เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

น้องแมงมุมควานหา "หูตั้ง" ได้อย่างน่าชมเชยฝีมือ เป็นการเลือกที่ใช้แนวคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผล ไม่ใช่มั่ว!

 

น่าน..อาจารย์มุยังต้องยอมรับว่ามั่วได้ดี และยินดีส่งนกบินไปหา ให้เตรียมรังใส่ด้วย นกดีเลือกต้นไม้เกาะ แสดงว่ารังของน้องแมงมุมใช้ได้

 

หลักความน่าจะเป็น เป็นหลักคิด พินิจพิเคราะห์ที่นำไปสู่คำตอบที่เราไม่ทราบและคาดไม่ถึง ส่วนใหญ่จะใช้ได้ ยกเว้นเรื่อง "อจิณไตย" ในพระพุทธศาสนาที่ใช้หลักคิดนี้ไม่ได้

เหมือนอย่างเรื่อง "พ่อท่านแหวง วัดคึกคัก" ซึ่งหลายสิบเรื่องตามบันทึกล้วนเป็น " อจิณไตย" ไม่มีทางใช้ความเป็นเหตุเป็นผล วินิจฉัยตัดสิน...

วันนี้คงเขียนเรื่องราวของท่านไม่ทัน เพราะนั่งรถซะเมื่อยขบ ไว้วันพรุ่งนี้ค่อยโม่ตอนต่อ ไป ล้วนแต่เป็นแง่มุมใหม่ๆ น่าทึ่ง น่าพิศวง เกือบร้อยทั้งร้อยไม่ซ้ำรูปแบบใครเลย...ให้อ่านกัน!

 

วันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น ๖ ค่ำ เดือน ๑๐ ปีมะเมีย
นำอาหารไปถวายพระในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

อากาศเมืองกรุงย่ำแย่มีแต่ฝนทำท่าจะตกทั้งวัน ส่วนทางเมืองใต้ยามเช้าหนีฝน ขนภัตตาหารเข้าวัด จัดให้พระเณรได้ขบฉันถึงที่ ถือเป็นการสนับสนุนพระภิกษุสงฆ์ให้คล่องตัวในการปฏิบัติ ร่วมอนุโมทนาบุญแล้ว เราก็พลอยรับอานิสงส์หลายๆด้านไปด้วย

ต่อจากนี้ ก็ได้เวลาไปล่องชายฝั่งทะเล "อันดามัน" อ่านเรื่องเล่า เรื่องจริงแสนสนุก มันส์ๆไม่ต้องผสมเผือก ของอริยสงฆ์องค์แท้ รอการจิ้มอีกสักพักครับ!

 

☆ "เรื่องเล่า-นักขุดแร่☆
===============
"พ่อท่านแหวง อาภาคโร" วัดคึกคัก
'เปลวเพลิงแห่งศรัทธา-อันดามัน'!!!
===============


พระเนื้อผงรูปเหมือนรุ่นแรก "พ่อท่านแหวง" สร้างราวๆปี 2499-2502 โดยศิษย์ก้นกุฏของท่าน "พระดิษฐ์" เป็นทั้งคนแกะแม่พิมพ์ นำส่วนผสมว่านมหามงคล กับสมุนไพร ที่พ่อท่านเก็บสะสมจากบนภูเขา และทำผง-เสกผงพุทธคุณให้ เนื้อว่านสมุนไพรบดละเอียดเคี่ยวผสมผง กดพิมพ์เองในวัดอย่างบ้านๆ ได้พระน่าจะหลักพันต้นหรือหลักร้อยปลาย เพราะเป็นการทำไป หยุดไปไม่ได้ทำรวดเดียว

เนื้อพระจริงๆ จะมีสีออกน้ำตาลเข้ม ภาพถ่ายนี้ให้แสงสว่างมากไป จึงมีโทนขาวเกินไปนิด

ปัจจุบันเป็นพระหายากและมีราคาแพง แม้แต่คนทำเองกับมืออย่าง "พระดิษฐ์" ซึ่งต่อมาสึกหาลาเพศออกมามีครอบครัวหลังจากพ่อท่านละสังขาร ก็ยังไม่มีเหลือติดตัวติดบ้านไว้ให้ลูกหลานแม้แต่องค์เดียว!

