ประสบการณ์สวดมนต์หายป่วยแล้วเดินได้

เรื่องเล่าจากทางบ้าน…
.
ประสบการณ์ในการสวดสรรเสริญพระโพธิสัตว์กวนอิมในบทกวนอิมเหล่งก้ำจิงงั้ง
.
เมื่อประมาณวันที่ 9 พฤศจิกายนหลังจากที่ผมลงมาจากศาลแขวงพระนครใต้ทำอาชีพทนายแล้วกำลังจะนัดพรรคพวกไปทำบุญกันที่วัดสุทัศน์และนั่งฟังสวดมนต์ในพิธีอาบน้ำเพ็ญอยู่ๆร่างกายซีกขวาก็เกิดอาการชาและหมดแรงโชคดีที่ว่าวันนั้นน้องสาวขับรถมาให้จึงนำส่งโรงพยาบากรุงเทพคริสเตียนได้ทันและหมอได้วินิจฉัยผ่านการ MRI สมองว่าผมมีรอยโรคของโรค stroke หรือโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลันซึ่งตอนนั้นไม่มีแรงแม้กระทั่งจะเดินหรือทำกิจกรรมอะไรตลอดระยะเวลาที่อยู่โรงพยาบาลเป็นจำนวน 10 วัน
.
อยู่ ๆ วันหนึ่งท่านอาจารย์อภิชาติที่เป็นผู้ชักนำผมเข้าสู่มหายานและเป็นเสมือนอาจารย์ของผมอีกท่านหนึ่งได้มาเยี่ยมแล้วก็พูดถึงหนังสือสวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็นจีนนิกายของท่านอาจารย์เศรษฐพงษ์ จงสงวน
.
โดยท่านอาจารย์อภิชาติก็ได้พูดถึงบทสวดธารณีสั้นๆที่ชื่อว่าอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์นิรมานธารณี (กวนอิมเหล่งก้ำจิงงั้ง) ว่า
.
พระสูตรนี้พระโพธิสัตว์กวนอิมเคยโปรดสรรพสัตว์ที่เดินไม่ได้ให้เดินได้โดยท่านอาจารย์อภิชาติได้บอกว่าเล่มนี้เป็นบทสวดแบบภาษาสันสกฤต ซึ่งปกติผมสวดจีนแล้วมันจะแปล่ง ๆ พอได้สวดสันสกฤตที่คุ้นเคยกับภาษาบาลีสันสกฤตอยู่แล้วก็เลยทำให้สวดได้ง่ายซึ่ง
.
ณ เวลานั้นหมอบอกว่าอาจจะต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูและการฝึกเดินเพราะตอนนั้นเนี่ยเดินไม่ได้เลยได้แต่ฝึกกายภาพบนเตียงพอสวดไปได้ 1 สัปดาห์ก็มีปาฏิหาริย์บังเกิดคือเริ่มมีกำลังที่ขาสามารถเดินโดยใช้ walker เดินได้หมอก็ประหลาดใจอยู่ที่ภายใน 7 วันก็ฟื้นแล้วก็อยู่โรงพยาบาลจนครบ 10 วันหมอให้กลับบ้านได้
.
เมื่อกลับมาบ้านก็นึกถึงเพราะโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรกวนอิมในห้องซึ่งไม่มีโอกาสจะเข้าไปกราบในห้องได้เพราะห้องพระอยู่ชั้นบนก็ได้แต่นึกมโนภาพแล้วก็สวดบทนี้ภาวนาขอต่อพระโพธิสัตว์ว่าให้เจอนักกายภาพที่ดียาที่ดีส่วนแบบนี้ทุกวันทั้งเช้าเย็นหรือเวลาที่รู้สึกใจสลดหดหู่เพราะจากคนเคยทำงานได้ไปไหนมาไหนได้ตลอดกลายเป็นต้องรอให้คนนู้นคนนี้มาพยุงก็หลังจากนั้นได้ประมาณ 1 สัปดาห์ก็มีนักกายภาพมาทำกายภาพที่บ้านพอทำกายภาพได้ 2 อาทิตย์ก็เป็นอันว่านักกายภาพลองให้เดินโดยไม่ต้องใช้ไม้เท้าไม่ต้องใช้ walker ก็ปรากฏว่าเดินได้ดังปกติจนตอนนี้ 7 เดือนแล้วร่างกายก็ไปแนวโน้มที่ดีส่วนตัวผมเชื่อว่าเป็นบารมีของพระโพธิสัตว์กวนอิมไม่ต้องสงสัยเพราะท่านคงมาให้กำลังใจ
.
