ซูกระแท้ว....แซวกระทู้....

ง่วงนอน อยากกลับบ้าน

 

มีที่อยากได้มากกว่านี้อีกค่ะ พิมพ์ ไม่หวาดไหว ค่ะ ๕๕๕๕
(อยากให้ป๊อกกี้ขายกล่องละ ๕ บาท อยากให้ทุกคนในโลกเป็นคนดี งี้)

พออยากได้เงินเยอะๆ มั่งคั่งมากๆ (แต่ไม่ค่อยอยากทำงาน อันนี้ ชายวัยกลางคน คนหนึ่งกล่าวไว้ คนที่คุณก็รู้ว่าใคร)
เราก็จะอยากได้กุมารทอง พระแม่นางกวัก แมวกวัก มาช่วยทำมาหากิน
ใกล้หวยออก เราก็ไปไหว้จอมปลวก ต้นตะเคียน กอกล้วย (เรานอบน้อม สุภาพ กับธรรมชาติทั่วไป เพื่อขอหวย)

เราก็อยากไสยกรรม เอ้ย ศัลยกรรม ให้ จมูกโด่ง นมโต งดงามเพอร์เฟค

พอรวย สวยรึหล่อแล้ว มนุษย์ ก็จะอยากได้ อำนาจ ค่ะ

การได้มาซึ่งอำนาจ ก็ มีเงิน เป็นพื้นฐาน มีพลังพิเศษ ต่างๆ นี้เป็นเหตุให้ มนุษย์เสาะหา ของวิเศษ ต่างๆนาๆ มาเสริมบารมี เสริมฮวงจุ๊ย สารพัด แร่ธาตุกายสิทธิ์ ต่างๆนาๆ

พอมีอำนาจ ล้นฟ้าร่ำรวย หน้าตาดี เพียบพร้อม ก็จะไม่อยากไม่อยากตาย อยากเป็น อมตะ


คำถวายพระพร หวงตี้ จึ่งมีว่า

ขอ ทรงพระเจริญหมื่นๆปี

หมอหลวง รึจอมยุทธต่างๆ ก็จะเสาะแสวงหา ยาอายุวัฒนะ มาขายบำรุงแด่ผู้มีอำนาจวาสนา ไต้เท้า ท่านลอร์ด ต่อๆ ไป ค่ะ

 

พี่จะอยากได้อะไรดี...
มีแต่สิ่งที่น่าอยากได้
และในขณะเดียวกัน มีบางสิ่งที่ไม่อยากได้
บางสิ่ง ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ดี
เฮ้อ! คิดแล้วปวดหัว

(คนที่คุณก็รู้ว่าใครคงกำลังทานข้าวนะคะ
วันนี้มีเมนูอร่อยที่พี่ส่งไปให้ พายุแอบหยิบมาชิมนะคะ รับประกันว่าอร่อย)

 

เรื่องการอัญเชิญพระเครื่องก็ดี อัญมณี แก้วรัตนะต่างๆนั้น ต้องใช้วิชาอะไรมาอัญเชิญ การเชิญพระเครื่อง หรือแก้วรัตน ต่างฯ เราก็ไม่ได้เก๋า
พอที่จะฟันธงได้ ต้องขอ ถล่มตัวหน่อย เดี๋ยวกลัวจะลอย หรือไม่ก็จะได้ทานลูกยอจนหลงทางเข้าผิดกระทู้ไปเสียก่อน ครับ แต่จะเล่าเฉพาะส่วนที่มีประสพการณ์จริง และส่วนที่มีหลักฐานเท่านั้น และเรื่องที่เกี่ยวข้องกัน
ผู้ที่สามารถจะอัญเชิญ ธาตุทั้ง ๔ ได้นั้นเราเรียกรวมกัน ง่ายดี
อย่างน้อยจะต้องได้สมาธิจิตถึง ขั้นอุปจารสมาธิครับ บวกกับกสิณ แม้การอธิษฐานฤทธิ์ก็อธิษฐานกันตอนนี้ครับ.ส่วนจะมาช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับ ๕ เหตุปัจจัย

