เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

หยุดติดต่อหลายวัน บางทีมีช่วง "ฟันหลอ" คนก็ถือโอกาสหยุดพ่วงไปด้วย เสาร์-อาทิตย์นี้ กลับมาพักผ่อนก่อนลุยงานต้อนรับเดือนใหม่ คนเข้ากระทู้ จึงมากกว่าปกติ

ขอบคุณน้องคัมภีร์ แค็ปหน้ากระทู้ให้ชมเป็นกำลังใจ วันนี้เป็น "วันลุ้นเลขแห่งชาติ"ซะด้วย...

ส่งบารมี "พระลีลา" เม็ดขนุน หนุนพลังก้าวหน้า อุดมโชคแด่หล่าสมาชิก โชคดีมีโชคลาภ จะเป็นเลขจาก"รัฐ" หรือของ "ราษฏร์" ก็จงฟาดโชคตามอัตภาพ!

 

พระลีลาเม็ดขนุน มี "เม็ดบอล" ที่ปลายพระบาท(เท้า)ด้านขวาองค์ท่าน เป็น "ตำหนิ" ที่พวกเสี้ยนพาณิชย์ พยายามปั้นแต่งใช้คำว่า..."ต้องมี"!!!

นั่นเท่ากับ ตัดพิมพ์ที่ไม่มี"เม็ดบอล" ปลายเท้าท่านทิ้งไปเสียเยอะแยะ เพื่อให้พระที่ทรงคุณค่าที่สุดของแผ่นดินเหลือปริมาณจำนวนน้อย

พวกเสี้ยนอุบาทว์ชนเหล่านั้น มันชั่วช้าจนเกินจะบรรยาย เขี่ยพระแท้จากบรรพกาลที่กระทั่งทวดของทวดมันยังเกิดไม่ทัน สูญหายไปจากสาระบบมากมาย พวกนี้ต้องได้รับกรรมมหันต์ทั้งครอบครัวไม่นานวัน และรับก่อนลงโลงซะด้วย

พระโบราณอายุกาลเกิน "ครึ่งพันปี"(นานกว่า 500 ปี) จะมี "ตำหนิตายตัว" มั่วซั่วได้อย่างไร หลายตำหนิเกิดเพราะแม่พิมพ์ชำรุดในชั้นหลังๆ และองค์ที่ไร้ตำหนิซึ่งเกิดจากการกดพิมพ์ช่วงแรกๆมากมาย มีโอกาสกลายเป็นพระทำเทียมตามตำราที่พวกมันปรุงแต่งเอาไว้

พระทุ่งเศรษฐี มีนับร้อยกรุ และมีรวมปริมาณต้องมี "หลายแสนองค์-ล้านองค์" เมื่อรวมทุกพิมพ์!!!

ลองนึกถึงความจริงที่คนโบราณระดับ พระมหากษัตริย์ เจ้าเมือง คหบดี มหาเศรษฐีประจำท้องถิ่น กระทั่ง "เจ้าวัด" ที่มีชื่อเสียงยุคนั้น...เมื่อสร้างพระบรรจุกรุสืบทอดพระพุทธศาสนา ต้องสร้างตามประเพณีใส่กรุไม่น้อยกว่า 84,000 องค์เท่าพระธรรมขันธ์

คนโบราณไม่มีวันกล้าทำชุ่ย เรื่องพระเรื่องศาสนาเป็นอันขาด!!!

กรุพระ 10 กรุก็เท่ากับ 840,000 องค์ ร้อยกรุและมากกว่านั้น มีกี่ล้านองค์ก็เอาสูตรคูณระดับปฐมคูณเข้าไป

ต่อให้พระแตกหักพังสูญหาย จมน้ำจมดินไปตามกาลเวลาสักครึ่ง ก็ต้องเหลือหลุดรอดมาเป็นแสนหรือล้านองค์เมื่อรวมๆทุกกรุ!!!

