เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

"ศุกร์ 13" (Friday The 13th) วันอาถรรพ์แรงร้ายของตะวันตก พวกฝรั่งมังฆ้องตามตำราที่ยึดถือกันมาหลายเรื่อง ส่งออกวัฒนธรรม "ความเกรงกลัวอาถรรพ์" นี้ครอบคลุมไปทั่วโลก ทั้งเรื่องโรงแรม ไม่มีชั้นที่13 ห้องพักไม่มีห้องเลขนี้ และอีกหลายๆ13 ที่ยกเว้น

อาถรรพ์เหล่านี้มาในรูปแบบการโปรประกันด้าได้ผลที่สุดก็ทาง "สื่อบันเทิง" อาทิ ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดที่สร้างแนวเรื่องสยองขวัญ "ศุกร์ 13" ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลากหลายเวอร์ชั่น ผู้ชมทั่วโลกดูเแล้วขนลุกขนพอง พลอยเชื่อตาม โดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ...!

แต่โทษทีเรื่อง "ศุกร์ 13" สำหรับคนไทย ไม่มีความหมาย!!!

เพราะภูมิปัญญาไทยโบราณ "ตัดไม้ข่มนาม" ไว้เสร็จสรรพ ตั้งชื่อวันนี้ว่า "วันศุกร์" พ้องเสียงกับคำว่า "สุข" อันเป็นความหมายสุโขสโมสร ปลอดทุกข์ปลอดภัย เรียบร้อย!

วันศุกร์ไหนๆ? เลขอะไร? จึงเป็นความสุขสันต์สบายใจของคนไทย ยิ่งเป็นคนพุทธ ขนาดฝนตกแรง น้ำท่าเปียกปอนถนนหนทาง ยังแสวงหาความสุข สดใสในการทำบุญ...

"สตรีทบุญ" มิเคยเหือดหายร้างราการบุญ เป็นวันศุกร์สม "สุข" กาย-ใจแท้จริง อย่าลืมร่วมอนุโมทนาเพิ่มความสุขยิ่งๆขึ้น!!!

 