๑ สมาธิจิตของผู้อัญเชิญ
๒ เวลา เอื้ออำนวย
๓ สถานที่
๔ บุคคลรอบฯข้าง
๕ เจตนา หรือจุดประสงค์ในที่จะมาอัญเชิญ

เมื่อปัจจัย ทั้ง ๕ ครบถ้วนแล้ว ก็เริ่มได้เลย ผู้อัญเชิญ ก็จะเข้าสมาธิ
ขั้นอุปจารสมาธิ ทำให้เกิด อุคหนิมิต สามารถมองเห็นภาพในสิ่งที่จะอัญเชิญมา ชัดเจน จะเรียกว่ามโนยิทธิก็ ไม่ผิด ถ้าสิ่งของอยู่ไกลก็อาศัย วาโยกสิณ
เข้าช่วย หรือถ้าสิ่งของอยู่ในน้ำ ก็อาศัย อาโปกสิณ สลับไปกับ วาโยกสิณ
เพื่อให้สิ่งของที่เรา อัญเชิญ ขึ้นมาหาเรา ตามปราถนา

ของเราเองอย่างพระสมเด็จวัดระฆังก็ต้องใช้เวลาถึง ๓ พรรษา เหมือนกัน
เพราะ เวลาและสถานที่นั่นเอง แต่เวลามา มาแบบยกกรุ เลยเหมือนกัน
ร่วม ๔๐๐ กว่า องค์ เมื่อครบ๓พรรษา แล้วคืน ๑๕ ค่ำในสมาธิ
พญานาคราช ลำตัวใหญ่สีขาวนัยตาสีแดง ได้คาบเอาห่อสมบัติมาให้
ในภาษาจิตบอกว่า สมบัติ จากนครบาดาล สมเด็จโตท่านได้ฝากใว้
จากนั้นท่านก็อำลาจากไป พอช่วงกลางวันมีพระเถระผู้ใหญ่จากวัดระฆัง
มาฉันเพล พอดี เมื่อถวายเพลเสร็จ และสนทนากันจนถึง ๔ โมงเย็น
ท่านจึงยกกล่องขนาดสมุดปกแข็งเล่มเล็ก มาให้ แล้วบอกว่าให้ไปเปิดดูที่บ้าน (่ท่านฉันเพลอยู่ที่ร้านอาหารไม่ไกลจากบ้านนัก)เดี๋ยวคนจะโลภ
ในทำนองว่าที่นี่มีคนมากไม่เหมาะ
ก่อนจะมอบกล่องพระให้ ท่านได้เล่าว่าฉันไปเมืองไทยมาและพาลูกศิษย์
ไปหาตะเกียงเจ้าพายุ หรือตะเกียงลาน สมัยก่อน ที่ใช้สูบลม
พอดีไปพบกับผู้หญิงวัยกลางคนซึ่งมารอท่านอยู่โดยที่ไม่ได้รู้จักท่าน
พอพบหน้าท่านก็ถามท่านว่าท่านเป็นพระมาจากวัดระฆังใช่ไหมค๊ะท่าน
หลวงพ่อท่านตอบว่าใช่จ้ะ โยม มีธุระอะไรหรือ หญิงวัยกลางคน
ก็ตอบว่า สมเด็จท่านจะไปอเมริกา ท่านบอกกับ ดิฉันว่าพรุ่งนี้จะมีพระวัดระฆังวัยชรา มาฉันเพลอยู่ที่ใกล้ร้านขายตะเกียง(ร้านขายของเก่า)อยุธยา
ดิฉันเลยมาดักรออยู่ ท่านให้เอากล่องพระสมเด็จมามอบให้ท่าน(เก็บใว้ตั้งแต่สมัยรุ่นคุณปู่ พระท่านก็รับ แบบ เสียไม่ได้ ยังมึนฯอยู่ โดยพระเถระไม่ได้บอกว่าท่านจำพรรษาอยู่ที่อเมริกา(แต่ โยมคนนี้รู้ได้อย่างไร )
จากนั้นก็ลาจากกัน เมื่อท่านได้กลับมาเมืองนอก ได้ไม่นานท่านก็ป่วย
แบบหมอหาสาเหตุไม่พบไปนอนที่ โรงพยาบาล๓วัน
รุ่งเช้าท่านรีบมาหา ระยะทางห่างกันขับรถราวฯ ๔ ชม.
เมื่อ เรามาถึงบ้าน ก็ได้จุดเทียน และตั้งจิตตามที่ได้กล่าวมาข้างต้น
เมื่อเปิดกล่องออกมา คิดว่ากล่องเล็กฯ น่าจะมีสัก๓๐ องค์ ก็หาถาด เพื่อมาวางพระ
ค่อยฯหยิบที่ละองค์ มาวางเรียงใว้

