ในเรื่องของเทวดา ถ้าอยู่ในระดับต่ำนั้น ท่านยากลำบากพอ ๆ กับมนุษย์ก็ว่าได้ โดยเฉพาะรุกขเทวดาชั้นต่ำที่ต้องอาศัยโคนไม้ อาศัยพื้นดิน อาศัยร่มเงา...
ถ้าทุกท่านสังเกตจะเห็นว่าตัวกระผม/อาตมภาพไม่ได้ดิ้นรนอะไรเลย แม้กระทั่งตำแหน่งวิชาการครั้งนี้ ก็เป็นพระครูวิโรจน์กาญจนเขต, ผศ.ดร....
วันนี้ตรงกับวันอังคารที่ ๒๐ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ มีข่าวดีสำหรับตัวกระผม/อาตมภาพก็คือ การสอบเพื่อขอตำแหน่งทางวิชาการเป็น "รองศาสตราจารย์"...
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๖๙ [MEDIA]
ครั้นได้ตั๋วแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไปเทน้ำชาทิ้งลงถังแถวนั้น เพราะว่าจะต้องไปผ่านเครื่องเอ๊กซเรย์ ซึ่งเขาไม่ยอมให้เอาน้ำเข้าไป...
สักครู่หนึ่งผ่านไป ปรากฏว่า "น้องมุก" (ธัญวรรณ ศรีสุขประเสริฐ) และ "คุณดวง" (ดวงพร ตั้งจิตนบ) สองคนหลบมาข้าง ๆ บอกว่า "หลวงพ่อช่วยด้วย..!"...
เมื่อเข้าไปข้างในก็เห็นมีชั้นวางของเป็นชั้น ๆ เอาไว้บนโต๊ะ แต่ละชั้นมีถ้วยเล็กถ้วยน้อยเต็มไปหมด เป็นพวกเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อปลา...
พวกเราเดินลัดออกมาทางด้านนอก ชมพิพิธภัณฑ์ของจวนแม่ทัพแห่งนี้ ซึ่งมีรูปหล่อสัมฤทธิ์สวย ๆ งาม ๆ หลายชิ้น โดยเฉพาะง้าวใหญ่...
เมื่อไปถึง จอดรถที่บริเวณทางขึ้นวัด ที่เรียกว่าทางขึ้นวัดก็เพราะว่า แต่เดิมที่นี่เป็นสำนักของนักพรต แต่ว่าแม่ทัพอู๋ซานกุ้ยเห็นว่าชัยภูมิดีมาก...
ครั้นกราบและทำบุญถ่ายรูปจนเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพเดินออกมาทางด้านหน้าวิหาร ๕ ชั้น เห็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ด้านบน ทั้ง ๆ ที่เคยมาแล้ว...
เรื่องพวกนี้เป็นรหัสลับในวงการวัดจีนก็คือ ถ้าหากว่าถือกระบี่ห้อยลง แปลว่าวัดนั้นไม่มีอาหารเจเลี้ยง ถ้าต้องการ...
สำหรับวันนี้ เมื่อลงมาข้างล่างแล้ว ได้ยินญาติโยมคุยกันถึงได้ทราบว่า การลดราคาเท่านั้นเปอร์เซ็นต์ เท่านี้เปอร์เซ็นต์นั้น...
วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๑๙ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เมื่อคืนกระผม/อาตมภาพเดินทางถึงท่าอากาศยานานาชาติสุวรรณภูมิ ก่อนเวลา ๒๐ นาที ต้องกราบขอบพระคุณ...
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๖๙ [MEDIA]
เมื่อรถบัสรับเราแล้ว ก็ต้องไปจอดแอบอยู่ที่บริเวณลานจอดรถที่อยู่ไม่ไกลนัก รอจนกระทั่งคนอื่น ๆ หมดธุระในการละลายทรัพย์แล้ว...
