ศูนย์รวมลูกหลานพญานาคศรีสัตตนาคราช

เมื่อกราบลาท่านเจ้าอาวาสแล้วเราก็ได้ตกลงกันว่าจะไปไหนกันต่อดี
ก่อนไปพี่ครูบอกว่าหากมีโอกาสให้แวะไปกราบหลวงปู่บุดดา แต่ด้วยความที่เราไม่รู้เส้นทาง เลยได้ตกลงกันว่าพี่อาร์ทจะพาไปเที่ยวตลาดน้ำอโยธยาและแวะไปกราบหลวงปู่ที่วัดสะแกค่ะ

เย้.........ดีใจจัง ตลาดน้ำมีของกิน(ปราญฯแอบคิดในใจ)
แล้วก็ดีใจที่ได้ไปกราบหลวงปู่ที่วัดด้วย(เย้อีกรอบ)

พอออกเดินทางจากวัดก็โทรไปเล่าให้พี่หลวงอิจฉาเล่นว่าเราจะไปวัดสะแกกัน แต่ไม่สำเร็จ พี่หลวงบอกว่าเดี๋ยววันหลังค่อยไปกันอีกก็ได้ ยั่วให้อิจฉาแล้วไม่รับมุข ไม่สนุกเลย แต่พี่หลวงก็บอกว่า ถ้าไปเที่ยวตลาดน้ำก็แวะไปกราบที่วัดมเหยงคณ์ด้วยสิ อยู่ใกล้ๆกัน แล้วก็แวะไปวัดหน้าพระเมรุด้วยก็ดี น่าไปทั้งนั้นเลย แต่เวลาเราค่อนข้างจำกัดพอสมควร และแล้วเราก็ไปวัดมเหยงคณ์ค่ะ

ตอนไปถึงก็รู้สึกแปลกๆตามประสาคนฟุ้งซ่านอย่างปานชะนี ตอนเข้าไปที่โบสถ์วัดมเหยงคณ์ แว่บหนึ่งเราก็เห็นบางอย่างในห้วงมโนนึก เป็นภาพพระประธานองค์ใหญ่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ที่กลางโบสถ์สีทองอร่ามตา เรามักจะเป็นอย่างนี้บ่อยๆเวลาที่ไปตามสถานที่เก่าๆแต่ปราญฯก็ขี้เกียจจะหาคำถามและคำตอบให้กับสิ่งเหล่านั้นแล้ว ก็ไปกราบพระ(ฐานพระ) สวดมนต์บทจักรพรรดิและสัพเพฯ ตอนที่สัพเพนั้นปราญฯอธิษฐานขอบารมีหลวงปู่หลวงตาแผ่กระแสบุญให้แก่ทุกดวงวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นเชื้อชาติใดก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นมิตรหรือศัตรู ที่จริงแล้วภาพวัดที่เหลือเพียงซากก็ทำให้เราอดนึกไม่ได้ว่าทำไมนะ ทำไมต้องทำอย่างนี้ด้วย แต่อีกใจก็อดสงสารไม่ได้ ดวงวิญญาณของทหารฝ่ายข้าศึก เขาก็คงไม่ได้อยากจะมาตายต่างบ้านต่างเมือง เขาเหล่านั้นก็ต้องพลัดพรากจากลูกเมียและคนที่เขารักมาตายในดินแดนของผู้อื่น ปราญฯจึงเลือกที่จะแผ่กระแสบุญให้กับทุกดวงวิญญาณ

แล้วก็ยังอดอธิษฐานต่อไม่ได้ว่า ขอให้เหล่าทวยเทพเทวาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้รับรู้และร่วมอนุโมทนา หากท่านรับรู้แล้วของโปรดช่วงแสดงอะไรให้ลูกรับทราบด้วย(นิสัยเสียนะเนี่ยเรา)พอสิ้นคำอธิษฐานเราลืมตาขึ้นแล้วกำลังจะลุกขึ้นปักธูป ตอนนั้นเองที่อยู่ดีๆเราก็เผลอทำดอกบัวร่วงจากมือ(แป่ว...) เกี่ยวกันไหมเนี่ยแต่ก็แอบหลอกตัวเองว่า ท่านคงรับรู้และนะเจ้าคะเลยมาบอกให้รู้