 

สาธุค่ะท่านอาจารย์คมสันต์

พี่ระมิงค์มีอะไรจะถามอีกหรือเปล่าคะ เพื่อนๆจะได้อ่านเรื่องเล่าดีๆจากท่านอาจารย์อีกค่ะ

 

เริ่มเข้าสมาธิจิต จนถึงระดับใช้งานได้ แล้วทรงอารมฌ์นั้นใว้ ครั้งแรกได้นำถาดใหญ่ขนาดครึ่งหน้าหนังสือพิมพ์ไทย มาเพียงถาดเดียว จึงหยิบพระสมเด็จออกจากกล่องอย่างช้าฯมาเรียงรายใว้ คราวนี้มีความรู้สึกเหมือนว่าได้ข้ามกาลเวลา
ไปอยู่อีกในมิติ หนึ่งซึ่งเป็นคนละภพกับเมืองมนุษย์ หยิบพระสมเด็จออกมาเท่าไรดูในกล่องก็ยังมีพระสมเด็จเต็มเหมือนเดิม จนต้องหาถาดมาเพิ่มอีก ๔ ใบ
จากองค์เล็กฯ เมื่อถึงถาดที่๔ พระสมเด็จเริ่มองค์ใหญ่ขึ้น มีหลายพิมพ์
จนเทียนสีผึ้งขนาดหนัก ๑ บาทหมดไปครึ่งเล่ม ในขณะที่ เชิญพระสมเด็จ
ออกจากกล่อง ที่หิ้งพระก็ได้หอมกลิ่นมะลิ ปนกับกลิ่นน้ำหมาก ขึ้นมาทันที
และกลิ่นทิพย์(เพราะกลิ่นทิพย์ ซึ่งไม่เคยได้กลิ่นชนิดนี้มาก่อน ที่เมืองมนุษย์นอกจากที่ใต้นครบาดาลเท่านั้น ) ซึ่งตรงกับพญานาคราช สีขาวที่มาปรากฎกายให้เห็นเมื่อคืน ซึ่งเป็นผู้คอยรักษาพระสมเด็จอยู่ เมื่อได้เวลาอันควร
จึงปิดกล่องใว้ ตามเดิมและถอยออกจากสมาธิ ด้วยความปิติยินดี
กว่าเราจะปรับจิตให้เป็นปกติได้ต้องใช้เวลาถึงสองอาทิตย์ ด้วยความตื่นเต้น
และแปลกใจ เราเลยใช้กล้องนั่งส่องพระ อยู่ร่วมเดือน ครับ

 

ผมก็เคยทดลองแบบท่านคมสันต์เหมือนกันครับ..
เอาพานมารอไว้ ปูด้วยผ้าขาว แล้วอารธนาอัญเชิญพระธาตุเสด็จ...
เข้าสมาธิทรงเอาไว้...
โดนตวาดมาเลย...."จะเอาไปทำไม"...
นิ่งไปพักนึง ได้แต่นึกสมน้ำหน้าตัวเอง...
ก็เข้าใจนะครับว่าท่านปรารถนาดี จะให้มุ่งหน้าปฏิบัติธรรมเพียงอย่างเดียว..
แต่ประสาพวกชอบลองก็อยากจะทดสอบดูบ้าง...
สรุปว่าไร้วาสนาครับ...

ถามต่อ เผื่อว่าจะมีคนสนใจ แก้วของพญานาคราช ของจริงๆนี่ขอกันได้ไหมครับ?
ถ้าอัญเชิญมาได้จริงๆ คือท่านให้ ... จะเอามาอารธนาด้านไหนได้บ้าง...
(ครูติงอยากได้...แต่ไม่กล้าพูด..แบบว่าเกรงใจ...)
ผมเลยถามให้ว่าถ้า อยากได้แก้วมณีนาคราชจริงๆ ต้องทำยังไงบ้างครับ...