หากระทู้ทำบุญค่าโฮสท์
ของเว็ป "พลังจิต" ไม่เจอ!
~~~~~~~~~~~~~~~~~

แปลกดีเหมือนกัน พยายามหากระทู้ที่มีบัญชีทำบุญค่าโฮสต์เว็ป กับค่าเซิฟเวอร์ ซึ่งปกติหาง่าย แต่กลายเป็นว่ากระทู้เหล่านั้นหายจ้อยไปเลย

หรือว่า การกระทำบ้าบอคอแตกที่ทำให้เกิดการตรวจสอบเงินบริจาค "มูลนิธิ" ต่างๆอย่างมโหฬารในเวลานี้ พลอยทำให้การรับบริจาคของเว็ปต้องหลีกเลี่ยง และปิดกระทู้นี้ไปก่อน

เมื่อหากระทู้ไม่เจอก็ ไม่ทราบเบอร์บัญชีที่จะทำการโอนค่าบูชาพระของสมาชิกที่ผมได้ประกาศมอบให้เว็ป พร้อมกับร่วมทำบุญเพิ่มเติมไปอีกเท่าตัว

อันที่จริงก็เป็นเรื่องตลก เพราะผมทำบุญและร่วมบุญทุกประเภท อาทิ "กฐินแสนกอง" กับอุดหนุนเว็ป "พลังจิต" ค่าโฮสต์+ค่าเซิฟเวอร์ ทุกเดือนไปแล้วเกินกว่า "ล้านบาท" ในช่วงที่เข้ามาเขียนที่นี่ แต่ไม่เคยเก็บสลิปไว้เลย ลูกน้องก็ไม่ได้เก็บไว้เช่นกัน เพิ่งจะห่างเหินการร่วมบุญในปี 2569 มาสิบเดือนนี่เอง

หากสมาชิกท่านใดมีบัญชีคุณ วีระชัย แก่นภักดี เว็ปมาสเตอร์ ที่รับการสมทบทุนค่าโฮสต์-ค่าเซิฟเวอร์ กรุณาแจ้งหมายเลขบัญชีมาด้วย จักเป็นพระคุณยิ่ง จะได้ให้เด็กจัดการโอนสมทบทุนกับเว็ปสัปดาห์หน้า

ขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้ครับ

 

วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันอาทิตย์ ขึ้น ๖ ค่ำ เดือน ๑๒ ปีมะเมีย
ทำบุญใส่บาตรในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

วันอาทิตย์กลางเดือน เตือนว่า "พรุ่งนี้" เป็นวันลุ้นเลขแห่งชาติ วันที่ทำให้ผู้คนนักลุ้นเลือดสูบฉีด แก้โรคหัวใจดีนัก แต่ใครที่ "หัวใจรั่ว" ก็อย่าลุ้นมาก นอกจากหัวใจวายแล้วยังมีโอกาสสิ้นเนื้อประดาตัว ว่ากันพอหอมปากหอมคอ!

แล้วก็มาร่วมอนุโมทนาบุญประจำวัน ให้วันหยุดนี้สุดสำราญ และเป็นวันสะสมบุญ เติมบุญ ไว้รับโชคลาภโชคดีที่พึงมีมาเมื่อถึงเวลา

ช่วงบ่ายแก่ หากพอมีเวลา หลังการเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ อาจลงสิ่งมงคลให้ร่วมบุญสักรายการ

 

ศุกร์ 13 อ.เมืองชุมพรบ้านผม ฝนได้ตกหนักมาตั้งแต่ช่วงกลางดึกคืนวันที่ 12 และตกยาวมาถึงเช้า หนักสุดตอนช่วงตั้งแต่ก่อน 8 โมง ยาวไปเป็นครึ่งวัน ผมเดินทางไปวัดท่าขนุนก่อน 9 โมงเช้า ฝนกำลังตกหนัก จนน้ำกำลังจะเข้าในบ้าน ทั้ง ๆ ที่ผมใช้ปั๊มน้ำเป็นปั๊มแช่ขนาด 3 นิ้ว แช่ไว้ในคูรับน้ำหลังบ้าน ทำงานอัตโนมัติโดยใช้ลูกลอย ส่วนหน้าบ้านใช้ปั๊มแบบเดียวกันแต่ขนาด 1 นิ้ว หลังจากผมมออกจากบ้านไป ฝนตกหนักและต่อเนื่องจนปั๊มน้ำมันดูดออกไม่ทัน น้ำได้ล้นคูและร่องรางระบายน้ำรอบบ้าน เข้ามาท่วมในบ้านอยู่เล็กน้อย