การระบุ "ตำหนิตายตัว" ทำให้พระบางพิมพ์ที่สำคัญผู้คนรักชอบ คลั่งไคล้สะสม หลงเหลือแค่หลักร้อยองค์ หรือเก่งสุดก็ "หลักพัน" เข้าทางพวกพ่อค้าวาณิชย์อัปรีย์ชน

พระลีลาเม็ดขนุนหลายกรุหลายขนาด ไม่มี "เม็ดบอล" มากกว่ามีครับ พิมพ์มีเม็ดบอล หลุดมาจากกรุไม่กี่แห่งและไม่กี่องค์

องค์ของ "คนทางไกล" เนื้อสีดำเป็นเนื้อที่หาชมยาก ไม่ค่อยพบเจอ รูปทรงพิมพ์ เป็น "ขนาดมาตรฐาน" แต่อยู่เลี่ยม ผมคนสายตาไม่ค่อยดีนัก ดูยากไม่ทราบแท้หรือเทียมเลียนแบบ

แต่เมื่อนับถือท่านและขึ้นคอแล้วก็ขอจงเป็น "ลีลาเม็ดขนุน-ทุ่งเศรษฐี" นำพาแต่ความสุขความเจริญรื่นรมย์ใจทั้งครอบครัว

ขอบคุณ "คนทางไกล" อุตส่าห์ถ่ายภาพส่งข้ามทวีปมาให้ชม!

 

คำขอบคุณและคำพรจากใจของ "บ้านสวนรัก" อ.ปะทิว จ.ชุามร เมื่อรับไว้แล้ว อย่าลืมโมทนาร่วมกันอีกครั้ง

 

มาส่องกระทู้ยามดึก สมาชิกยังเหนียวแน่นครับ..

 

วันที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันอาทิตย์ แรม ๔ ค่ำ เดือนแปดหลัง (๘๘) ปีมะเมีย
ทำบุญใส่บาตรในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

คืนวานพักสายตาเร็ว ทำให้ไม่เห็นสมาชิกกับนักอ่านเข้ากระทู้คับคั่ง แต่ยังมีน้องคัมภีร์ ช่วยแค็ปหน้าจอเอาไว้ ให้ชมย้อนหลังชื่นใจ ต้องขอบคุณอย่างสูง

ยังเป็นกระทู้ยอดฮิต แฟนติดตามมากขนาดนี้ ก็จะพยายามเฟ้นเรื่องราวชั้นดีทั้งทางโลกสารพันพระเครื่องวัตถุมงคล กับเรื่องเล่าชั้นยอดมาให้อภิรมย์ในการอ่าน การชมไม่ขาด รวมทั้งบุญ-ทานบารมี ที่ต้องทำกันต่อไป ขอบคุณอีกครั้งครับ

 

เช้าวันอาทิตย์ ถนนโล่งว่าง สมเป็นวันหยุดพักผ่อน แต่การทำบุญประจำวันก็ไม่ได้ห่างหาย พระภิกษุสงฆ์คงปฏิบัติหน้าที่พุทธบุตรที่ดีตามปกติ

ร่วมอนุโมทนาบุญวันหยุด กระแสบุญแผ่ไม่เคยหยุด เพื่อความร่มเย็นเป็นสุขของประเทศชาติ สังคมเมือง และตัวเรา!

 