ถามเผื่อคนอื่นน่ะครับ...ส่วนตัวผมนั้น ไม่รู้สึกว่าอยากจะได้อะไรอีกแล้ว
สมเด็จวัดระฆังก็ได้รับจากท่านคมสันต์มาแล้ว เท่าที่มีก็พอแล้วครับ...

 

พี่ระมิงค์ชอบเอาเรื่องจริงมาพูดเล่น...

 

วันนี้ผมจำใจต้องเล่าความเห็นบางประการ ที่เป็นความเห็นส่วนตัว ซึ่งไม่ค่อยอยากจะเล่าออกไปเลย อ่านแล้ว ใครจะไม่เห็นด้วย ใครจะด่าผมก็ไม่ว่ากันนะครับ...

ผมเล่าความเห็นผมให้กับพี่สาวท่านนึงฟังว่า ...
โดยส่วนตัวผมแล้ว จะไม่ทำบุญบริจาคทรัพย์กับ ภิกษุผู้ต้องอาบัติปาราชิก หรือสงฆ์ผู้ประพฤติชั่ว...
ทั้งนี้เพราะผมมีความเห็นว่า นั่นเป็นการช่วยส่งเสริมให้คนชั่วยังคงอยู่ทำลายพระพุทธศาสนาต่อไป ผู้ทำบุญบริจาคทรัพย์ให้ ภิกษุผู้ต้องอาบัติปาราชิก หรือภิกษุผู้ประพฤติชั่วนั้น ย่อมได้รับบาป แทนที่จะได้รับบุญ...

พี่ท่านนี้บอกว่าเราจะรู้ได้อย่างไร อันนี้ถ้ารู้รายละเอียดจะมีพระวินัยกำกับอยู่นะครับ แต่ถ้าจู่ๆเห็นหน้ากัน ก็ต้องอาศัยทิพยจักขุญาณประกอบกับบารมีครูบาอาจารย์ท่านช่วยก็สามารถรู้ได้เห็นได้ เป็นเรื่องไม่ยากนัก คือพอจะอยู่ในวิสัยที่พุทธศาสนิกชนจะฝึกฝนเอาได้ เว้นเสียแต่ว่าไม่ฝึก อันนี้ก็ตัวใครตัวมัน...

ถ้าจะนึกว่าทำบุญถวายต่อพระพุทธเจ้า แล้วเราก็ทำบุญลงไป แม้ภิกษุผู้นั้นต้องปาราชิกไปแล้วก็ไม่เป็นไร เราได้บุญแล้ว...คิดแบบนี้ก็เห็นทีจะประมาทไปสักหน่อย เพราะหากองค์สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ ก็จะไม่ทรงยินดีให้ภิกษุปาราชิกนั้นมีอยู่ในสำนักโดยเด็ดขาด...เนื่องจากภิกษุต้องปาราชิก คือได้ตายจากความเป็นพระภิกษุไปแล้ว จะไปทำบุญด้วย ย่อมไม่ได้บุญ เพราะไม่ใช่เนื้อนาบุญ แต่เป็นเนื้อนาบาป ... แม้ผู้รู้ ก็ไม่สรรเสริญ การทำบุญแบบหลับหูหลับตาทำ...

พอเล่ามาถึงตรงนี้ ก็มีเสียงค้านทันทีว่า ถ้ายังงั้นจะไปทำบุญที่ไหนล่ะ ที่ไหนที่จะเป็นพระสุปฏิปันโนล่ะ แล้วจะรู้ได้ยังไง?
ผมว่าเอาอย่างนี้ดีกว่าไหมล่ะครับ...
คือเรามานั่งลงสงบจิตสงบใจ สวดมนต์ สวดมนต์เสร็จแล้วก็ทำสมาธิต่อไปอีกระยะหนึ่ง ในระหว่างวัน ว่างเมื่อไรก็นึกถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม หรือพระอริยสงฆ์รูปใดรูปหนึ่ง อานิสสงค์นี้ มากกว่าทำบุญเป็นแสน เป็นล้านเสียอีก ทำแล้วไม่ต้องกังวลใดๆ เพราะเราทำลงไปที่จิตที่ใจของเราเอง...ไม่ต้องห่วงว่าจะไปเจอพระภิกษุปาราชิก หรือพระภิกษุผู้ประพฤติชั่วใดๆ...เราทำของเรา อยู่ที่ตัวเราเอง...แบบนี้ดีกว่า...ว่าแต่ จะมีสักกี่คนนะ ที่จะ สวดมนต์ ไหว้พระ เจริญภาวนา...แสวงหาสมบัติอันเกิดอยู่ภายใน ไม่ใช่หวังเอาแต่สมบัติภายนอกแต่เพียงอย่างเดียว...

