เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันอังคารที่ ๗ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เรื่องแรกเลยก็คือจะขอให้ "ครูป้าเกียง" (นางสาวมาลินี ตีรเลิศพานิช) ช่วยติวการเรียนให้กับ "น้องต้นหอม" (เด็กหญิงลลินดา ภักดีดาราวรากุล)และ "น้องต้นน้ำ (เด็กชายพชรกฤต ภักดีดาราวรากุล)ด้วย เนื่องเพราะว่าเด็กทั้งสองคนเรียนโฮมสคูลมา

การเรียนโฮมสคูลนั้นมีข้อเสียมากเป็นพิเศษ อันดับแรกเลยก็คือ เด็กจะเข้าสังคมไม่เป็น เนื่องเพราะว่าอยู่แต่บ้านของตนเอง กลายเป็น "นกน้อยในกรงทอง" ไม่เคยเจอลมฝนทางข้างนอก บางคนถ้าสภาพจิตไม่เข้มแข็งพอ ออกไปเจอในลักษณะต้องเรียนรวมกับคนอื่น บางทีก็อาจจะเสียขวัญ อยู่ในลักษณะของ "ฟิวเจอร์ช็อก" ไปเลย

ประการต่อไปก็คือการเรียนโฮมสคูลนั้น ไม่สามารถที่จะพิสูจน์ได้ว่าเด็กมีความรู้จริงหรือเปล่า ? เนื่องเพราะว่าการตอบคำถามนั้น ภายในเวลาสอบเด็กสามารถค้นคว้าข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตได้ หรือไม่ก็มีพ่อแม่ หรือว่าญาติพี่น้องช่วยกันค้นคว้าข้อมูลให้ได้ ดังนั้น..เด็กที่เรียนโฮมสคูล ถ้าหากว่าคะแนนดี ไม่สามารถจะระบุได้ว่ามีความรู้ดีตามนั้นหรือเปล่า ?!

แม้กระทั่งกระผม/อาตมภาพที่ต้องบอกว่าเป็นรุ่นแรก ๆ ที่เรียนออนไลน์ ถึงเวลาเรียนหรือว่าสอบ ไม่ว่าจะเป็นการสอบเก็บคะแนนหรือสอบจริงก็ตาม ต่อให้เราเปิดกล้องอยู่ เพื่อนฝูงหลังกล้องบานตะเกียงก็ช่วยกันสุดชีวิต..! มีน้อยคนที่จะหยิ่งในศักดิ์ศรีอย่างกระผม/อาตมภาพ ที่ไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากใคร เนื่องเพราะต้องการรู้ว่าตนเองมีความรู้ที่แท้จริงเท่าไร เพราะมีคติประจำใจก็คือ "เรียนแล้วต้องรู้ รู้แล้วต้องบอกต่อคนอื่นเขาได้"

คราวนี้ที่พูดถึงส่วนนี้ขึ้นมา ก็เพราะว่าวันนี้มีคนตั้งกระทู้ว่า "การไม่มีศาสนามีข้อดีอะไร ?" ถึงได้มีคนที่ลงประวัติหรือว่าลงในทะเบียนบ้านของตนเองว่าไม่มีศาสนา โดยเฉพาะในต่างประเทศ

กระผม/อาตมภาพขี้เกียจอธิบายถึงข้อดีในการมีศาสนา แต่อยากจะบอกว่าขนาดมีศาสนา ขนาดมีศีลมีธรรม ยังฆ่าแกงกันจนกระทั่งคุกล้นไปทั้งประเทศ เอาแค่ทองผาภูมิของเราก็แล้วกัน เรือนจำจังหวัดทองผาภูมิ ขอยืนยันคำว่า "เรือนจำจังหวัด" เรือนจำจังหวัดทองผาภูมิสามารถรับผู้ต้องขังได้ ๙๐๐ คน ปัจจุบันอยู่กันเกือบ ๑,๖๐๐ คน..! ทั้ง ๆ ที่กว่าจะเข้าไปได้ ผ่านประตูอย่างน้อย ๓ ชั้น โดนค้นตัวแล้วค้นตัวอีก ยังตะเกียกตะกายกันยัดเข้าไปขนาดนั้น แล้วถ้าไม่มีศีลไม่มีธรรมเลยจะเกิดอะไรขึ้น ?!!