วันที่ ๒ สิงหาคม ๒๕๖๙ วันครบรอบ ๔๓ ปี วันคล้ายวันมรณภาพหลวงปู่สงฆ์ จนฺทสโร

วันอังคารที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๖ ตอนเช้าหลวงปู่ท่านยังรู้สึกตัว มีสายน้ำเกลือติดอยู่ที่แขนท่าน นอนสงบอยู่บนเตียงที่กุฏิ เวลาประมาณ ๑๐.๐๐ น. เศษๆ ลูกศิษย์ผู้ใกล้ชิดที่มาปรนนิบัติหลวงปู่ เห็นท่านนอนนิ่ง แต่ทว่าน้ำเกลือไหลเปรอะออกมาจึงได้ไปตามหมอมาดู ปรากฏว่าหลวงปู่ท่านได้จากไปอย่างสงบเสียแล้ว น้ำไม่ได้เข้าสู่ร่างกายเพราะลมหายของหลวงปู่หยุด น้ำเกลือจึงไหลล้นออกมาไม่อาจเข้าสู่ร่างกาย หลวงปู่จากไปอย่างสงบไม่ทราบเวลาที่แน่นอน เพราะท่านนอนนิ่งอยู่อย่างนั้นไม่กระวนกระวายจนผิดสังเกต บรรยากาศ ณ เวลานั้นช่างเงียบเชียบ แม้แต่สายลมยังหยุดนิ่ง ใบไม้ไม่ไหวติง ไม่มีแม้แต่เสียงนก เสียงการ้องเหมือนปกติเช่นเคย แสงแดดส่องประกายเหลืองจ้าผิดปกติจากทุกๆ วัน ทุกสรรพเสียงเงียบเชียบ มีเพียงแต่เสียงฆ้องกลองดังระงมไปทั่ว ซึ่งเป็นการบอกเหตุให้ชาวบ้านได้รับรู้ บ้างต่างก็พากันงุนงงเต็มไปด้วยความสงสัย สับสน มีบ้างที่รู้ถึงข่าวการอาพาธของหลวงปู่ก็เกิดความวิตกกังวลเป็นอย่างมาก ถึงลางบอกเหตุของการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่
ดังนั้น ทุกคนในบริเวณที่รัศมีเสียงฆ้องกลองสามารถดังถึง ก็รีบมาที่วัดเป็นการด่วน บางคนทิ้งจอบทิ้งเสียมไว้กลางทุ่งนาโดยมิได้นึกถึงสิ่งใด เพราะตอนนี้ทุกคนต่างต้องการมาให้ถึงวัดโดยเร็ว เมื่อมาถึงในบริเวณวัด พอทราบว่าหลวงปู่ท่านได้จากไปเสียแล้ว สร้างความอาลัยเศร้าโศกเสียใจเป็นยิ่งนัก บางคนถึงกับร้องไห้ฟูมฟาย บางคนน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว ด้วยคิดว่าตอนนี้ที่พึ่งทางใจได้จากไปเสียแล้ว ต่อไปนี้จะพึ่งใครเพราะตอนสมัยหลวงปู่ท่านยังอยู่ ไม่ว่าจะเจ็บไข้ได้ป่วยหรือเดือดร้อนด้วยเรื่องอันใด ก็จะได้หลวงปู่เป็นที่พึ่งปัดเป่าทุกข์ร้อนต่างๆ ให้สิ้นไป ต่อจากนี้ไปจะหันหาไปพึ่งใครได้อีกเล่า ยิ่งทำให้บรรยากาศในบริเวณวัดวังเวงยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อบรรดาศิษย์ทั้งหลายที่อยู่ไกลออกไปทราบข่าวคราว ต่างก็พากันมาที่วัดเจ้าฟ้าศาลาลอยอย่างเนืองแน่นจากทั่วทุกสารทิศ เพื่อกราบนมัสการสรีระและบำเพ็ญกุศลถวายแด่หลวงปู่สงฆ์ตั้งแต่เช้าจรดค่ำคืน ที่วัดเจ้าฟ้าศาลาลอยจะเนืองแน่นไปด้วยผู้คน บ้างต้องจอดรถยนต์เดินกันเป็นระยะทาง ๒-๓ กิโลเมตร ในระหว่างงานมีเหตุอัศจรรย์เกิดขึ้น คือ หาใช่เพียงแต่ผู้คนไม่ที่มานมัสการสรีระของหลวงปู่ แม้แต่เต่าที่ท่านได้เคยเลี้ยงและได้ปล่อยไปแล้ว ยังกลับมาที่วัดเสมือนว่ามันจะทราบว่าหลวงปู่ได้ละสังขารแล้ว

ในวันที่เต่าปรากฏนั้นเกิดพายุหมุน เล่นเอาสังกะสีหลังคาโรงที่สร้างเอาไว้สำหรับรองรับคนที่มาฟังเทศน์ ฟังการสวดพระอภิธรรม กระจัดกระจาย สังกะสีปลิวว่อนแต่ไม่มีใครได้รับอันตรายแต่อย่างใด เต่าตัวนี้มีขนาดประมาณ ๑๕-๒๐ นิ้วเห็นจะได้ เมื่อมาถึงที่ศาลามีคนอุ้มเอาขึ้นไปวางไว้ตรงหน้าหีบศพของหลวงปู่ เมื่อวางเสร็จเต่าตัวนี้ก็ทำหัวผงกๆ จากนั้นก็นิ่ง มีคนเห็นเต่าน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสอง ข่าวนี้กระจายไปทั่วเมืองชุมพร คนก็เลยมาดูเต่ากันมากขึ้น สิ่งที่น่าประหลาด คือ เมื่อนำเต่าออกมาถ่ายรูปหรือจะนำออกมาวางในลักษณะใดก็ตาม พอวางเสร็จซักครู่เต่าก็จะหันหัวกลับไปที่หีบศพทุกครั้ง แล้วกลับไปนอนนิ่งใต้หีบศพของหลวงปู่