ตกหนักตกแช่อยู่ตลอด บ้านที่อยู่ติดกันและบ้านใกล้เคียงกันน้ำเข้าบ้านหนักกว่าผม ผมได้บอกให้หลานคอยเดินมาดูอยู่เป็นระยะ ๆ พอช่วงไหนที่ฝนเริ่มบางลง ปั๊มก็สามารถดูดน้ำออกไปได้จนระดับน้ำลดลง หลังจากนั้นก็ตกหนักสลับเบาเป็นบางช่วง จากนั้นกลุ่มฝนได้ขยับขึ้นมาทางประจวบฯ ผมแวะกินข้าวกลางวันที่ประจวบฯ ฝนตกหนักมาก พอช่วงบ่ายหลานส่งรูปมาปรากฏว่าน้ำลดหมดแล้ว ฝนเริ่มบางลง จนสามารถคุมระดับน้ำได้

 

เดี๋ยวผมช่วยติดต่อให้นะครับพี่วัน

 

หลวงพ่อดำ เล่าเรื่อง "ผีช่อ"

 

ดินฟ้าอากาศผิดเพี้ยน ธรรมชาติวิปริตซ้ำซาก จากเรื่องแปลกกลายเป็นเรื่องปกติ ไม่มีฤดูแน่นอนตามการแบ่งกาล มีแต่ "ตามใจฉัน" ของสภาวะ ดิน น้ำ ไฟ ลม!

ฝนหนัก น้ำท่วมกลางเดือนพฤศจิกายน ในชีวิตที่ผ่านมาหลายสิบฝนของผม เคยผจญครั้งหนึ่งเมื่อปี 2526 ที่จำไม่รู้ลืม เพราะรถจมน้ำหน้าม.รามคำแหง ท่วมเกินครึ่งคันเกือบถึงหลังคา ผ่านมากว่า 40 ปี ตอนนี้ เมืองกรุงก็กำลังโดนฝนถล่มหนักไม่แพ้เมืองใต้ ต้องคอยระวังเรื่องน้ำท่าอีกยก-เฮ้อ

ยังดีกว่าเมืองใต้เล็กน้อย ที่บทเรียน "ท่วมซ้ำซาก" ทำให้กทม.ออกอาการ "หัวส่าย-หางกระดิก" ทั้งลูกพี่ลูกน้องพลิกตัวทำงานหนักพัลวัน ฝนมาแรงเที่ยวนี้ ยังพอเบาใจได้วา ถ้าท่วมก็คงไม่หนักอย่างเที่ยวที่ผ่านมา

คนกรุงกับคนใต้เสวนากันเรื่องน้ำ มี "เกร็ด" เล่าพอเป็นกระสายยาให้ท่านผู้อ่านได้ความรู้เล็กน้อย ไม่ถึงกับน่ารำคาญในการอ่าน เพราะน้ำท่วมกรุงปี 26 คงมีคนสมัยใหม่นี้ ไม่ทราบเรื่องร้อยทั้งร้อย ถึงเกิดทันก็ยังเด็กเกินจดจำ!!!

 

ดีเลย ขอบคุณล่วงหน้าไว้ตรงนี้

พูดเรื่อง "มูลนิธิ + เงินบริจาค" สักเล็กน้อย...

เหตุที่เกิดซ้ำซากกับหลายมูลนิธิที่ผ่านมา โดยเฉพาะล่าสุดของคนดังระดับชาติ ทำให้คนบริจาคถึงกับเข็ดขี้อ่อนขี้แก่ไปตามๆกัน และทำให้ระบบ "รับบริจาค" ทุกสถาบันเดือดร้อน

อย่างเช่น เว็ป "พลังจิต" ที่ถือว่าเป็นเพียงปลายอ้อ ปลายแขม เปิดรับบริจาคเพื่อสนับสนุนการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ผู้มีจิตศรัทธาร่วมบริจาคก็เห็นรายละเอียดชัดเจนกับ "ยอดเงิน" ทางหน้ากระทู้ ตั้งแต่ "บาทสองบาท-สิบบาท" ไปถึงแค่ "หลักหมื่น"!

แต่ละปีถือว่า จิ้บจ้อยน้อยนิดเหมือนหยดน้ำในทะเลทราย แค่ค่าโฮสต์เว็ป กับค่าเช่าเซิฟเวอร์ก็แทบไม่พอจ่าย ต้องควักเนื้อเพื่อผลักดันหนุนให้เว็ปพระพุทธศาสนาอยู่รอด

ส่วนมูลนิธิกับ สมาคมฯที่ดีๆอีกนับสิบ ร้อย พันแห่งก็เช่นกัน กิจกรรมต่างๆโปร่งใส ตรวจสอบง่าย พลอยกลายเป็น "เป็ดง่อย" ไปด้วยกับวิธีเหวี่ยงแหตรวจสอบของรัฐ ซึ่งคนทำงานมีหัวสมองอยู่ที่หัวแม่ตรีน สมองมีไว้แค่คั่นรูหูสองข้างเท่านั้น