 

ในเรื่องของการไม่มีศาสนานั้นมีข้อดีอยู่ข้อเดียว ก็คือความเป็นอิสระทางความคิด ที่ไม่โดนตีกรอบด้วยข้อห้าม หรือว่าข้อให้กระทำของศาสนานั้น ๆ

แต่ทุกท่านต้องเข้าใจว่า กว่าที่จะมีศาสนาหนึ่งขึ้นมาได้ มีข้อห้ามกระทำและข้อให้กระทำนั้น แต่ละศาสดามีการใคร่ครวญ ตลอดจนกระทั่งการบัญญัติเพื่อความเหมาะสมมาเป็นอย่างดีแล้ว ไม่ต้องกล่าวถึงศาสนาอื่น เอาแค่พระพุทธศาสนาของเราก็แล้วกัน

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้รอบ รู้จริง แค่ศีลเบื้องต้นก็ทรงบัญญัติขึ้นตามความปรารถนาของมนุษย์และสัตว์ทั้งปวง ก็คือ

ถ้าเราไม่อยากให้ใครมาฆ่าเรา ไม่อยากให้ใครมาทำร้ายเรา เราก็ไม่ควรที่จะไปฆ่าใคร ไม่ควรที่จะทำร้ายใคร

ไม่อยากให้ใครมาหยิบฉวยช่วงชิงทรัพย์สินสิ่งของของเรา เราก็อย่าไปหยิบฉวยช่วงชิงสิ่งของของใคร

ไม่อยากให้ใครมายื้อแย่งคนรัก มายื้อแย่งของรักของเรา เราก็ไม่ควรที่จะไปยื้อแย่งคนรัก ยื้อแย่งของรักของใคร

ถ้าเราอยากฟังแต่ความสัตย์ความจริง เราก็ไม่ควรที่จะโกหกมดเท็จใคร

ถ้าอยากมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ ก็ไม่ควรที่จะไปเสพสุราหรือยาเสพติดอื่น ๆ

 

เราจะเห็นว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบัญญัติศีลขึ้นมา ก็เพื่อความอยู่สุขของบุคคลส่วนใหญ่ในสังคม ดังนั้น..แค่หลักของศีลอย่างเดียว ถ้าหากว่าเราพิจารณาในกฎหมายทั้งปวง ก็จะเห็นว่าข้อกฎหมายต่าง ๆ นั้น ล้วนแล้วแต่บัญญัติไปเพื่อป้องกันคนละเมิดศีล ๕ ทั้งสิ้น..!

เราจะเห็นในเรื่องของการทำร้ายกันฆ่าฟันกัน ในเรื่องของการลักขโมยหยิบฉวยช่วงชิงกัน ในเรื่องของการยื้อแย่งคนรัก ยื้อแย่งของรักจนกลายเป็นคดีความกัน ในเรื่องของการโกหกหลอกลวง โดยเฉพาะแก๊งสแกมเมอร์ต่าง ๆ และท้ายที่สุด ความเสียหายของเยาวชนและพลเมืองของเรา จากการเสพยาเสพติดต่าง ๆ ทุกอย่างที่กระทำไป ล้วนแล้วแต่มีข้อกฎหมายห้ามไว้ทั้งสิ้น..!

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ในเรื่องของการมีศาสนา โดยเฉพาะศาสนาที่มีคำสอนที่ถูกต้อง จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปเพื่อความสงบสุขของคนในสังคมล้วน ๆ แล้วเราก็จะเห็นว่าบุคคลที่ไม่มีศีล ไม่มีธรรม สามารถเบียดเบียนผู้อื่นด้วยการก่อสงคราม เข่นฆ่าเขาแบบไม่ละอายชั่วกลัวบาป ซึ่งทุกคนก็คงไม่อยากให้เรื่องทั้งหลายเหล่านั้นเกิดแก่ตนเองและคนที่ตนเองรัก การไม่มีศาสนาจึงแทบจะหาข้อดีไม่ได้เลย