ความแปลกยังมีอีก จนกระทั่งถึงวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๖ จากจำนวนเต่า ๑ ตัวแรก กลายเป็น ๙ ตัว เพราะมีเต่าเพิ่มมาอีก บางตัวมาปรากฏอยู่หน้าลานวัด บางตัวชาวบ้านจับเอามาส่งที่วัด เพราะเขาเล่าว่าตอนขณะที่พวกเขาจะเดินทางมานมัสการหลวงปู่ เต่าได้ออกมาขวางหน้ารถ คล้ายกับว่าจะให้พามันมานมัสการหลวงปู่ด้วยนั่นเอง ที่เป็นอย่างนี้เพราะเหตุว่าเมื่อตอนหลวงปู่ยังอยู่นั้นหากชาวบ้านพบเต่าคลานอยู่หรือว่าจับได้ ก็จะนำมาถวายหลวงปู่ที่วัด ท่านก็จะเอาสีเขียนทาลงไป เขียนชื่อท่านบ้าง เขียนชื่อวัดบ้าง บางตัวก็จะมีอักขระขอม เป็นที่รู้กันว่านี่คือเต่าของหลวงปู่ เป็นเต่าพันธุ์เต่าหก มีลักษณะ ๖ ขา เป็นเต่าพันธุ์เฉพาะถิ่นในแถบเมืองชุมพรนี้ บางตัวหากจะยกต้องใช้ผู้ชายกำลังดีๆ ถึง ๔ คนจึงจะยกได้

มีเรื่องแปลกอีกว่า หลวงปู่ไปเข้าฝันชายคนหนึ่งแถวบ้านสามแก้ว ว่าให้ไปช่วยลูกของท่านที่ตกบ่อด้วย ชายคนนั้นไปดูตามบ่อต่างๆ ก็พบเต่ากำลังตะเกียกตะกายจะขึ้นจากบ่อมาให้ได้ เขาก็ช่วยมาจากบ่อ พอดูที่กระดองเต่าก็เห็นอักษรเขียนว่า ว.ศ.ล. คือ เป็นตัวย่อของวัดเจ้าฟ้าศาลาลอยนั่นเอง ก็เลยนำมาที่วัด มีชาวบ้านที่ได้มานมัสการหลวงปู่ เมื่อมาพบเห็นเต่าก็นำไปตีเป็นตัวเลข นำไปแทงหวย ในงวดวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๖ ถูกกันเกือบทั้งเมืองชุมพร ข่าวเรื่องเต่าของหลวงปู่เป็นที่เกรียวกราวมากในจังหวัดชุมพร

หลวงปู่สงฆ์ท่านได้เข้าพำนักอยู่ประจำที่วัดเจ้าฟ้าศาลาลอยนี้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๖๒ จนถึงวันอังคารที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๖ ตรงกับแรม ๙ ค่ำ เดือน ๘ ปีกุน เวลาประมาณ ๑๐.๐๐ น. เศษๆ หลวงปู่สงฆ์ได้มรณภาพลงอย่างสงบ สิริอายุได้ ๙๔ ปี ๓ เดือน ๒ วัน รวมเวลาที่ท่านพำนักอยู่ที่วัดเจ้าฟ้าศาลาลอยทั้งสิ้น ๖๔ ปี

ทางคณะสงฆ์และคณะศิษยานุศิษย์ได้จัดพิธีบำเพ็ญกุศลศพของ “หลวงปู่สงฆ์ จนฺทสโร” และได้ทำพิธีปิดศพในคืนวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๒๖ หลังจากนั้นทุกๆ คืนจะมีการสวดพระอภิธรรมโดยพระภิกษุสงฆ์ภายในวัด และโดยเฉพาะในวันอังคารซึ่งกับวันคล้ายวันเกิดและวันมรณภาพของหลวงปู่ท่าน จะมีการสวดพิเศษคือการสวดในบทอานัตลักขณสูตรและอาทิตปริยายสูตร สลับกันไปทุกๆ วันอังคารของแต่ละสัปดาห์ และจะมีการสวดครบรอบวันมรณภาพในแต่ละปี ซึ่งตรงกับวันที่ ๒ สิงหาคม ของทุกๆ ปี โดยจะมีการนิมนต์พระเถระชั้นผู้ใหญ่ในจังหวัดชุมพรมาสวดเป็นประจำทุกๆ ปี

