ร่วมบุญกับมูลนิธิก้าวคนละก้าว สมทบทุนการศึกษาทุน "ก้าวเพื่อน้อง"

มีคนๆ หนึ่งเคยบอกกับผมว่า...
"เบลล่าเขียนเล่าเรื่องราวต่างๆ
ให้คนได้หัวเราะ...
ให้คนได้มีความสุขดีกว่านะ
เพราะเรื่องด่าเรื่องตำหนิ
มีคนที่เขาทำหน้าที่กันเยอะแล้ว
แล้วเขาก็ด่าเก่งกว่าเบลล่ากันทั้งนั้น...
.
จริงๆ ผมด่าเก่งนะครับ
แถมยุคนี้ด่าแล้วได้เงินซะด้วย
นับเป็น นวตกรรม ทางการหารายได้อย่างแท้จริง
แต่...ผมก็ไม่อยากจะเพิ่มความเคืองขุ่นในใจใคร
เอาเป็นว่า...หากท่านเห็นผมด่าใคร...
แปลว่าสิ้นไร้ไม้ตอกจริงๆ
.
มาอ่านเรื่องชื่นใจกันดีกว่า...
วันหนึ่ง...ผม.หมอปัม,พี่โด๋ว
ได้ video call ไปยังน้องๆ ที่ได้รับทุน
จากโครงการก้าวเพื่อน้อง
เพื่อสอบถามความเป็นอยู่
และส่งกำลังใจให้กับพวกเขา
แต่กลับได้เรื่องราวเล็กๆ
ที่พวกเราแสนประทับใจ
.
น้องจูงมง เด็กชายคนหนึ่งจาก จ.อุทัยธานี
ที่ได้รับทุนก้าวเพื่อน้อง บอกกับพวกเราว่า
ที่บ้านไม่มีไฟฟ้า รวมถึง น้ำประปา มาตั้งแต่เกิด
.
คือ...จินตนาการไม่ออกเลย...ว่าอยู่มาได้ยังไง
แล้ว...ตู้เย็น พัดลม อะไรนี่ไม่มีเลยเหรอ
"ไม่มีครับ ที่บ้านใช้กระติกน้ำแข็ง แช่ของเอาครับ
"แล้วชาร์ตโทรศัพท์ยังไงอ่ะ..."
"ก็มีพี่เขาซื้อ power bank ให้ครับ
กลางวันไปชาร์ตที่โรงเรียน"
.
แล้วน้ำอ่ะ..?
"เป็นน้ำบ่อครับ ที่บ้านใช้สูบขึ้นมา
แต่ถ้าฤดูแล้งน้ำแห้ง
ก็ต้องไปขอน้ำที่ตำบลใกล้ๆ"
.
"จริงๆ ที่บ้านก็มี โซล่าเซลล์ ครับ
มีสองแผง แต่มันเสียไปอันนึง"
ผมให้จูมง ลองหันกล้องไปทางแผงโซล่า
ดูว่าเป็นยังไง
เด็กชายหันกล้องมือถือกลับเข้าไป
ทำให้พวกเราได้เห็นสภาพในตัวบ้าน
คือ...พรุน ทั้งหลังคาและพื้นบ้าน
ไม่รู้ว่าเดินโดยไม่ตกร่องไม้ได้ยังไง
ส่วนโซล่าเซลล์ที่ติดตั้งบริเวณด้านซ้ายของบ้านนั้น...ก็...แผงกระจึ๊งนึง...
ใหญ่ประมาณโปสเตอร์หนัง 1 ใบ
.
แล้วมันใช้อะไรได้บ้างอ่ะ...
"ก็...พอจะช่วยเปิดไฟได้ดวงนึงตอนกลางคืนครับ
แต่ถ้าวันไหนฟ้าครึ้ม ก็เก็บไฟไม่ได้ ต้องอยู่มืดๆ"
.
ผมเหลือบไปดูผลการเรียน
ในเอกสารข้อมูลของน้อง
เห็นเกรด 3.6 -3.7 ทุกเทอม
ก็สงสัยว่า ไม่มีน้ำ,ไฟ ทำไมยังเรียนเก่ง?
.
ผบการเรียนดี มีการบ้านส่งไม่เคยขาด
และ สามารถจดจำบทเรียนได้อย่างยอดเยี่ยม