แต่ว่าการมีศาสนานั้น เราจะเห็นว่ามีประโยชน์ตั้งแต่เบื้องต้น เบื้องกลาง และเบื้องปลาย

ถ้าเราสามารถรักษาศีลทุกข้อไว้ได้ ครอบครัวใดมีศีลธรรม ครอบครัวนั้นก็อยู่เย็นเป็นสุข

หลาย ๆ ครอบครัวมีศีลธรรม หมู่บ้านนั้นก็อยู่เย็นเป็นสุข

หลาย ๆ หมู่บ้านมีศีลธรรม ตำบลนั้นก็อยู่เย็นเป็นสุข

หลาย ๆ ตำบลมีศีลธรรม อำเภอนั้นก็อยู่เย็นเป็นสุข

หลาย ๆ อำเภอมีศีลธรรม จังหวัดนั้นก็อยู่เย็นเป็นสุข

หลาย ๆ จังหวัดมีศีลธรรม ประเทศชาติก็อยู่เย็นเป็นสุข

 

แล้วศีลยังเป็นเครื่องหนุนเสริมให้สมาธิทรงตัวได้ง่าย บุคคลที่สมาธิทรงตัว สามารถยับยั้งชั่งใจตนเองไม่ให้ทำความชั่วต่าง ๆ ไม่ว่าจะทางกาย ทางวาจา หรือทางใจได้ บุคคลที่รักษาศีลได้ ปกติจะมีกามาวจรสวรรค์เป็นที่ไป ถ้ารักษาศีลจนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับตนเองก็จะมีพรหมเป็นที่ไป

ถ้าสามารถนำศีลเป็นบันไดในการสร้างสมาธิ และก่อให้เกิดปัญญา รู้แจ้งเห็นจริง ถึงความเป็นจริงในร่างกายและโลกนี้ ว่ามีแต่ความทุกข์ยากเป็นปกติ มีแต่ความน่ากลัวของภัยต่าง ๆ ที่จะมาถึงอยู่ตลอดเวลา แล้วเกิดความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด ถอนจิตจากการยึดมั่นถือมั่นในตนเอง ในโลกนี้ได้ ก็สามารถจะหลุดพ้นจากกองทุกข์เข้าสู่พระนิพพานได้

ดังนั้น..การมีศาสนาจึงแทบจะมีประโยชน์โดยส่วนเดียว ยกเว้นผู้คนที่มีจริตนิสัยใน "สีลัพพตุปาทาน" คือยึดมั่นว่าแนวปฏิบัติของตนเองดีกว่าผู้อื่น เป็นผู้ยึดมั่นใน "อัตตวาทุปาทาน" ก็คือคิดว่าคำกล่าวคำสอน ตลอดจนกระทั่งการปฏิบัติของตนเหนือกว่าผู้อื่น บุคคลทั้งหลายเหล่านี้ถือว่าเป็นมิจฉาทิฏฐิ หลงออกจากหนทางที่ถูกต้อง

ปัจจุบันนี้เราจะเห็นบุคคลบางคณะออกมาเรียกร้อง อย่างเช่นว่าจะยกเลิกข้อกฎหมายโน้น จะยกเลิกข้อกฎหมายนี้ สร้างความวุ่นวายต่าง ๆ ให้เกิดในสังคมมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง แค่บุคคลจำนวนน้อยนิดยังทำให้สังคมเราวุ่นวายได้ขนาดนั้น แล้วถ้าคนทั้งหลายเหล่านี้ไม่มีศาสนา ความไม่ละอายชั่วกลัวบาป ขาดความยับยั้งชั่งใจ ก็จะยิ่งหนักหนาสาหัส ก่อให้เกิดผลร้ายแก่สังคม ตลอดจนกระทั่งผู้คนอย่างรุนแรงและเป็นวงกว้าง..!

จึงเป็นเรื่องที่เราท่านทั้งหลายไม่ต้องเสียเวลาไปถกเถียงกับใคร นอกจากตั้งหน้าตั้งตาประพฤติดีปฏิบัติชอบตามหลักศีล สมาธิ และปัญญา เอาผลการปฏิบัติของเราเป็นเครื่องยืนยันว่าการมีศาสนานั้นดีจริงหรือไม่ ?

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอังคารที่ ๗ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)