 

พระสมเด็จวัดระฆัง...สมเด็จโต

พระสมเด็จวัดระฆัง...สมเด็จโต

พระสมเด็จวัดระฆัง...สมเด็จโต

เข้าใจแบบไม่เข้าใจ...พระสมเด็จโต

น้ำตาจะไหล..พระสมเด็จวัดระฆัง

 

ต้องขออภัยในความบ้าๆเพี้ยนๆ...ค่อนข้างสูงในพักหลังๆนี้อย่างมาก

อะไรที่ถูกกระทบ..แบบรุนแรง บางทีที่เหมือนคุ้นเคย แล้วพลิกจิตวิญญาณสำนึกในอีกฝั่งหนึ่ง

โดนหนักๆ กระแทกกระทั้นประสบการณ์ที่อาจเกี่ยวข้อง.. พระสมเด็จวัดระฆัง
มันก็จะกลายเป็นพลังแผลงๆกู่กลับไม่ค่อยได้

เสียใจ ขออภัย กราบขอโทษที่มองว่า
ไอ้หมอนี่มันบ้าชัดๆ..มาทำไมในบอร์ดพลังจิต???

สาระเนื้อแท้จิตวิญญาณ กับพระเครื่องล้ำค่าที่หลงนิยมอาจถึงแย่งชิงฆ่าฟันกันตาย..จากเพียงสิ่่งสมมติ..ที่หลงทางไม่เข้าใจในสิ่งที่ครูบาอาจารย์เจ้า...ท่านสร้างไว้

ปราชณ์นักบวชเลิศปัญญา..ท่านถึงว่ามันเป็นเพียงของเล่น ของหลอกให้มีใจใฝ่บุญในเบื้องต้น...เท่านั้น

 

และที่สำคัญ..ดันมีเก็บไว้เยอะแบบโง่ๆ
ก็เปล่าประโยชน์...หลงผี หลงตาย ..น่าเสียดายวาสนา

เจอพระธรรม แต่ไม่เห็นคุณที่ควรเร่งในหนึ่งภพชาติมนุษย์นี้

นี่ตัวเองล้วนๆเชียว มิได้ตำหนิงว่าใครจริงๆ ..ขอภัย

 

ตอนที่กำลังใจมันเข้าๆออกๆ ขึ้นๆลงๆ อย่างเช่นตอนนี้ ดิฉันห้อยอยู่ ๓
ตอนที่เราได้ฝังท่านไปอยู่ในใจข้างใน เม็ดหนึ่งดิฉันก็ไม่เอา แจกเขาไปหมด แม้แต่องค์ที่หวงๆนะ ก็ให้ได้

ของจริงต้องตอกไว้ข้างใน แต่ตอนเนี๊ยะ ที่ไม่จริงก็คือเรา ดังนั้น ... ยกทั้งหมดของประเทศมาไว้บนคอ ดิฉันว่าไม่แปลกนะคะ

^_________^

 

***********************************
เข้าใจนะ หลวงปู่ดู่ท่านว่า"ติดวัตถุมงคลก็ยังดีกว่าติดวัตถุอัปมงคล" อีกอย่างก็เป็นพุทธานุสสติค่ะ

 

***********************************
อย่าห้อยมากไปเดี๋ยวจะหนัก เกิดตกนํ้าพระท่านก็ช่วยไม่ได้ค่ะ(deejai)

 

สัพพทุกขะ นิสรณะนิพพานะ สัจฉิกะระนัตถายะ เอตังกาสาวังคะเหตะวาฯ
.........
สมัยที่ผมยังมีพระเพียงแค่ที่ปาก คือปากนั้นพูดไปในเรื่องพระ เรื่องพระธรรม ฯ แต่ในใจยังมีแต่ผี ผีบ้า ผีรัก ผีโลภ ผีโกรธ ผีหลง ผมต้องแขวนพระที่คอ เพื่อเอาไว้ข่มผีที่ใจ...
ต้องติดเอาไว้ ยึดเอาไว้ เป็นสรณะ...