ถูกเขียนอยู่ในใบรับรองจ
ากโรงเรียนต้นสังกัดของน้อง
.
"เพราะไม่มีไฟฟ้าใช้ตอนกลางคืน
ผมจะรีบทำการบ้านให้เสร็จที่โรงเรียนเลยครับ
ส่วนการอ่านหนังสือทบทวนที่บ้าน
ผมจะเอามือถือเปิดไฟฉายส่อง
ไปที่หนังสือแล้วก็นั่งอ่านเอา"
.
...อ่านหนังสือจากไฟมือถือ...สุดว่ะ
.
ผมหันไปมองหน้ากับพี่ๆ และคิดตรงกันว่า
เออ...ถ้ากลายเป็นเราเองที่ต้องเติบโตขึ้นมา
ในสภาวะที่ขาดน้ำขาดไฟ
ไร้สิ่งอำนวยความสะดวกทั้งปวง
เราจะตั้งใจเรียนเหมือนจูมงหรือไม่?
จะโทษสิ่งแวดล้อม หรือกระทั่งโทษครอบครัว
ว่าไม่สามารถดูแลเราให้ดี
มีข้ออ้างอีกเพียบ ที่จะทำให้เรา
กลายเป็นเด็กมีปัญหา
.
แต่เจ้าเด็กนี่...นอกจากเรียนเก่งแล้ว
ยังทำงานหารายได้พิเศษวันหยุด
ด้วยการรับจ้างเลี้ยงวัว และทำไร่มันสำปะหลัง
เพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัวอีกด้วย
.
…ทำหลายอย่างเลย
.
"แล้ว...น้องมีความสุขไหม?" ผมถาม
"มีครับ" เด็กชายตอบยิ้มๆ
"มีตอนไหนอ่ะ?"
.
เขาทำหน้าครุ่นคิดนิดนึง...แล้วก็ตอบว่า
"ตอนที่ได้อยู่กับครอบครัวมั้งครับ ได้อยู่ด้วยกัน
ได้กินข้าวด้วยกัน พูดคุยอะไรกัน ก็มีความสุขแล้ว"
.
"แล้ว...ไม่คิดว่าชีวิตลำบากบ้างเหรอ?" ผมถาม
.
"ก็ไม่นะครับ อาจเป็นเพราะว่าผมชินไปแล้ว
เพราะตั้งแต่เกิดมา ก็อยู่แบบนี้มาตลอด..."
.
เด็กมันแกร่งจริงๆ...
เล่นเอาผู้ใหญ่อย่างเรา อายม้วนต้วนไปเลย
ใครที่บ่นว่าช่วงนี้ "หมดไฟ" ให้มองไปที่จูมงครับ
คนๆ นี้เติบโตมาโดย "ไม่มีไฟ" ของจริง
และเติบโตมาได้อย่างดีเสียด้วย...
.
เวลาผ่านไปไวเหมือนติดจรวด
เผลอแป๊ปเดียว 3 ปี เจ้าจูมงจบ ม.6 ซะแล้ว
ระหว่าง 3 ปี เรายังติดต่อกันผ่านทางไลน์
จูมง ก็ยังเป็นคนร่าเริงเหมือนเดิม
เพิ่มเติมคือชอบไปงานรำวง 5555
มันชอบส่งรูปเวลาไปรำวงมาให้พวกเราดูเรื่อยๆ
บางที อุทัยน้ำท่วม ก็ยืนยิ้มแป้น ขาแช่น้ำ
เซลฟี่มาให้ดู
จนผมแอบสงสัยว่า มึงไหวไหมวะ 5555
สงสัยเรียนจบ น่าจะมีเมียซะก่อน
แต่...พอดูผลการเรียนของเขา
ก็ยังป้วนเปี้ยนอยู่แถว 3.6-3.7 เช่นเดิม
เรียกว่า เรียนเก่งผิดกับหน้าตา
จนกระทั่งผลการเทียบคะแนนเพื่อเข้าเรียน
มหาวิทยาลัยของ จูมง ออกมา
เราจึงได้รับข่าวดีว่า...