ก่อนออกมาใจเราก็บอกบางอย่างกับตัวเราเอง ที่จริงมันก็อาจจะเป็นเพียงการปรุงแต่ง ฟุ้งซ่านของเราเองนี่แหละ แต่ก็อยากแบ่งปันสิ่งที่ใจเราได้รับจากการได้มากราบพระครั้งนี้

-ตอนที่เราเห็นภาพวัดอยู่ในสภาพนั้น ยอมรับว่าลึกๆใจเราหดหู่ เราเอาใจไปยึดกับภาพที่เห็นในห้วงความคิด ภาพตรงหน้า เราเศร้า สำหรับคนอื่นอาจมองว่าเราเพ้อเจ้อ ฟุ้งซ่าน ชอบเอาใจไปผูกกับอดีต กับภาพที่เห็น ขาดสติ ไม่อยู่กับปัจจุบัน แต่สำหรับเราแล้วเราได้เห็นทุกข์ที่เกิดกับใจเรา ทุกครั้งที่เราเห็น เหมือนกับเราจะทุกข์ แต่เรามองว่าทุกข์นั้นแหละคือสิ่งที่ช่วยให้เราเบื่อการเวียนตายเวียนเกิด ทุกข์ซ้ำๆก็ทำให้เราเข็ด เหมือนคนอกหักแล้วเข็ดที่จะมีความรัก แบบนั้นแหละ

-รอบกายเรามีธรรมะซ่อนอยู่ทุกแห่งหน ธรรมะที่มีอยู่ทุกๆที่ที่เราเหยียบย่างผ่านไปเขาได้กำลังเล่นซ่อนแอบกับเราอยู่ที่ซ่อนที่มิดชิดที่สุดคือหัวใจเราเอง ขอเพียงเราไม่มองข้าม เราก็จะพบเจอเขาได้โดยไม่ต้องไปวิ่งไล่ตามหาจากที่ต่างๆ

-เรามีความสุขกับความทุกข์ที่เราเผชิญอยู่นะเพื่อนๆ

 

สวัสดีค่ะ เอาบุญมาฝากทุกๆ คน
มาร่วมอนุโมทนากันนะ
ได้บุญเยอะมากค่ะ

แก้นิดนึง เรานัดกัน 7.30 น. จ้ะน้องปราญ
พี่ตุ้มไปถึงคนแรก ไปนั่งรอตรงชานชาลาที่จะขึ้นรถไฟ
กะว่าถ้าอาร์ทไม่มา จะนั่งรถไฟไปสิงห์บุรี อิอิ

รูป รอไปทำที่งานแล้วจะมาลงให้ดูกันค่ะ

ตอนมาถึงกรุงเทพฯ รถติดมากมาย
กว่าจะถึงบ้าน หมดแรงเลย (เพราะหิว อิอิ)

ขากลับ เราแวะวัดสะแก อยุธยา ด้วยค่ะ
รอติดตามตอนต่อไปนะ..

 

dangsticker

โย่วๆๆๆ

 

โมทนาบุญกับทุกท่านด้วยครับ

เดี๋ยวพรุ่งนี้รอดูรูปครับ

 

พอออกจากวัดมเหยงคณ์เราก็เหลือเวลาอีกไม่มากนัก ตอนนั้นก็บ่ายสามโมงแล้ว เลยตัดสินใจไม่ไปเที่ยวตลาดน้ำแล้วมุ่งหน้าไปที่วัดสะแกเลยค่ะ

กว่าจะหาวัดกันเจอ ลำบากเล็กน้อยเพราะเราไม่รู้เส้นทาง ต้องขอบคุณน้องพี่อาร์ทที่ทำหน้าที่ได้ดีมากมาย พาเราไปสู่จุดหมายได้โดยไม่ยากเย็นนัก