กิจกรรมทุกอย่าง เพื่อสาธารณกุศล ส่วนใหญ่ถูกต้อง สามารถตรวจสอบการทำงานได้หมด แต่ไม่ใช่กระทำการยับยั้งรุนแรงจนเกิดแรงกระเพื่อมเพื่อสาธารณประโยชน์ เดือดร้อนกันทั่วหน้า

ที่ไหนผิด มีร้องเรียนก็ตรวจสอบกันไป เล่นงานตามถูกผิด มูลนิธิ-สมาคมใด อยู่ของเขาดีๆ ก็ไม่ต้องไป "เผือก" หรือสาระแน กระทั่งคนทำงานที่มี "จิตกุศล-จิตสาธารณะ" เบื่อหน่าย รำคาญ หวาดกลัว...ฯลฯ

ทำกันอย่างนี้มากเข้า ไม่ช้าสังคมประเทศชาติ บ้านเมืองก็จะอยู่อย่าง "ตัวใคร-ตัวมัน" ทุกคนเอาตัวรอดอย่างเดียว คนลำบากเดือดร้อน คนด้อยโอกาส จะเป็นจะตาย...ช่างหัวมัน!!!

ยกตัวอย่าง ประเทศที่เป็นอย่างนี้ให้ดูก็ได้.."กาซา" แผ่นดินในตะวันออกกลางนั่นปะไร โคตรนรกทุกขุม มะรุมมะตุ้มอยู่ตรงนั้น ความช่วยเหลือไปถึง ก็ถูกปล้นชิง เด็กเล็กหิวโหยอดตายรายวัน ผู้หญิง คนแก่ คนป่วย หมดโอกาสทุกด้าน และ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

คนคิดช่วยก็เบื่อ คนรอความช่วยเหลือก็สุดอนาถ คำว่า "ตัวใคร-ตัวมัน" ยังน้อยกว่าความเป็นจริงล้านเท่า ต้องบอกว่า "นรกใคร-นรกมัน" พระเจ้าที่ไม่มีจริง ทอดทิ้ง สังเวยนรกกันเอาเอง ถูกที่สุด!!!

ประเทศไทยที่มีไอ้ชั่วมากมาย ทั้งขายชาติ ทรยศแผ่นดิน สนิมสังคม มือไม่พาย แต่เอาหัวแม่ตรีนราน้ำ คอยพ่นน้ำลาย เห่าหอน ถ่มเสลดใส่ ให้คนทำดีมีจิตใจอยากช่วยเหลือสังคมต้องระอา...

นานเข้าก็จะเป็น "นรกบนดิน" ของผู้ยากไร้ ผู้ด้อยโอกาส กระทั่งเด็กน้อยที่ถูกทอดทิ้งข้างถนน ในถังขยะ เกลื่อนกลาดในไม่ช้า!!!

 

ความรู้เรื่อง "ผีช่อ" จาก "หลวงตาดำ" ทนสิทธิ์อาถรรพ์ที่ติดตัวคนบางคนระดับหนึ่งในหมื่นในแสนในล้านมาตั้งแต่เกิด

อ่านแล้ว สำรวจกันเอาเอง ใครมี "ผีช่อ" สิ่งที่บังเกิดยากยิ่งติดตัวมา..!?!

ส่วน "ผีอิฉ้อ" หาไม่ยากครับ ดูตามหน้าเว็ป จะเห็นผีเปรตตนนี้ลอยหน้าลอยตา ยุยงปลุกปั่นสร้างความแตกแยกในสังคมประเทศชาติไม่หยุดหย่อน ได้จังหวะก็แซะเสี้ยมสอน ยุยงเด็กไปตายไปติดคุก ล้างสมองเด็กเล็กให้ชูนิ้วเกลียดชังสถาบัน คิดล้มสถาบันหลักของชาติทั้งยามหลับและตื่น

"ผีอิฉ้อ" นี้เป็นผีร้ายตายยาก เพราะเป็นเปรตผุดจากขุมนรกอเวจีมาเกิด มิใช่ผู้มีบุญมาเกิดแบบ "ผีช่อ"!!!

 

"ตะกรุดโทน" ไม่รู้ที่
"ของดี"ไม่รู้วัด-เกจิ
ลง'รัก'ถักเชือก+ตะกั่ว
==============


☆ ตะกรุดโทน..ทะโมนแท้
'รัก'ลงแล.......เก่าแก่จัง
พลังแผ่ออก..พอกฉมัง
'ตะกั่ว'กรัง...ขลังนอกใน
☆ สาย"ปู่ศุข"..กระตุกติด
☆ "พ่อคง"คิด....จิตหวนไห้
☆ ไหน"พ่อพิธ"....ลิขิตไข
☆ ทราบท่านใด....เชิญใช้ ใคร่ครวญ!
~~~~~~~~~~~~~~~

