสีน้ำเงิน 3 คน นั่งเรียงอยู่ด้านหน้า แล้วปราญฯก็สวดมนต์ไปน้ำตาไหลไปตลอดเวลา ในใจตอนนั้นเหมือนเรากำลังนำคนเหล่านั้นสวดมนต์อยู่ค่ะ ตอนที่สวดเสร็จแล้วจะสัพเพ ครั้งนี้เป็นการสัพเพอย่างตั้งใจที่สุดที่ปราญฯพอจะทำได้ทีเดียว ปราญฯอาราธนาพระพุทธเจ้า พระอรหันต์เจ้าทุกพระองค์ หลวงปู่ทวด หลวงปู่ดู่ หลวงตาม้า พระแก้วแดง พรหมเทพเดวา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 16 ชั้นฟ้า 15 ชั้นดิน แล้วแผ่เมตตาให้เป็นแสงสว่างครอบรอบบริเวณนั้น

 

วัดวรเชษฐ์นอกเกาะ เป็นวัดที่พี่ครูเคยบวช สมัยโบราณมาเหมือนกัน ตอนที่ไป ขณะที่ไหว้พระประธาน เห็นภาพสมัยก่อนๆ ที่นั่นมีอัฐิของพระนเรศวรพระพี่นางพระเอกาฯ มั๊ง

 

ซ่อนตัวกันนะครับ อีกสามท่าน หนึ่งในนั้นมีปราญ อะแฮ่มๆๆ ใครหนอๆ

ปราญจะเล่าอะไรหรือรอฟัง พิมพ์เร็วแล้วพิมพ์ผิดเราจะเก็บท่านบ้าง อิอิ

พี่ครูครับ ช่วงนี้ผมอุปปาทานกินบ่อยครับ ไม่สงสัยครับปล่อยไปแต่ที่ติดใจคือพระพุทธเจ้าปางเปิดโลกครับ ทรงเครื่องแบบนี้ แสงก็แบบนี้ กินใจผมมากๆ วันนี้ไปอาคารสมเด็จองค์ปฐมที่วัดท่าซุงก็นั่งมองอยู่แล้วองค์นาดสองฟุต เป็นปรางเปิดโลก แล้วแอบคิดว่า อยากได้มาซักองค์ ฮาๆๆๆ นิมิตม่ค่อยมีกับเค้าครับ นึกที่ไรก็พระพุทธนิมิตกับปางเปิดโลก


แบบนี้อะครับ ทรงเครื่องล้านนา

 

วัดไชยวัฒนาราม ที่สาวปานเห็น สงสัยตอนเขานำกระดูกพี่มาบรรจุในเจีย์มั๊ง อิอิ

 

ที่ถ้ำเมืองนะ มีให้บูชาอยู่มั๊งปางเปิดโลกรุ่นสองไง

 

จะติดตามสอบถามมาให้ครับ ท่านคงอยู่นานกว่านั้นแหละครับ จะโทรถามพี่หญิงให้ครับ จะได้ปลี่ยนวัน ส่วนวันพุธเย็นผมไป สมุทรสงครามแม่ไปธุระ พาแม่ไปครับ แล้วเอาของไปถวายวดโบสที่แจ้งไว้ครับ วันที่ สิบสองกลับบ่ายๆ เย็น วัน พฤ จะดีไหมครับ ไม่ก็วันอื่นจะถามให้ครับ ว่าท่านสะดวกวันไหน




ปราญจ๋าที่เธฮไปมีทหารตกค้างอีกมากเลยล่ะ น่าสงสารสุดๆ โมทนากับจิตกุศลเธอนะครับ

 

ปางทรงเครื่องล้านนา พี่ครูเห็นบ่อยๆตอนที่น้องๆเข้ามากันหน่ะ ก็เลยเป็นที่มา พระโพธิสัตว์สายเหนือ

 

พี่ครูอาจจะสะดวกไปกราบหลวงพี่ประมาณวันศุกร์หรือเสาร์
น้องๆนัดกันแล้วไปกันก่อนก็ได้ จะได้ไม่เลื่อนวันไป ยังไงเราก็ต้องได้เจอกันอยู่ดีไม่ช้าก็เร็ว อิอิ

 