เพราะผมอธิษฐานตลอดเวลาว่าขอให้เจอนักกายภาพที่ทำให้ผมร่างกายกลับมาแข็งแรงขึ้นอีกซึ่งตอนนี้ผมสามารถไปทำหน้าที่ทนายความที่ศาลได้เหมือนเดิมแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปในชีวิตก็คือหลังจากสวดธารณีบทนี้นอกจากความสุขที่เกิดขึ้นภายในใจแล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเจอเพื่อนดีกัลยาณมิตรที่ดีบางคนอาจจะว่าเพราะบทสวดนี้เสริมกำลังใจก็อาจจะเป็นได้แต่ผมได้แนะนำบทสวดนี้ให้กับเพื่อนอีกคนนึงซึ่งเป็นโรคหลอดเลือดสมองแตกในสนามฟุตบอลเพื่อนคนนี้อาการเป็นใกล้ๆเคียงกับผมแต่อาการหนักกว่ามากพอผมบอกว่าให้ลองสวดภาวนาจากคนที่เดินไม่ได้เลยก็เริ่มมีกำลังใจ
.
และอยู่ๆ ครอบครัวก็เอาไปฝึกกับนักกายภาพในน้ำทำให้ร่างกายเขาฟื้นตัวเร็วพอๆกับผมส่วนตัวเขาก็เชื่อว่าเป็นบารมีพระโพธิสัตว์กวนอิมในสังคมของทนายความเป็นสังคมที่เชื่อด้วยเรื่องเหตุและผล แต่ก็มีปาฏิหาริย์จากการสวดธารณีบทนี้ทำให้ผมและเพื่อนได้เจริญเพิ่มพูนในความศรัทธาในองค์พระโพธิสัตว์กวนอิมและพระพุทธเจ้าขึ้นไปอีกจึงนำเรื่องนี้มาเล่าเพื่อเป็นกำลังใจเล็กๆแก่ผู้ปฏิบัติและผู้ศรัทธาในพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ไม่ว่าจะนิกายใดๆ
ลงวันที่ 26 มิถุนายนพุทธศักราช 2569
เล่าโดย ทนายภูชิชย์ สุรรัตน์ (อาทรสุโร)
——
คาถากวนอิมเหล่งก้ำจิงงั้ง (อวโลกิเตศวรธารณี)
โอม มะณิ ปัทเม หูม
มะหา ชญานะ จิตโตตปาทะ จิตตัสยะ นะ วิตรรกะ
สรรวารถะ ประสิทธะกะ นะ ปุราณะ นะ ปรัตยุตปันนะ
นะโม โลเกศวะรายะ สวาหา
พระคาถาบทนี้ เป็นมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญว่าเป็น “พระผู้มีมหาเมตตา มหากรุณาอย่างยิ่ง” ด้วยพระมหาปณิธานอันยิ่งใหญ่ที่จะโปรดสรรพสัตว์ให้พ้นจากความทุกข์ ทรงเนรมิตพระกายนับประมาณมิได้ เพื่อเสด็จไปช่วยเหลือผู้ที่กำลังเดือดร้อนในทุกหนแห่ง ตามกำลังแห่งศรัทธาและเหตุปัจจัยของแต่ละชีวิต
ในคัมภีร์อีเจียนจื้อ (夷堅志) ซึ่งเป็นวรรณกรรมบันทึกเรื่องอัศจรรย์และเหนือธรรมชาติที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ แต่งโดย หงม่าย ได้บันทึกเหตุการณ์ว่า พระโพธิสัตว์กวนอิมทรงปรากฏพระองค์แก่ผู้พิการผู้หนึ่ง และทรงประทานพระมนตร์บทนี้ พร้อมรับสั่งให้สวดภาวนาด้วยจิตที่เปี่ยมด้วยศรัทธา
เมื่อบุคคลนั้นปฏิบัติตามพระดำรัสอย่างสม่ำเสมอ ด้วยความเลื่อมใสมั่นคงและไม่ย่อท้อ ไม่นานนัก ร่างกายที่เคยพิการก็กลับฟื้นคืนกำลัง สามารถลุกขึ้นเดินได้อย่างน่าอัศจรรย์ เป็นที่กล่าวขานถึงอานุภาพแห่งพระมหากรุณาของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์สืบมาจนถึงปัจจุบัน
ผู้สวดมนตร์บทนี้ด้วยจิตที่บริสุทธิ์ ตั้งมั่นในศรัทธา ประกอบด้วยความเมตตา และหมั่นสร้างกุศล ย่อมได้รับแรงบันดาลใจ ความสงบเย็นแห่งจิตใจ และเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต ทั้งยังเป็นเหตุปัจจัยให้เกิดกำลังใจในการก้าวข้ามอุปสรรคและความทุกข์ทั้งหลายตามกำลังแห่งบุญและเหตุปัจจัยของตน