ศูนย์รวมลูกหลานพญานาคศรีสัตตนาคราช

รู้แล้วพี่เพชร พี่โคมจมเหรียญใช่มั๊ยคิๆ ตัวละบาทๆ 555 (หนูแซวเฉยๆนะพี่โคม ฮี่ๆ)

 

คุณโคมหลวงฝากเขียนแผ่นทองให้ด้วยครับ แล้วร่วมบุญอะไรกันเหรอครับ

 

วินนี่ก็ขอกลับก่อนนะคะ..

 

คุณหลวง ผมขอร่วมด้วยครับ ต้องไปซื้อพลาสติกเคลือบก่อน แล้วจะแอบมาเคลือบที่ทำงาน หากทำสำเร็จต้องอนุโมทนาบุญให้เจ้านายเป็นอย่างสูง เพราะ ใช้วัสดุท่านเกือบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น เครื่องคอม สัญญาณเนต ไฟฟ้า เครื่องพริ้น ผงหมึก เครื่องเคลือบ ให้รอสำเร็จก่อนจะแจ้งครับผม

 

ไปกันหมดอีกแว้ว ฮืออ

 

มาต่อเรื่องราวที่ไปวัดมาดีกว่าค่ะ ยังเล่าค้างไว้อีก 2 วัดล่ะ

หลังจากออกมาจากตลาดน้ำคลองสระบัวก็เดินทางมาถึงวัดศรีโพธิ์ค่ะ ที่จริงก็ไม่ได้รู้จักวัดนี้แต่พี่หลวงเล่าให้ฟังว่าได้ไปห่มผ้าพระธาตุที่วัดนี้มาเลยอยากแวะไปกราบพระที่วัดนี้บ้าง แล้วก็เป็นวัดทางผ่านที่จะไปเป้าหมายต่อไปด้วยค่ะ^-^

เมื่อไปถึงวัดพลขับผู้อารีก็ได้หาที่จอดรถค่ะ ที่พูดว่าหาไม่ใช่ว่ารถเยอะไม่รู้จะจอดตรงไหนนะคะ แต่ลานจอดรถกว้างมากค่ะ เลยลังเลใจเล็กน้อยว่าจะจิ้มหน้ารถไว้ที่ตรงไหนดี ยังแอบแซวเขาไปว่า"พี่คะ พี่ก็จิ้มหน้ารถเข้าที่ต้นยางใหญ่เลยดีไหมคะ จะได้ไม่ต้องเหยียบเบรค^-^" พอแซวไปแล้วก็อดกลัวไม่ได้ว่าพอเท้าว่างจากเหยียบเบรคเขาจะมาเหยียบเราแทนไหมเนี่ย--" เมื่อได้ที่จอดรถแล้ว ที่แรกที่มุ่งหน้าไปคือศาลตายายค่ะ เนื่องจากอยู่ไม่ห่างจากที่จอดรถมากนัก ลักษณะศาลตายายก็เป็นศาลเหมือนศาลเจ้าที่ทั่วๆไป ด้านข้างศาลมีต้นยางใหญ่ยืนเด่นตระหง่านอยู่ ปราญฯก็เข้าไปเล็งๆดูๆแล้วเดินออกมานั่งที่โต๊ะหินอ่อนข้างๆ ตอนนั้นคนขับรถเดินไปนั่งก่อนแล้ว(คงเหนื่อยที่ต้องขับรถพาเราตะลอนเที่ยวไปทั่ว)พอไปนั่ง พลขับก็กำลังแหงนหน้ามองที่ยอดไม้อยู่ แล้วเธอก็เอ่ยขึ้นมาลอยๆว่า"ประคับประคองกันต่อไปนะครับตายาย ไม่รู้ว่าใครจะตายจากไปก่อน ต้นนึงดูทีท่าจะอยู่ต่อไปได้อีกไม่นานแล้ว ถ้ายายตายไปแล้วตาจะอยู่อย่างไรหนอ":'''(