(((ขอบพระคุณ ภาพงามๆจากเว็ป "พระเครื่อง" ขออนุญาตนำถ่ายทอดเป็นวิทยาทาน)))
~~~~~~~~~~~~~~~
☆☆ ตอนที่ 2(ต่อ)
● หลวงตา~เล่าไว้ ●
===============
☆ ญาณหยั่งรู้...คู่เนตรทิพย์
เพียงกระพริบ..พริบตาเห็น
เป็นอภิญญา..อนาคตเลนส์
ซุกซ่อนเร้น..เค้นครบมุม
☆ เรื่องเล่นหวย..ม้วยหมกมุ่น
☆ หมดแรงบุญ..ลุ้นลงหลุม
☆ อุ้มชูได้........แค่คลายกลุ้ม
☆ ห้ามมั่วสุม....ทุ่มอบาย!
-------------------------

การสนทนาและฟังเรื่องเล่ากำลังออกรส เพื่อนสนิทของผมเดินจากศาลาที่ไว้ศพคุณแม่มาสมทบ กราบหลวงตาแล้วนั่งเป็นผู้ฟังที่ดี

"เออ...โยมชอบเล่นหวยหรือเปล่า?"

จู่ๆ หลวงตาถามด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น เรายกมือพนมตอบตามตรงว่า เล่นบ้างตามจังหวะที่มีเลขดี เลขเด็ด แต่ไม่ใช่คนบ้าหวยจนม้วยมอด

"ดีแล้ว หลวงตานึกขึ้นมาได้ในเรื่องนี้ มีเล่าให้ฟัง สนุกเหมือนกัน"

ก่อนอื่นต้องขอย้ำว่า เมืองใต้แถบถิ่นอันดามัน นอกจากมีขุมทรัพย์แร่ดีบุกอันมหาศาล ยังเป็นขุมทองของเจ้ามือหวยเบอร์ ซึ่งยั่วให้คนเล่น คนแทงบ้าคลั่งเพราะจ่ายเงินรางวัลสูงมาก

แทง 1 บาท ได้ 600 บาท เท่ากับ 1 ต่อ 600 ต่อ!!!

เป็นยอดเงินรางวัลใต้ดินที่ทำให้ล็อตเตอรี่รัฐสมัยก่อนแทบขายไม่ออก ไม่มีใครสนใจเลย แม้ว่าจะขายแค่ใบละ 10 บาท แถมยังซื้อครึ่งใบ 5 บาทก็ยังได้

รางวัลหวยรัฐน้อยนิด 10 บาทต่อใบ ถูกเลขท้าย 3 ตัวได้แค่ 500 บาทเท่านั้น เอาเงินซื้อใต้ดินแค่บาทเดียวถูกขึ้นมายังได้เยอะกว่า

ผมเสริมข้อมูลเหล่านี้ไว้หน่อย เพื่อให้เข้าใจเรื่องเล่าจุดนี้มากยิ่งขึ้นว่า ทำไมคนชายขอบ รอบริมฝั่งทะเลอันดามันจึงหายใจเข้า-ออกเป็นหวยใต้ดิน?!?

แถมหลวงยังปล่อยให้คนบ้าคลั่งด้วยการออกเลขรางวัล สัปดาห์ละครั้ง เดือนละ 4-5 หนอีกต่างหาก ไม่ใช่เหลือเดือนละ 2 หนอย่างเช่นทุกวันนี้

"พ่อท่านนอกจากมีวาจาสิทธิ์ คนทั่วไปยังคิดว่าท่านมีฤทธิ์ รู้เลขหวย เลขเบอร์ที่จะออก คนมาที่วัดมากมายในแต่ละวัน เกินกว่าครึ่งมักจะมาขอหวย ขอเลขจากท่าน ยิ่งหวยออกอาทิตย์ละหน ประตูกุฏิพ่อท่านแทบจะไม่เคยได้ปิดสนิท"