เป็น "ตะกรุดโทน" ขนาด 4 นิ้ว ถูกต้องตามตำรา ลงรักถักเชือกลายกระบอง สนองนี้ดให้ค้นคว้า ค้นหาว่าเป็นของ "สำนักใด"?!?

ได้ตรวจสอบมาแล้วจากผู้เชี่ยวชาญสายตะกรุดเครื่องราง 3 ท่านมีความเห็นใกล้เคียงกันว่า...มึโอกาสเป็น...

--สาย "หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า"
--สาย "หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม"
--สาย "หลวงพ่อพิธ วัดฆะมัง" พิจิตร
และอีก 2-3 สายยุคหลังปี 2500เล็กน้อย

จากความเก่าของรักกับลายถักและหัวตะกั่วที่เป็นแกนตะกรุด วินิจฉัยได้ว่าตะกรุดดอกนี้มึอายุสร้างในปี 2500 บวก-ลบไม่เกิน 10 ปี!!!

นำมามอบให้สมาชิก ผู้ชื่นชอบ "ความลึกลับ" ที่จับต้องได้ และเชื่อว่าหากใช้เวลาในการเสาะแสวงหาอีกไม่นานก็จักต้องพบ... "สำนัก+เกจิอาจารย์" ผู้สร้างได้ไม่ยาก

แต่ขืนรอพบสำนักตักศิลาชัดเจน ก็อาจแพงหูดับ กระเป๋าฉีก นำมอบให้ในวาระวันหยุด ดับร้อน ดับฝน ด้วยราคาเหมาะสม เชิญชมและเชิญใคร่ครวญสำหรับฆราวาสผู้มีความรู้...

=======1,800=======

ลายเกลียวงดงาม ทั้งดอกสมบูรณ์ ด้วยความเก่า-รักเก่า และยืนยันได้ว่า...ไม่คยผ่านการใช้ใดๆ ชมให้เข้าตา โดนใจ ไม่แน่ใจ จงอย่านำไปให้เกิดวิจิกิจฉา

อีกด้านที่เห็นความเก่าของ "รัก" ที่ลงไว้ชัดเจน ตัวจริงสวยและเก่ากว่าที่เห็นมากนัก ถ่ายภาพให้แสงมากไป จึงทำ "ความเก่า" ด้อยลงไปนิดหน่อย!

ตะกั่วหัวตะกรุดทั้ง 2 ด้าน ความเก่า
ความขลังที่ไม่ต้องเสแสร้งแกล้งทำ
รวมทั้งความบริสุทธิ์ที่ไม่เคยผ่านใช้

 

รับครับ

 

ตะกรุดโทนดอกงามมองมุมไหนก็สุดเข้มข้น และขลังชนิดจับแล้วขนลุก อยู่ในลังบรรพบุรุษไม่เขียนอะไรแจ้งไว้เหมือนหลายๆอย่าง จึงสันนิษฐานว่าท่านคงรับมาช่วงปี 2500 เล็กน้อย ผมสำรวจตรวจตรากับเพื่อนฝูงที่ลงความเห็นดังข้างต้นไว้แล้ว ก็เห็นสมควรนำลงให้สมาชิกผู้ชื่นชอบด้านนี้นำไปรักษา บูชา กระทั่งตรวจหาสำนักด้วยตนเอง

ของเก่าแน่ ขลังแน่ ยินดีกับคุณศรีฯ วันหยุดนี้ไม่เสียเที่ยว ได้รับของงามต้องตามตำราไปเข้ากรุ ขอบคุณและโมทนา จัดส่งพรุ่งนี้ เพื่อความเฮงในวันลุ้นเลขครับ!