บางคนได้ฟังประโยคนี้อาจไม่ทันได้คิดอะไร ก็คงเป็นแค่ประโยคหนึ่งที่ออกมาจากปากคนๆนึง แต่พอปราญฯได้ฟังแล้ว ใจกระตุกวูบทีเดียวค่ะ ยอมรับว่าตอนนั้นรู้สึกเห็นใจคนที่พูดมาก มันเป็นคำที่สื่อถึงความรู้สึกลึกๆในใจของคนๆนึงออกมา สุดท้ายปราญฯก็มองหน้าคนขับรถแล้วพูดว่า"ถ้ายายตายไป ตาก็ต้องอยู่ให้ได้ คงไม่มีทางที่ตากับยายจะอยู่ครองคู่ไปตลอดกาล ตาก็ยังต้องมีหน้าที่ ยังต้องอยู่เพื่อทำหน้าที่แทนยายต่อไป"

นี่ละหนอ ทุกข์ ขนาดยังไม่ถึงวันที่จะต้องพลัดพรากก็ยังต้องทุกข์ แค่คิดว่าจะต้องพลัดพรากก็ทุกข์เสียแล้ว
ใครที่เคยอธิษฐานไว้ขอเกิดเป็นคู่กันทุกชาติไป เปลี่ยนใจยังทันนะคะ เพราะนั่นหมายความเราจะต้องเจอทุกข์ซ้ำซ้อนเช่นนี้ไปเรื่อยๆ

เปลี่ยนเรื่องดีกว่า--"

จากนั้นพวกเราทั้งหมดก็พากันเข้าไปกราบพระประธานในโบสถ์ค่ะ ที่วัดมีพระธาตุอยู่ที่ด้านหน้าด้วยค่ะ ทีแรกตั้งใจจะไปห่มผ้าพระธาตุ แต่ก็มีอีกคณะใหญ่เขากำลังดำเนินการกันอยู่ เราเลยถอยฉากจากวัดนั้นเพื่อไปวัดสุดท้ายค่ะ

วัดสุดท้ายที่กล่าวถึงคือวัดหน้าพระเมรุค่ะ ทุกคนในที่นี้คงคุ้นชื่อวัดนี้เป็นอย่างดี ที่นั่นเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธนิมิต หรือพระจักรพรรดิที่เรารู้จักนั่นเองค่ะ องค์ใหญ่และงดงามมาก ปราญฯเคยไปวัดนี้มาครั้งหนึ่งเมื่อประมาณ 2 ปีก่อนแต่ตอนนั้นไม่ได้มีสมาธิเท่าที่ควรเพราะไปกับเด็กตัวเล็กๆ ต้องคอยดูแลเขาตลอดเวลาและปราญฯก็ไม่สบาย ตอนนั้นแดดร้อน ปราญฯจึงเลือดกำเดาไหล คราวนี้ก็เหมือนเคย เนื่องจากตอนไปนั้นค่อนข้างเย็นแล้ว แทบจะไม่ได้อธิษฐานอะไรเลยค่ะ เพราะคนที่ดูแลวัดทำหน้าตาดุๆแล้วบอกว่า"จะไหว้ก็รีบไหว้ครับ จะปิดแล้ว":boo: แง๊ น่ากลัวอ่ะ เราก็เลยไหว้แบบไม่ได้จุดธูปเทียนด้วยค่ะ--"
แล้วก็มีโอกาสได้ถ่ายรูปมา ภาพที่ถ่ายมีลักษณะเบลอค่ะ แต่แปลกดี หากสังเกตบริเวณแสงไฟตรงมุมด้านบนของรูปจะเห็นเป็นลักษณะคล้ายกับ........
จากนั้นก็ออกมาจากโบสถ์ใหญ่แล้วตรงไปที่วิหารเล็กค่ะ ที่นั่นเป็นที่ประดิษฐาน พระคันธราฐ (ไม่แน่ใจเขียนอย่างไร)ที่เชิญมาจากศรีลังกาอายุกว่า 1500 ปี
องค์ใหญ่มากค่ะ เข้าไปนั่งดูพักหนึ่ง รู้สึกเย็นสบายในใจดีค่ะ จากนั้นก็ออกมาเดินทางกลับค่ะ