ปัจจุบัน สรีระสังขารของหลวงปู่ได้ตั้งประดิษฐานอยู่บนศาลา ๑๐๐ ปี ศาลาธรรมสังเวช วัดเจ้าฟ้าศาลาลอย เพื่อให้คณะศิษยานุศิษย์และพุทธศาสนิกชนโดยทั่วไปได้กราบสักการบูชา แม้ท่านจะมรณภาพรูปกายแตกดับ แต่ท่านยังคงเป็นเทพเจ้าของชาวชุมพรตลอดไป

 

สวัสดีครับอาจารย์วันวิ พี่น้องทุกทท่าน
อนุโมทนาบุญกับออาจารย์วันวิ พี่ๆน้องๆทุกท่าน
ขอให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรง คิดทำการสิ่งใดให้สำเร็จสมปรารถนาเจริญรุ่งเรืออง เฮงๆรวยๆ ทาุกท่าน สาธุ

 

วันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันจันทร์ แรม ๕ ค่ำ เดือนแปดหลัง (๘๘) ปีมะเมีย
ทำบุญใส่บาตรในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

วันเวลาช่างติดปีกบิน สมวลี "เวลา วารี ไม่คอยใคร"!

ครบ 43 ปีแล้ว ที่ "เทพเจ้าเมืองชุมพร" หลวงปู่สงฆ์ ละสังขารสู่แดนเกษม อันมีพระนิพพานเป็นที่หมาย!!!

ยังจำได้ว่า ในห้วงสมัยนั้น ไม่มีโลกออนไลน์ ข่าวการมรณภาพของ "หลวงปู่สงฆ์" อึกทึกครึกโครมอย่างยิ่งบนหน้าหนังสือพิมพ์ทั้งรายวัน รายสัปดาห์ และรายปักษ์อย่าง "หนังสือพระเครื่อง"!

ยิ่งเรื่อง "เต่า" พาเหรดมาร่วมอาลัยหลวงปู่ ก็ยิ่งทำให้นักหนังสือพิมพ์ "ขายข่าว" ได้เป็นเดือน!!!

ส่วนตัวผมเองก็ติดตามข่าวไม่เบื่อ ทั้งซื้อหนังสือที่นักเขียนหลายท่านรวบรวมประวัติ รวมเล่มไว้อาลัย เท่าที่จำได้ก็ของคุณ "ภราดร" นักเขียนเรื่องพระที่มักตระเวณไปเสาะหาประวัติอริยเจ้าระดับตำนานทั่วทุกทิศ ทั่วประเทศ!

เสียดายหนังสือหลายเล่มนั้น เป็น "อาหารปลวก" ไปหลายสิบปีก่อน แต่ความทรงจำที่ดีถึง "หลวงปู่สงฆ์" คงอยู่ในห้วงสมองเสมอ

รวมทั้ง วัตถุมงคลหลวงปู่ที่ผมสะสมไว้มากพอสมควร นำมาให้สมาชิกร่วมบุญกับ "แจก" ในกระทู้ไปก็มาก อาทิ ชุดเนื้อผงรูปเหมือนครึ่งองค์ที่หมดไปเกือบร้อยองค์ด้วยกล่องเดิมๆที่ทำบุญมาจาก "วัดทุ่งเสรี" มี หลวงปู่สงฆ์/หลวงปู่โต๊ะ/หลวงปู่แหวน ฯลฯ ร่วมเสกกลางกรุง และเหรียญกับรูปหล่ออีกไม่น้อย

ในวาระครบรอบ 43 ปีที่ "เทพเจ้าเมืองชุมพร" ลาจาก และสังขารหลวงปู่ยังคงประดิษฐาน ณ วัดเจ้าฟ้าศาลาลอย ให้ผู้คนแวะเวียนไปกราบไหว้สักการะรำลึกถึง ก็ขอน้อมจิต น้อมนำบารมี "หลวงปู่สงฆ์" คุ้มครองลูกหลาน และสมาชิกชาวเราทุกท่านทั่วถ้วนหน้าตลอดไปเทอญ!!!