"แต่เท่าที่อาตมาอยู่รับใช้ ยืนยันว่าพ่อท่านไม่เคยให้เลขให้หวยใครตรงๆ มีแต่คนมาคอยจ้องอิริยาบทของท่าน เช่นวันนี้ฉันข้าวกี่คำ ซึ่งเป็นปกติเพราะท่านฉันวันละ 9 คำ ก็ต้องดูว่าฉันอะไรบนจานบนช้อนมีเลขโผล่บ้างหรือไม่ หรือท่านพูดอะไรที่เกี่ยวข้องกับตัวเลขออกมา ก็ถูกจับเอาไปตีเป็นหวยหมด"

หลวงตาเล่าหัวเราะอารมณ์ดี..." มันก็มีคนถูกบ้าง ใครถูกก็เฮฮาว่าพ่อท่านให้หวยแม่น ส่วนอีกหลายสิบรายที่ถูกกินก็เงียบกริบ รอตีความงวดใหม่"

"ยิ่งมีอยู่ช่วงหนึ่งคนตีความแล้วถูกกันมาก เจ้ามือหวยใหญ่ในตลาดต้องมาขอร้องอย่าให้พ่อท่านให้หวย พ่อท่านว่ายังไงรู้ไหมโยม?"

หลวงตาถามเอง ตอบเอง..." ท่านยืนยันว่าไม่เคยให้หวยใคร คนมีโชคมึลาภมันเอาเรื่องโน้นเรื่องนี้จับแพะชนแกะ ตีความแล้วถูกขึ้นมา ใครจะห้ามได้"

" ซึ่งเรื่องนี้อาตมายืนยันว่าจริง เพราะพ่อท่านเคยเปรยในกุฏิเวลาไม่มีคนว่า ให้เบอร์คนไปแทงถูก ก็ทำให้คนเป็นเจ้ามือเดือดร้อน หรือคนแทงได้เลขแล้วทุ่มเทมากเกินไป ถูกกินก็เดือดร้อน ฉันบาปทั้งขึ้นทั้งล่อง"

แต่มันก็มีเรื่องที่หลวงตาเห็นกับตาเรื่อง "อนาคตังสญาณ" ญาณหยั่งรู้อนาคตของพ่อท่าน

ญาณหยั่งรู้นี้หลวงตาอธิบายให้ผมจดในเวลานั้น ซึ่งท่านรู้ละเอียดเพราะเป็นถึง "พระครู"

☆ อนาคตังสญาณ ถูกจัดอยู่ในหมวด "ทิพยจักขุญาณ"(ตาทิพย์) ซึ่งเป็นหนึ่งใน "อภิญญา 6" ประกอบด้วย

-- 1 อิทธิวิธี แสดงฤทธิ์ได้...(พ่อท่านมี)
-- 2 ทิพยโสต ( หูทิพย์) ไม่เคยเห็นเหตุการณ์ จึงไม่เล่าประกอบ
-- 3 เจโตปริยญาณ (รู้ใจผู้อื่น) เห็นบ่อย อย่างเรื่องที่ 2 นั่นก็รู้ใจพระต่างถิ่นที่จะมาขโมยของในวัด
-- 4 ปุพเพนิวาสานุสติญาณ(ระลึกชาติได้) ไม่เคยเห็นหรือได้ยินพ่อท่านพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้
-- 5 ทิพยจักขุญาณ ซึ่งรวมกับการหยั่งรู้อนาคต "อนาคตังสญาณ" อยู่ในเรื่องที่กำลังเล่า
-- 6 อาสวักขยญาณ (ญาณทำอาสวะให้สิ้นไป) เรื่องนี้พ่อท่านมีแน่ เพราะท่านไม่เคยปรารถนาใคร่ดีสิ่งใดที่เกินกว่าการเป็นพระสงฆ์เรียบง่าย และทุกเช้าหากไม่ขึ้นเขา ไม่รับกิจนิมนต์ พ่อท่านจะไปนั่งสมาธิบนโขดหินริมทะเลเป็นประจำ นั่งจนก้อนหิน "ยุบ" เป็นแอ่งลงไป