จบแล้วค่ะกับทริปการเดินทางครั้งนี้ เจตนาที่เข้ามาเล่านี้เพื่อมาแบ่งปันเรื่องราวให้ญาติธรรมทุกท่านได้มีโอกาสรับทราบกันค่ะ มิได้มีเจตนาจะมาโอ้อวด อวดอ้างใดๆทั้งสิ้น หากใครได้อ่านแล้วรู้สึกอิ่มใจหรือปีติก็อนุโมทนาร่วมกันได้ตามอัธยาศัย หากคำใดผิดพลาดพลั้งไปก็ขอขมากรรม ขออโหสิกรรมต่อกันด้วยค่ะ

 

บทสวดพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ นี้ผมจำได้ ตอนคุณแม่ท่านป่วยด้วยเส้นเลือดในสมองแตก ท่านหลับแบบไม่ได้สติ ที่คงสติอยู่คือลมหายใจ ท่านหลับประมาณ 14 วันก่อนจะเสียชีวิต (เกือบจะ 2 ปีแล้ว) ด้วยความร้อนใจ อยากรู้ จึงไปหาพ่อปู่ฤาษีนารอท ท่านบอกว่าจิตวิญญาณท่านไปแล้ว คงเพียงแต่ร่างทีพวกมนุษย์รั้งไว้เท่านั้น ให้ลูกทุกคนสวดมนต์บทนี้ให้ท่านฟัง ที่ข้างหู แม้นจะไม่ได้สติ ก็เปรียบเสมือนข่วยส่งท่านให้ถึงพระรัตนตรัย

 

สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ<O</O
อุชุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ<O</O
ญาญะปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ<O</O
สามีจิปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ<O</O
ยะทิทัง จัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐะ ปุริสะปุคคะลา<O</O
เอสะ ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ<O</O
อาหุเนยโย ปาหุเนยโย ทักขิเนยโย<O</O
อัญชะลีกะระณีโย อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ ฯ

พี่ยังไม่แก่แก้ข้อความด้วยเจ้าคะพิมตกนะเจ้าคะ<O

 

ขอแซวหน่อย น้องกรกมล คนชอบเบิ้ล
สงสัยมือถือน้องชอบเบิ้ิลเนอะ อิอิอิ

ตอบพี่ครู ใจกลางกรุงเทพฯ รถติดดีค่ะ ติดเป็นปรกติ
ย่านแยกราชประสงค์ ประตูน้ำ ติดได้ที่ดีค่ะ
คนเมืองนนท์ ไม่ต้องอิจฉาหรอกนะ

น้องปราญ ประโยคตัดพ้อของคุณตา พี่อ่านแว้บแรก ก็อึ้งเหมือนกันนะ
โถๆๆ คุณตา อย่าตัดพ้อไปเลยนะ ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่เว้นแม้ความรัก
ล้วนเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา..
อนุโมทนาในทริปไปไหว้พระครั้งนี้ด้วยจ้า

 

พี่บรม ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
คุณแม่ท่านไปสบายแล้ว
เวลาทำบุญไม่ว่าบุญไหนๆ อย่าลืิมอุทิศบุญให้ท่านทุกครั้งนะคะ

แม่น้องก็เสียแล้วเช่นกันค่ะ 7 ปีมาแล้ว
ตอนแม่เสีย ก็เสียที่โรงพยาบาลเช่นกัน
ไปดูใจท่านตอนเสียไม่ทัน ไม่ทันแม้แต่จะได้สวดบทพุทธคุณฯ หรือบทสวดไหนๆ ให้ท่านฟังเลย
แต่ก็ผ่านมาแล้วค่ะ ทุกสิ่งล้วนเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เนอะ

