เมตตาคนอื่นมากๆ ก็อย่าลืม มีสติสัมปชัญญะ จะได้มีอุเบกขา ไม่กลายเป็นโทสะ โทสะเกิดแล้วไม่รู้ตัว รู้แต่ว่าไม่โกรธ ไม่ถือ ไม่แบก รู้ที่ไหนก็ไม่รู้...
เหมือนเรียนหนังสือมา อ่านมามาก มันก็ร้อนใน ร้อนวิชาอยู่ข้างใน ก็ต้องปล่อยให้มันเรียนรู้เองว่า ที่มันรู้มันเห็นจากการอ่าน...
พูดออกมาบ้างก็ดีนะ จะได้เห็นความคิดตัวเอง เผื่อจะได้รู้ทัน ความคิดของตัวเองบ้าง ได้เห็นความยึดในความคิด ได้เห็นความไม่พอใจ ได้เห็นความไม่ชอบใจ...
คิด ไม่รู้ ว่าคิด หลง ไม่รู้ ว่าหลง มีสติ ไม่รู้ว่า มีสติ มีสติสัมปชัญญะ เกิดจริงเมื่อไร ก็จะรู้ว่ารู้ รู้ว่าไม่รู้ แต่เราเชื่ออย่างหนึ่ง...
สยอง กรรมเก่า หวาดเสียว กรรมใหม่ อยู่เหมือนกันนะ
ไม่รู้ว่า เราจะเข้าใจถูกหรือเปล่านะ มาถึงตรงนี้จะมีทาง 2 แพร่ง คือ ถ้ามีสติสัมปชัญญะเกิดปัญญาจริงก็เดินต่อได้ถูกทาง...
พระอรหันต์ เห็นอย่างหนึ่ง ก็พูดให้ฟังเป็นธรรมจากจิตบริสุทธิ์ ปุถุชน ไปอ่าน ธรรมของพระผู้มีจิตบริสุทธิ์ จะตีความให้เข้าใจอย่างไร ก็ไม่ได้เหมือนพระ...
แม่เสือ ยึดว่า ลูกเสือ คือ สมบัติของตน และคิดว่า เสือ คือ ชาติเชื้อแห่งตน คือ เผ่าพันธ์ตน คือ ตน
แยกชื่อด้วยเครื่องหมายจุลภาค เช่น พลังจิต, พุทธศาสนา