ระหว่างนั่งรถไป ปราญฯก็ทำหน้าที่ที่ได้รับมอบจากพี่หลวงได้อย่างขันแข็ง บอกให้พี่อาร์ทดื่มน้ำเพื่อให้สดชื่น ระหว่างทางเราได้มีการเล่นเกมส์ทดสอบความเฮี้ยนกันเล็กน้อย สนุกสนานร่าเริง พอไปถึงหน้าประตูวัดสะแก ปานชะนีก็ออกอาการตื่นเต้นที่ได้มากราบหลวงปู่ที่วัด พอไปถึง ลงรถ เราก็ยืนหันซ้ายหันขวากันเพราะไม่รู้ว่าต้องไปกราบท่านที่ตรงไหนเนื่องจากทุกคนไม่เคยมา ปราญฯก็เลยหลับตาแล้วถามหลวงปู่ว่า"หลวงปู่เข้าขา ให้ลูกไปตรงไหนล่ะเจ้าคะ" แล้วปราญฯก็พาพี่ๆมุ่งตรงไปที่หอสวดมนต์ ไปกราบหลวงปู่ ไปฝากกระแส นั่งสมาธิกัน พี่อาร์ทขนลุกตลอดเลย ที่นั่นมีกระแสดีๆเต็มไปหมดเลยค่ะ ตอนนั่งหน้าหลวงปู่ก็เห็นนิมิตนะคะ อธิษฐานขอฝากกระแสหลวงปู่ไว้ อธิษฐานอะไรกับเขาก็ไม่เป็นหรอกค่ะ นึกอะไรได้ก็หลวงปู่เจ้าขา..........................แล้วจากนั้นก็รอดูปฏิกิริยาตอบรับจากหลวงปู่ล่ะ ถ้าท่านยิ้มแปลว่า รับรู้แล้ว แหะๆ ง่ายดีวิธีนี้

ขากลับออกจากวัด ภาพหลวงปู่และกระแสของความปีติยังไหลเวียนในหัวใจเราอยู่ ปราญฯเลยนั่งสัพเพฯตลอดจนเผลอหลับไปเลยค่ะ^-^

ยอมรับว่างานนี้เหนื่อยดีพอสมควร แต่อิ่มใจมากๆเลยค่ะ ขอบคุณพี่อาร์ทนะคะที่มาบอกบุญกับพวกเราในครั้งนี้

มาเล่าให้ฟังกลัวจะลืมความอิ่มเอิบใจนี้ไป เดี๋ยวพี่ๆน้องๆได้กันไม่เต็มที่ แม้บางอย่างจะยากเกินกว่าจะเอ่ย แต่ก็ได้ส่งความรู้สึกไว้ในข้อความแล้วค่ะ

ไปนอนแล้วนะจ๊ะ รูปภาพประกอบคำบรรยายเดี๋ยวรอดูจากพี่ตุ้มอีกทีนึงค่ะ

 

วัดมเหยงคณ์ (เขียนแบบนี้)
ขนาดเหลือแต่ซากปรักหักพัง ยังคิดว่าสวยจังเลย วัดนี้
ถ้าไม่โดนเผา คงเป็นวัดที่สวยงามมากมาย..

 

ขอบคุณค่ะพี่ ปราญฯย้อนกลับไปแก้แล้วค่ะ ขอบคุณที่ช่วยแนะนำภาษาไทยที่ถูกให้นะคะ^-^

 

พี่ก็เขียนไม่ถูกหรอก
แต่ก่อนเข้าวัด และตอนออกจากวัด
เหลียวกลับไปมองชื่อวัด ให้แม่นยำ กลัวพลาดน่ะ

 

ยู้่ฮู แอบมาทักทายยามดึก นึกแล้วว่าต้องไม่มีใครอยู่ :'(

 