 

ไม่เคยอยากอิจฉาเลย กว่าจะถึงบ้านได้ แทบเป็นลม เช้อออ

 

ขอบคุณสำหรับคำอวยพร จากทุกท่านครับ คุณปราญ คุณน้องสาว(คุณตุ้มหรือเปล่า) คุณตาล คุณ.........
บทสวดจักรพรรติ์ ผมภาวนาทุกคราวที่นึกถึงครับตอนนี้ ท่านครูได้แนะนำให้สวด 108 จบ 7 วัน ผมเริ่มสวดแค่ 1 วัน หลวงปู่ก็เมตตาให้ผมได้บูชารูปเสมือนองค์ท่านมาดั่งตั้งใจ ดูเวปวัดุถ้ำเมือง เห็นรูปท่านยิ้ม กะพริบตา แม้นเพียงรูปแต่คงความเมตตา กรุณา ต่อลูกหลานเป็นอย่างมาก กราบกรานหลวงปู่ครับ

 

คุณเอของนู๋มาแว้ว คิดถึงจ้า จุ๊บุจุ๊บุ

 

สวดครับ 7 วันเมื่อไร สงสัยจังว่าจะได้อะไรมาอีกบ้าง สุดยอดเลยค่ะ คุณบรม อนุโมทนา

 

คุณเพชรถึงบ้าน แต่ผมยังอยู่ที่ทำงานเลยครับ ฝนก็ขยันตกจังเลย

 

อึ้งกับคุณตาเหมือนกัน เห็นขำๆ ไม่นึกว่าจะลึกซึ้งเหมือนกัน

 

ถึงบ้านก็ต้องรีบเป็นนังแจ๋วให้ม๋าแมวที่บ้านจ้ะ อย่างกับมีลูกแน่ะ

 

อยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าสวด 108 จบ ครบ 7 วัน จะเป็นยังไงน๊า

ว่าแล้วก็ยังไม่มีประคำซักอัน ไว้นับ 108 จบเลย
นอกจากใช้ประคำนับ เค้ามีวิธีอื่นนับมั้ยคะ ใครรู้บ้างงง

 

คนตัดพ้อเองก็ไม่ได้มองในแบบที่เรามองน่ะค่ะ
โชคดีที่เขาก็ยังพอมีพื้นฐานมาบ้างเลยดูน่าจะไม่มีอะไรน่าห่วง
แต่เรื่องแบบนี้เราก็ไม่รู้หรอกเนาะว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ จะจากเป็นหรือจากตาย หรือใครจะจากใครไปก่อนก็ไม่มีใครบอกอะไรได้
นี่แหละหนอ ทุกข์ สุขก็ไม่เที่ยง ทุกข์ก็ไม่ทน เกิดแล้วดับตลอดเวลา

 

โมทนาครับพี่ตุ้ม
พรุ้งนี้จะเขียนด้วยพระขรรค์ให้นะครับ ทุกคนที่ฝากเขียน

วิ่งดีๆนะตาล อิอิ พี่บอกเรื่องพระไปแล้วนะครับจะส่งไปให้ครับ

อิอิดีครับโมทนาครับ ช่วนๆกันไปนะครับ

ไม่ลอยแล้วปราญหนักเลยจม ฮา

ติดจิ พี่ครูกลับบ้านคงติดเพราะรถติดฝนตกแถวนนท์ ผมก็อยู่ที่นนท์

ได้เลยเขียนแผ่นทองคุณชาติและครอบครัว เค้าร่วมเขียนหรือพิมพ์บทพุทธคุณแล้วเคลือบส่งวัดโบสถ์ ยี่สิบแผ่นครับ