ตอนไปที่วัดไชยวัฒนาราม พอก้าวเข้าไปในเขตวัดก็ขาสั่นๆใจสั่นๆคล้ายจะเป็นลม อยากหลับอยู่ตรงนั้น กัดฟันท่องพุทธคุณเพื่อเรียกสติให้อยู่กับตัว ไปเดินวนรอบๆวัดเห็นพระพุทธรูปที่อยู่ในสภาพปรักหักพัง แล้วก็เดินไปที่เจดีย์ฝั่งแม่น้ำ ปราญฯปีนขึ้นปีนลงรอบเจดีย์ทั้ง 4 ด้าน ด้านแรกที่ปราญฯเลือกขึ้นคือด้านหน้าฝั่งแม่น้ำ พอขึ้นไป ความรู้สึกมันบอกไม่ถูกจริงๆค่ะ บนนั้นมีพระพุทธชินราชองค์หนึ่งตั้งอยู่ แป็นพระค่อนข้างเก่ามากแล้วค่ะ องค์พระเริ่มมีสีเขียวเกาะ เขาน่าจะเรียกว่าเนื้อสำริดมั้งคะ ปราญฯไปนั่งที่ตรงนั้นแล้วก็อธิษฐานจิตว่า"ดวงวิญญาณใดๆที่ยังสถิตย์อยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ โปรดจงรับรู้ว่าเราได้มาสักการะท่านด้วยใจคารวะ"แล้วปราญฯก็ได้สวดสัพเพที่นั่นค่ะ พอลงมาก็ขึ้นด้านทิศใต้ค่ะ ด้านนี้มีองค์ เสด็จพ่อ ร.5 ตั้งอยู่ค่ะ ตอนลงมาจากด้านนั้นปราญฯรู้สึกปั่นป่วนในท้องจนอาเจียนเป็นฟองน้ำลาย 1 ครั้ง ตรงนั้นมีต้นไม้ใหญ่อยู่ น่าจะเป็นต้นโพธิ์มั้งคะ จากนั้นก็เป็นด้านตะวันตก ด้านนี้ไม่มีองค์พระอยู่แต่มีร่องรอยของการมีพระอยู่ค่ะ ด้านสุดท้ายมีพระตั้งอยู่ค่ะ แต่เป็นพระใหม่ที่ไปวางตั้งไว้ จำไม่ได้ว่าเป็นพระอะไรค่ะ จากนั้นก็เดินวนไปที่พระอุโบสถ ตรงนั้นยังมีพระประธานตั้งอยู่ ปราญฯเข้าไปนั่งกราบพระประธาน อยากเดินไปที่แม่น้ำแต่ใจก็รู้สึกห่อเหี่ยวจนบอกไม่ถูก เห็นผู้คนเดินผ่านไปมา บางคนนอนถ่ายรูปบริเวณสนามหญ้าหน้าโบสถ์ บางคนปีนขึ้นบนเจดีย์ โพสต์ท่าถ่ายรูปราวกับเป็นนางแบบ ก่อนกลับคนขับรถผู้อารีคงเห็นอาการของปราญฯอยู่นานแล้วก็พูดขึ้นมาว่า"พี่คงไม่เคยเกิดในสมัยนี้ เพราะพี่ไม่มีความทรงจำใดๆหลงเหลืออยู่เลย แล้วเธอเคยเกิดในสมัยนี้ไหม"ปราญฯก็พลั้งปากออกไปว่า"เคย"เขายังพูดต่อว่าปราญฯคงเคยเกิดมาหลายยุคหลายสมัยและก็คงวนเวียนอยู่ในเขตนี้เป็นแน่ เด็กสมัยนี้จะมีใครรู้ไหมว่า ณ สถานที่ที่เขายืนอยู่เคยมีโครงกระดูกใครฝังอยู่บ้าง บางคนอาจต้องกลับมายกมือไหว้โครงกระดูกของตัวเองหรือคนที่เคยเป็นดั่งชีวิต" ก่อนกลับคนขับรถจูงแขนแน่นเป็นพิเศษเหมือนกลัวว่าเราจะไม่กลับไปด้วยอะไรแบบนั้น

ป.ล. เดี๋ยวจะนำรูปมาลงให้ดูค่ะ

 

น้องอาร์ตหรือน้องอาท จดไปแล้วใช่ป่ะ