กลางคืนก็แทบไม่เคยเห็นท่านนอน มีแต่นั่งกรรมฐานดึกดื่นค่อนคืนค่อนรุ่ง เปิดประตูกุฏิท่านตอนไหน เวลาใดก็จะเห็นท่านนั่งสมาธิอยู่ถึง 9 หนใน 10 หน !!!

" วันหนึ่งก่อนหวยออกสัก 2 วันผู้ใหญ่บ้านหรือกำนัน อาตมาลืมตำแหน่งไปบ้างต้องขออภัย แต่คนนี้สนิทกับพ่อท่าน จะถือเป็นศิษย์ฆราวาสก้นกุฏิรายหนึ่งก็ว่าได้"

" วันนั้นไม่ทราบเกิดอะไร แกนั่งตื้อพ่อท่านขอหวยอยู่นั่นแล้ว บอกว่าไม่เคยให้หวยตรงๆเลยสักงวด เสียแรงนับถือมานาน พ่อท่านเก่งจริงหรือเปล่า?"

พ่อท่านก็หัวเราะอย่างเห็นขำ แหลงใต้สวนเนิบๆว่า..."ให้ไปแกก็ไม่มีวาสนา แกไม่มีดวงทางนี้ แทงไม่ถูกหรอก"

เจออย่างนั้นศิษย์ก็โวยใหญ่..."โธ่ พ่อท่าน ได้เลขมาถ้าตรงก็ต้องแทงถูกสิ ใครมันจะแทงไม่ถูก เว้นแต่เลขไม่แม่นจริง "!?

หลวงตาจิบน้ำอีกหน่อย แล้วเล่าต่อ...

"อาตมาขอย้ำว่า พ่อท่านมีญาณหยั่งรู้ชัดเจน เพราะท่านบอกอาตมาหยิบกระดาษฉีกมาแผ่นหนึ่งกับดินสอ ท่านเขียนยุกยิกลงบนกระดาษ แล้วม้วนเรียบร้อยส่งให้ผู้ใหญ่บ้าน"

" เอ้า เอาไป ไว้เปิดดูพรุ่งนี้ ถ้แกเปิดวันนี้ เลขนี้ไม่ออก"

ผู้ใหญ่บ้านรีบรับเบอร์ใส่กระเป๋าสตางค์ทันที แล้วกราบลา ไม่มีใครเห็นหรอกว่า พ่อท่านเขียนเลขอะไร กำหนดหวยออกงวดนั้นเป็นวันมะรืน หากเปิดดูพรุ่งนี้ตามที่พ่อท่านสั่ง ก็ซื้อหวยได้สบาย"

" แต่ก็อย่างที่พ่อท่านยืนยัน...แกไม่มีวาสนา ได้ไปก็แทงไม่ถูก"

วันรุ่งขึ้น มีลูกค้ามาติดต่อเรือของผู้ใหญ่ออกทะเลไปค้างคืน ค่าจ้างก็ราคาดี ผู้ใหญ่รีบแจ้นลงเรือ ลืมเรื่องหวยเบอร์เสียสนิท"

"อีกวันต่อมา ขณะยังอยู่กลางทะเล วิทยุทรานซิสเตอร์สมัยนั้น ก็ประกาศการออกสลากรางวัล ผู้ใหญ่นึกขึ้นได้ รีบควักกระเป๋าเอา"ฉ้าย"(เบอร์-ภาษาใต้) ออกมาดู แล้วแทบเป็นลมอยากโดดทะเลตาย หวยรัฐรางวัลที่ 1 ออกตรงเผง 6 ตัวตามที่พ่อท่านเขียนไว้ ทุกเลข เรียงกันไม่เพี้ยนตำแหน่งเลย"

"เรื่องนี้เป็นที่รู้และร่ำลือกันในหมู่ศิษย์มาก หากพ่อท่านบอกว่าไม่มีวาสนาก็ไม่มีจริงๆ ให้เลขไปตรงๆก็ไม่มีปัญญาแทง"

(หมายเหตุผู้เขียน...สมัยนั้นไม่มีโทรศัพท์มือถือ อย่าเข้าใจว่าเล่าผิด!)

" เรื่องเดียวก็ยืนยันว่า พ่อท่านมี "ญาณหยั่งรู้ อนาคตังสญาณ" ครบถ้วน!!!

((( ยังมีต่อ )))