โห....รสนิยมเดียวกันกับเราเลยวุ้ย หายากนะเนี่ย chearr


โมทนาบุญด้วยจ้า ไปอยุธยามาก็หลายรอบ ไม่มีโอกาสไปวัดสะแกสักที

เมื่อคืนที่ผ่านมา ก่อนหลับเคลิ้มๆเห็นพญานาคสีขาว อยู่เบื้องหน้า แล้วเรายืนอยู่ข้างหลัง (เลยไม่ได้เห็นหน้าล่ะ) เหมือนเราทั้งสองยืนอยู่บนที่สูงมากๆ ลมพัดแรง ท่านขดลำตัว แต่เชิดศีรษะขึ้นมองไปข้างหน้า เหมือนตั้งใจจะมองออกไปยังภาพตรงหน้า (แต่เราดันไม่เห็นว่าเป็นภาพอะไรเพราะเหมือนลมจะแรงจนภาพข้างหน้าพร่าไปหมด ==") แฟนตาซีดีไหม ^^"


แต่จับความรู้สึกได้ เมื่อก่อนฝันเห็นพญานาคหลายครั้ง แต่มีครั้งนี้มีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นด้วย คือความรู้สึกว่าอบอุ่นและคุ้นเคย เหมือนเคยทำอะไรมาก่อน....อะไรก็ไม่รู้ล่ะ สักอย่าง

 

นึกว่า จะชอบเพลงแนวชรินทร์ สุเทพอยู่คนเดียว ที่แท้เป็นโรคติดต่อทาง พันธุกรรม อิอิ

 

ตอนนี้คณะพญานาคมุดดิน ไปเฟสบุคกันหมด อิอิ

 

ชรินทร์ นันทนาคร
ธานินทร์ อินทรเทพ
สุเทพ วงษ์กำแหง
ทูล ทองใจ
อรวี สัจจานนท์
กุ้ง กิตติคุณ
ต้อม เรนโบว์
ฝน ธนสุนทร
พุ่มพวง ดวงจันทร์
ปราญฯชอบเพลงรุ่นนี้ค่ะพี่ครู เพลงสมัยใหม่ไม่ค่อยฟังอ่ะ เวียนหัว อิอิ

 

ศรคีรี ศรีประจวบ
ทูล ทองใจ
รวมดาว

พ่อชอบเปิดให้ฟังแต่เด็ก เลยติดเลย


แม่ชอบเปิด ชาย เมืองสิงห์
พุ่มพวง
สมยศ
ดาว บ้านดอน
ไพรวัลย์ ลูกเพชร
ผ่องศรี วรนุช
เรียม ดาราน้อย
วงจันทร์ ไพโรจน์ (เพลงบุษบาเสี่ยงเทียน อิอิ)
ฯลฯ นักร้องลูกทุ่งออริจินัลทั้งนั้น

 

พี่ไม่ค่อยชอบฟังหรอกแนวนี้ แต่ทำไมพอแตงไทยเอามาเปิด จึงเพราะจังอ่ะ หรือเป็นเพราะคนเปิดน่ารัก....

 

แหม พี่ปัทก็ปากหวานแท้ เพลงเขาเพราะจริงๆนะคะพี่ ปราญฯชอบอรวีร้องค่ะ เสียงเขาน่าฟังมากๆ

 

[ame=http://www.youtube.com/watch?v=lgEy6rrYo3Y]YouTube - บุษบาเสี่ยงเทียน- วงจันทร์ ไพโรจน์[/ame]

 

<<< เพลงเข้ากับเหตุการณ์ในอวาตาร์

แต่นางเอกเป็นคนละคนกัน

 

พี่ปราญ...ท่านพ่อครู ชอบเพลงรุ่นเดียวกันเลยนะเจ้าค่ะ

ลูกก็ชอบเพลงรุ่นนั้นเหมือนกันไพเราะดีเจ้าค่ะ

เพลงบุษบาเสี่ยงเทียน+กุหลาบเวียงพิงค์ นี่ก็ชอบม๊ากมาก

จำได้ว่าตอนเด็กๆยายสอนร้องเพลงนี้เป็นเพลงแรก

ทุกวันนี้ก็ถ้าว่างก็ร้องเกะที่บ้านกับยาย

แต่คุณยายชอบเพลงของ สวลี ผกาพันธุ์ มากเป็นพิเศษ

 

อูย......สงสัยผิดกระทู้ กระผม bodyslam ครับ