ต่อเมื่อผู้คนพากันฝึกกรรมฐานให้มากเข้าแล้ว ได้เห็นพระแท้ในใจตนแล้วนั้น พระที่คอก็ถอดออกได้ เพราะได้พบพระภายในแล้ว เวลานั้น พระที่คอจะเป็นพระเครื่องวัตถุมงคลใดๆที่เคยให้ผล ย่อมไม่ให้ผลอีกต่อไป...
ที่จะมีมาให้เห็นก็เป็นแต่ทุกข์ จะพบแต่ทุกข์ พบแต่ความไม่เที่ยง พระที่คอท่านไม่ช่วยแล้ว พระภายในท่านช่วย ท่านช่วยให้เห็นทุกข์ จะขยับไปทางไหนก็มีแต่ทุกข์ ทุกข์เวทนา อยู่กับทุกข์ ทุกลมหายใจเข้าออก ... จนกว่าจิตจะเบื่อหน่ายคลายจากความยินดีในโลกนี้ และโลกหน้า ไม่มีความยินดีในการเกิดอีกแล้ว...เห็นว่าทุกข์นี่เป็นของคู่กันกับการเกิด เมื่อยังมีการเกิดอยู่เพียงใด ย่อมมีความทุกข์ในที่นั้น...

เมื่อเห็นไตรลักษณ์จนชัดแจ้งอยู่ในใจแล้ว คือเห็นอยู่ว่านี้เป็นปกติของโลกแล้ว เวลานั้น จะแขวนพระอะไรก็เสมอกัน...จะแขวนพระหรือไม่แขวนพระก็เสมอกัน เนื่องเพราะไม่มีการยึดถือในการแขวนพระ และก็ไม่ได้ยึดถือในการไม่แขวนพระ ไม่มีความคาดหวังอะไรใดๆในโลกนี้อีกต่อไปแล้ว...เห็นแต่ทุกข์อยู่เพียงอย่างเดียว...84000 พระธรรมขันธ์ ก็อธิบายออกไปจากนี้เอง...

เห็นทุกข์ก็ว่าดีแล้ว...นี่ไงล่ะทุกข์ ควรหรือที่เราจะยึดมั่นถือมั่น
เห็นจิตที่ตกก็ว่าดีแล้ว...จิตนี้ก็ยังไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ควรหรือเราจะยึดมั่นถือมั่นเอาไว้
เห็นแต่สุข แต่สมหวัง ความสะดวกสบาย เมื่อไรจะไปพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้เล่า?

ไม่ต้องทำอะไรให้มาก ไม่ต้องให้ยุ่งยาก ให้เพียรตามดูที่จิต ดูทุกข์ที่มันเกิดที่จิต ทางดับทุกข์มันก็อยู่ที่จิตนี่เอง...เหตุเกิดที่นี่ มันก็จะต้องดับลงที่นี่ ทุกข์มันเกิดตรงนี้ หนทางดับทุกข์ก็อยู่ตรงนี้เช่นกัน...
ยิ่งทุกข์มาก มันก็ยิ่งใกล้ความพ้นทุกข์มากขึ้นแล้ว...

 

สู้กันทางโลกนั้น มันยังมีพวกพ้องน้องพี่เพื่อนฝูงช่วยเหลือกันได้บ้าง
ผู้ใหญ่ดึง ผู้น้อยดัน เพื่อนกันช่วยพยุง...แต่พวกที่กระทืบซ้ำนี่เราไม่นับเป็นพวกหรอกนะ..
สู้กันได้ ยากนัก ก็เผ่นไปตั้งหลักก่อน ไม่เห็นเป็นไร มีแพ้ ก็ต้องมีวันชนะ มีชนะก็ต้องมีวันแพ้...