เมื่อพวกเราอิ่มกันเรียบร้อยแล้ว เป็นเวลาประมาณบ่าย ๓ โมงของเมืองจีน โชเฟอร์พาพวกเรามายัง "บริษัทเทียนกงกวน" ซึ่งเป็นบริษัทผลิตสินค้าจากหยก...
พวกเราฝ่ารถติดไปเป็นระยะทางไม่ใช่น้อย ๆ จนกระทั่งมาถึง "ทะเลสาบเตียนฉือ" แต่ความจริงเป็นมุมหนึ่งของทะเลสาบเท่านั้น ลงจากรถแล้วต้องเดินข้ามถนนไป...
หันกลับมาอีกที ปรากฏว่า "ท่านปิง" ที่ยืนติดหลังอยู่ ถือเอาธนบัตรใบละ ๑๐๐ บาทของไทย สอดเข้าไปในปากเสือ แล้วล้วงเอาใบละ ๑๐๐...
ครั้นพ้นจากอุโมงค์ออกมาแล้ว ก็เป็นระเบียงแคบ ๆ ที่มองเห็น "ทะเลสาบเตียนฉือ" บริเวณนี้เป็นจุดสำคัญที่สุดซึ่งเขามาขอพรกัน...
จากนั้นก็เดินแล้วเดินเล่าเฝ้าแต่เดินขึ้นสูงไปเรื่อย ๆ บางทีกระผม/อาตมภาพก็นึกเหมือนกันว่า "ตัวเราไม่มีอะไรจะขอ แล้วจะตะเกียกตะกายขึ้นมาทำไมวะ ?"...
เมื่อมาถึงบริเวณ "ซุ้มประตูมังกร" ต้นทางที่จะขึ้นเขาซีซาน พวกเราลงจากรถแล้ว อันดับแรกเลยก็ทำการถ่ายรูปหมู่ก่อน แล้วฟังมัคคุเทศก์ของเรานัดแนะว่า...
ประมาณ ๙ โมงครึ่ง พวกเรามาถึงลานจอดรถ อันดับแรกก็คือไปจองห้องน้ำกันก่อน และเป็นห้องน้ำรวมที่ผู้หญิงเข้าได้ผู้ชายเข้าดี เพราะว่ามีประตูปิดมิดชิด...
วันนี้ตรงกับวันอาทิตย์ที่ ๑๘ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศที่โรงแรมวีนัส อินเตอร์เนชั่นแนล โฮเต็ล เมืองคุนหมิง มณฑลยูนนาน...
พวกเราขึ้นรถกันพร้อมเพรียงแล้ว ก็วิ่งย้อนกลับเข้ามาในตัวเมืองคุนหมิง เป็นระยะที่พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้ว รถเริ่มจะติดหนุบติดหนับ...
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอาทิตย์ที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖๙ [MEDIA]
เมื่อเดินลงมาแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินย้อนทางเดิมกลับออกมา เห็นหินบางก้อนบนหัวนั้นติดอยู่หมิ่น ๆ นิดเดียว ถ้าเกิดแผ่นดินไหว...
เมื่ออกมาแล้ว รอจนคุณน้ำทิพย์ซื้อตั๋วได้ครบ พวกเราก็ต้องมาสแกนกระเป๋า สแกนตั๋ว เพื่อที่จะขึ้นรถแบตเตอรี่ มุ่งตรงเข้าไปยังด้านใน...
แม่หญิงเปิ้ลประกาศอย่างชัดเจนว่า ต้องรอเขาปรุงจนให้สัญญาณว่ากินได้ ถึงจะลงมือได้ เพราะว่าเห็ดหลายต่อหลายอย่างนั้น พอรวมกันแล้วจะมีพิษ...
ครั้นภาวนาไปได้ครู่หนึ่ง กระผม/อาตมภาพที่หนาวจนมือเท้าชาก็รู้สึกว่ามือเท้าหายช้า ถึงได้รู้ว่าทางรถไฟนั้นทำการเปิดฮีตเตอร์ให้...
แยกชื่อด้วยเครื่องหมายจุลภาค เช่น พลังจิต, พุทธศาสนา