 

เปิดทำงานวันจันทร์ ก็ต้องไม่ลืมเปิดพรดีศรีสุพรรณฯจากน้องน็อตเป็นพลังใจพลังเสริม ให้หน้าที่การงานลุล่วง และมีโชคดีโชคลาภตามคำพร ขอบคุณความมั่นคงสม่ำเสมอในด้านจิตใจที่เพียรมอบให้อย่างไม่เคยเหนื่อยหรือเบื่อหน่าย

สิ่งที่ดีในชีวิตนอกเหนือจากคำพรนั้น จงบังเกิดกับน้องน็อตเต็มกำลังครับ

 

เช้านี้อากาศปลอดโปร่งโล่งแจ่มใสสวยงามมาก เป็นเช้าที่เหมาะกับการทำบุญเสริมพลังงานที่ดีให้กับชีวิตก่อนออกไปทำงาน

หรือจะแวะร่วมอนุโมทนา "สตรีทบุญ" ยามบ่าย ก็ไม่สายเกินไป

 

"หลวงพ่ออ๋อย วัดไทร"!!!
พระ'เม็ดบัวรัศมี'เนื้อดิน
===============


☆ บางขุนเทียน..เทพเซียนเพียบ
คุณค่าเทียบ......เปรียบดงเสือ
หน่อเนื้อพุทธ...ยุทธล้ำเหลือ
ล้วนก่อเกื้อ....เอื้อเหล่าชน
☆ 'หลวงพ่ออ๋อย'..ร้อยรัดใจ
☆ เมตตาใหญ่...ให้ทุกหน
☆ มนต์ยาสัก...ศักดิ์สิทธิ์ผล
☆ ระบือบน....ท่วมท้น คุ้งน้ำ!
~~~~~~~~~~~~~~~

ก่อนปี 2500 "บางขุนเทียน" คือแหล่งชุมนุมยอดเกจิ ระดับ "เทพเซียน" เพียบ!
--เจ้าคุณเฒ่า(ลป.เอี่ยม) วัดหนัง
--หลวงปู่ไปล่ วัดกำแพง
--หลวงปู่อ๋อย วัดไทร
--หลวงพ่อเลียบ วัดเลา
--หลวงพ่อมิ่ง วัดกก
--เจ้าคุณผล วัดหนัง
=====ฯลฯ=====

ยกตัวอย่างพอเป็นกระสายยาไม่กี่รูปก็พอ เพราะเราจะเอ่ยถึง "หลวงพ่ออ๋อย วัดไทร" เจ้าตำรับ "ยาสัก" ที่ระบือลือลั่นไปทุกคุ้งน้ำถึงความศักดิ์สิทธิ์ ชนิดป่วยสาหัสยากจะรักษา แต่ "หลวงพ่ออ๋อย" สามารถใช้ "ว่านยาสัก" รักษาให้หายได้อย่างน่าอัศจรรย์

ระดับ "สมเด็จพระสังฆราช วัดบวรนิเวศฯ" ที่ทรงพระประชวรหนัก "หลวงพ่ออ๋อย" ก็ถวายการรักษาใช้ยาสักอันทรงพลัง ดึงอาการกลับมาไม่ต้องผ่าตัดตามคำแนะนำของแพทย์แผนปัจจุบัน!!!

หลวงพ่ออ๋อย จึงเป็นขวัญใจ ชนิดที่คุ้งน้ำ ท่าเรือ-แพหน้าวัด ไม่เคยว่างจากเรือทุกสารทิศที่แน่นขนัด เพื่อมาขอยา ขอรับการรักษา ขอวัตถุมงคล!

ท่านเป็น "หนึ่ง" ในจำนวน 108 เกจิคณาจารย์ ที่รับนิมนต์จากสมเด็จพระสังฆราชแพเข้าร่วมพิธีพุทธาภิเษก "พระพุทธชินราชอินโดจีน-2485" !!!

(((อนึ่ง "หลวงพ่ออ๋อย" เป็นหนึ่งในเกจิอาจารย์ที่ท่านสมเด็จพระสังฆราชแพ ยกย่องนับถือมาก วัตถุมงคลที่ท่านสมเด็จพระสังฆราช สร้างแทบทุกรุ่น ไม่ว่าจะเป็นพระกริ่ง พระชัย พระรูปหล่อ เหรียญ ฯ ต้องนิมนต์ "หลวงพ่ออ๋อย" ร่วมเสก!!!)))