แต่เวลาที่มาสู้กันทางธรรมแล้ว เราต้องสู้อยู่เพียงลำพัง ในจิตในใจของเราเอง...ตรงนี้ยากลำบากมากนัก เพราะหาตัวช่วยไม่ได้ หลวงปู่หลวงพ่อองค์ใดศักดิ์สิทธิ์เพียงไหนก็ช่วยเรา กำจัดกิเลส ตัณหา อุปทาน ไม่ได้...ทุกข์แสนทุกข์ก็ยังต้องฝืนสู้อยู่ลำพัง มองไม่เห็นทางจะชนะมันได้เลย แต่ก็ท้อไม่ได้ เรื่องถอยไม่ต้องมาพูดกัน ...

สู้กันหมดตัวหมดใจ เมื่อมันไม่เหลืออะไรให้ต้องเสียอีกต่อไป มันจะสู้อย่างไม่มีเงื่อนไข และไม่กลัวอะไรอีกเลย...เราเรียกว่า สู้ขาดใจ...

 

ขอเชิญชวน เพื่อนพ้องน้องพี่ ร่วมทำบุญบวชสามเณร 30 รูป วัดหนองเรือ จ.ฉะเชิงเทรา..
หลวงปู่สาวก โลกอุดร...ตามลิงค์ด้านล่างนี้ครับ
palungjit.org/threads/เก้าอี้สวดมนต์-542362-6.html





รูปภาพเมื่อครั้งจัดงานปริวาสพระธุดงค์ ทั่วประเทศ
และที่นี่เอง ที่มีปรอท ธาตุกายสิทธิ์ เป็นจำนวนมาก หลวงพ่อเจ้าอาวาส ได้รับมาในช่วงที่ธุดงค์ไปตามที่ต่างๆ

 

คู่มือปฏิบัติสมถวิปัสสนากัมมัฏฐาน_๕_สาย

 

เปลี่ยนรูปประจำตัวแล้วนะครับ...คนสงสัยว่าโดนแบนแล้วยังมาเสนอหน้าอยู่ได้ไงเนี่ย...
โห...ก็ล้อเล่นนะ...กากีนั้ง จะรู้กัน...แต่ว่าตอนนี้เปลี่ยนแล้ว...

เรื่องแจกพระคำข้าวหรือล็อคเก็ตหลวงพ่อฤษีนั้น เป็นการส่งเสริมกำลังใจให้กับผู้ทำบุญ และ เป็นการตัดมัจฉริยะ ของตัวเองลงไปด้วย...พระทั้งหมดได้รับมาเมื่อครั้งหลวงพ่อฤษียังมีชีวิตอยู่ เก็บไว้เพื่อระลึกถึงคุณงามความดี และคำสั่งสอนของหลวงพ่อ...
วันนี้มอบให้ท่านที่ร่วมทำบุญ ก็เพื่อเสริมสร้างกำลังใจของแต่ละท่าน ให้มุ่งมั่นในคำสอนของหลวงพ่อเป็นสำคัญ ส่วนเรื่องผลใดๆที่จะเกิดขึ้นจากพุทธานุภาพนั้น ก็สุดแท้แต่ผลบุญของแต่ละท่านจะเกื้อกูลกันไป...

วัดหนองเรือ ที่หลวงปู่สาวกโลกอุดร ท่านสร้างไว้นี้ ทราบว่า มีปรอท ซึ่งเป็นธาตุกายสิทธิ์อยู่จำนวนหนึ่ง ไม่ใช่ปรอทวิทยาศาสตร์ ผมไม่รู้วิธีการใช้ปรอทนี้หรอกครับ แต่ก็ทราบว่ามีวิญญาณธาตุอยู่ในนั้น...





มีตัวอย่างให้ดูครับ ไม่ใช่ของผมหรอกนะ เพราะส่วนตัวผมก็ไม่ทราบว่าจะมีเอาไว้เพื่ออะไรเช่นกัน...

รู้นะว่า ครูติงอยากได้...จะขอหลวงพ่อเจ้าอาวาสไว้ให้ละกันนะ...
ส่วนวิธีใช้ วิธีบูชา ต้องไปหากันเอาเองนะ...ผมไม่ทราบจริงๆ