.
จูมง ติดคณะวิศกรรมการจัดการพลังงาน มหาวิทยาลัยแม่โจ้
.
ทั้งๆ ที่บ้านไม่มีพลังงานอะไรเลย
นอกจาก “แดดกับลม”
แต่สอบติด วิศวะพลังงาน
เอากับมันสิ!
.
ผมกะหมอปัมดีใจ หน้าระรื่น
ยังกะลูกตัวเอง สอบติด
เลยจูงมือพี่โด๋วขึ้นไปหา
และร่วมแสดงความยินดีกับจูมง
ที่เชียงใหม่ ด้วยใจจริง
.
เด็กชายจูมง ที่วันนี้เป็น “นายจูมง” แล้ว
เดินมาทักทายพวกเราอย่างร่าเริง
ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ที่มีความหวังมากขึ้น
จากการได้เดินต่อบนเส้นทางที่เขาใฝ่ฝัน
เขาฝากคำขอบคุณมาถึง เพื่อนๆ ทุกคนด้วยว่า
“หากไม่ได้ทุนก้าวเพื่อน้องในวันนั้น
ผมคงไม่มีทางมาถึงจุดนี้ได้”
.
เด็กตัวใหญ่ๆ ท่าทาง ซื่อๆ เดินเลี้ยงวัว
อยู่ในไร่ห่างไกลผู้คน
สู่วันนี้ที่มีอาชีพ วิศวกร รออยู่อีกไม่ไกล...
มันเหมือนเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
แต่ก็เกิดขึ้นแล้วจริงๆ ด้วยความ มุ่งมั่นของน้องจูมง
ที่ตั้งใจจะพาตัวเองและครอบครัวให้พ้นออกจากความยากจน
.
และที่สำคัญมากๆ เลยก็คือในความสำเร็จของจูมง
หรือน้องๆ คนใดจากโครงการก้าวเพื่อน้อง
ล้วนเป็นผลจากการสนับสนุนของเพื่อนๆ
การแบ่งปัน เล็กๆ น้อยๆ ของท่าน
เปลี่ยนชีวิตคนได้จริงๆ
.
โครงการก้าวเพื่อน้อง ยังคงเดินหน้าตามหา
เด็กๆ ที่มีความตั้งใจ แต่ด้อยโอกาสในทุกๆ ปี
และตั้งใจจะช่วยเหลือพวกเขาให้ได้
มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
ปัจจุบันเราช่วยกันมาแล้ว 250 คน
และรอพบน้องคนที่ 251, 252, 253 ต่อๆ ไป
และท่านสามารถสนับสนุน
ทุนก้าวเพื่อน้องได้ ด้วยการบริจาค
.
มาร่วมสร้งปาฏิหารย์ให้กับเด็กๆ กันครับ
.
ร่วมสนับสนุนทุน "ก้าวเพื่อน้อง"
บัญชี: 468-0-996073 (ธ.ไทยพาณิชย์)
ชื่อบัญชี: ก้าวเพื่อน้องโดยมูลนิธิก้าวคนละก้าวและ กสศ. (บัญชีเดินสะพัด)
สามารถ ลดหย่อนภาษีได้ 2 เท่า
.
#เขียนโดยเบลล่าคนดี
#มูลนิธิก้าวคนละก้าว #ก้าวเพื่อน้องปีที่5

https://www.facebook.com/share/p/1aDQbJH3T1/
https://www.facebook.com/share/1CauRusyQK/

 

ขอร่วมบุญครับ สาธุ

 

ขอร่วมบุญครับ สาธุ

 

นายภานุมาศ
และครอบครัวจตุรพิพัฒนพร
ร่วมบุญกุศลครั้งนี้ด้วยครับ
สาธุ...☺️♥️