สรรพคุณรอบด้าน ความเก่งรอบทิศ "หลวงพ่ออ๋อย วัดไทย "จาระไน ไม่หมด ท่านใดอยากทราบละเอียดเชิญกด "อากู๋" หาอ่านเอาเถิด หาเอง อ่านเอง จะได้ "จดจำ" ความเก่งกาจของอริยเจ้าได้แม่นยำขึ้น และอาจเกิดวิจารณญาณด้วยตนเอง...รู้ว่า รูปใดเป็นของจริง รูปไหนเป็นของที่เสี้ยนเชียร์เพื่อขายของ

หลวงพ่ออ๋อย สร้างวัตถุมงคลไว้ไม่มาก หนึ่งในนั้นช่วง ปี 2480-2490 เป็นต้นมาก็คือ..."พระเนื้อดิน พิมพ์เม็ดบัวรัศมี" ปลดจากตู้พร้อมตลับ นำมาให้ชมความงาม และมอบร่วมบุญบูชา...

=======1,800=======

พระเนื้อดิน พิมพ์เม็ดบัวรัศมี ความงามสุดติ่งที่ไม่เคยผ่านการใช้บูชา เก็บรักษาไว้ในตู้ในตลับอย่างดี เนื้อดินเผาเก่าโบราณอายุกาล 80 กว่าปี

ท่านเป็นสหธรรมมิกกับ "หลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ" พระรุ่นนี้แน่นอนว่า "หลวงพ่อรุ่ง" ร่วมเสกด้วยเพราะไปมาหาสู่แลกเปลี่ยนวิชากันเสมอ พระของ "หลวงพ่อรุ่ง" หลายรุ่นก็ได้ "หลวงพ่ออ๋อย" ไปร่วมประจุพลังเช่นกัน!

หลังประทุนหรือ "หลังหยิบ" ยังเห็นรอยนิ้วมือเมื่อหยิบพระออกจากแม่พิมพ์ ความเก่าที่คงความงามคลาสสิคไว้ครบถ้วน ไม่มีริ้วรอยชำรุดเสียหายแม้แต่ปลายก้อย!

พระเนื้อดิน "หลวงพ่ออ๋อย" มีส่วนผสมสำคัญอีกประการคือ "ว่านยาสมุนไพร" หลายชนิดที่ท่านชำนาญมาก ผ่านการปลุกเสกพิถีพิถันยาวนาน และนำมาบดละเอียดทำเป็น "ว่านยาสัก" ผสานกับวิทยาอาคมบวกพลังจิตอันสุดยอดที่สุด!

ขนาดกลางๆไม่ใหญ่หรือเล็ก

เมื่อใส่ตลับก็ขึ้นคอบูชา
สบายมาก น้ำหนักพอดี

หลวงพ่ออ๋อย เกิด 25 กุมภาพันธ์ 2413 มรณภาพ 19 ตุลาคม 2501 สิริอายุ 89 ปี

ท่านเป็นเจ้าอาวาส "วัดไทร" ในปี 2452 รวมระยะวลาเป็นเจ้าอาวาสขวัญใจคนบางขุนเทียนและทุกคุ้งน้ำทุกสารทิศ ยาวนานถึง 49 ปี!!!

 

เด็กแจ้งว่า หนูชุ โอนปัจจัยมา 1,000 บาท ผมมองไม่เห็นวัตถุมงคลที่ร่วมบุญ ก็แสดงว่าหนูชุฝากทำบุญ-ทานบารมีตามปกติ ก็ให้เด็กบันทึกในส่วนของบัญชีบุญไว้เรียบร้อยแล้ว

อนุโมทนาบุญบารมีและทานบารมีที่ได้กระทำร่วมกันในกระทู้ทุกอย่างตลอดระยะเวลาเกือบ 10 ปี ขอหนูชุกับครอบครัวอันมีหนุ่มน้อย-สาวน้อยกับพ่อบ้านจงมีแต่ สุขภาพแข็งแรง ปราศจากโรคภัย แคล้วคลาดปลอดภัย สุขสำราญทุกประการครับ