พวกเราฝ่ารถติดไปเป็นระยะทางไม่ใช่น้อย ๆ จนกระทั่งมาถึง "ทะเลสาบเตียนฉือ" แต่ความจริงเป็นมุมหนึ่งของทะเลสาบเท่านั้น ลงจากรถแล้วต้องเดินข้ามถนนไป...
หันกลับมาอีกที ปรากฏว่า "ท่านปิง" ที่ยืนติดหลังอยู่ ถือเอาธนบัตรใบละ ๑๐๐ บาทของไทย สอดเข้าไปในปากเสือ แล้วล้วงเอาใบละ ๑๐๐...
ครั้นพ้นจากอุโมงค์ออกมาแล้ว ก็เป็นระเบียงแคบ ๆ ที่มองเห็น "ทะเลสาบเตียนฉือ" บริเวณนี้เป็นจุดสำคัญที่สุดซึ่งเขามาขอพรกัน...
จากนั้นก็เดินแล้วเดินเล่าเฝ้าแต่เดินขึ้นสูงไปเรื่อย ๆ บางทีกระผม/อาตมภาพก็นึกเหมือนกันว่า "ตัวเราไม่มีอะไรจะขอ แล้วจะตะเกียกตะกายขึ้นมาทำไมวะ ?"...
เมื่อมาถึงบริเวณ "ซุ้มประตูมังกร" ต้นทางที่จะขึ้นเขาซีซาน พวกเราลงจากรถแล้ว อันดับแรกเลยก็ทำการถ่ายรูปหมู่ก่อน แล้วฟังมัคคุเทศก์ของเรานัดแนะว่า...
ประมาณ ๙ โมงครึ่ง พวกเรามาถึงลานจอดรถ อันดับแรกก็คือไปจองห้องน้ำกันก่อน และเป็นห้องน้ำรวมที่ผู้หญิงเข้าได้ผู้ชายเข้าดี เพราะว่ามีประตูปิดมิดชิด...
วันนี้ตรงกับวันอาทิตย์ที่ ๑๘ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศที่โรงแรมวีนัส อินเตอร์เนชั่นแนล โฮเต็ล เมืองคุนหมิง มณฑลยูนนาน...
พวกเราขึ้นรถกันพร้อมเพรียงแล้ว ก็วิ่งย้อนกลับเข้ามาในตัวเมืองคุนหมิง เป็นระยะที่พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินแล้ว รถเริ่มจะติดหนุบติดหนับ...
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอาทิตย์ที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖๙ [MEDIA]
เมื่อเดินลงมาแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินย้อนทางเดิมกลับออกมา เห็นหินบางก้อนบนหัวนั้นติดอยู่หมิ่น ๆ นิดเดียว ถ้าเกิดแผ่นดินไหว...
เมื่ออกมาแล้ว รอจนคุณน้ำทิพย์ซื้อตั๋วได้ครบ พวกเราก็ต้องมาสแกนกระเป๋า สแกนตั๋ว เพื่อที่จะขึ้นรถแบตเตอรี่ มุ่งตรงเข้าไปยังด้านใน...
แม่หญิงเปิ้ลประกาศอย่างชัดเจนว่า ต้องรอเขาปรุงจนให้สัญญาณว่ากินได้ ถึงจะลงมือได้ เพราะว่าเห็ดหลายต่อหลายอย่างนั้น พอรวมกันแล้วจะมีพิษ...
ครั้นภาวนาไปได้ครู่หนึ่ง กระผม/อาตมภาพที่หนาวจนมือเท้าชาก็รู้สึกว่ามือเท้าหายช้า ถึงได้รู้ว่าทางรถไฟนั้นทำการเปิดฮีตเตอร์ให้...
วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๑๗ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศยามเช้าที่โรงแรมวีนัส อินเตอร์เนชั่นแนล โฮเต็ล อยู่ที่ ๕ องศาเซลเซียส...
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๖๙ [MEDIA]
เมื่อออกมากันพร้อมเพรียงแล้ว นึกว่าวันนี้จะจบรายการ แต่ยังไม่ใช่ เพราะว่าเราวิ่งกลับไปยังเมืองเก่าลี่เจียง เข้าไปยังบริเวณสวนสาธารณะสระน้ำมังกรดำ...
ครั้นผ่านร้านขายของที่ระลึกเข้าไปแล้วจึงเห็นว่า บริเวณนี้เขาให้เข้าออกทางเดียว "คุณน้ำทิพย์" ชี้ให้ดูว่า พวกเราต้องเดินวนไปตามทางด้านขวามือ...
อาหารวันนี้แยกกันคนละหม้อ โดยที่กระผม/อาตมภาพนั้นได้เนื้อไก่กับเนื้อหมู "หลวงพ่อนิล" (พระครูวินัยธรธวัชชัย ชาครธมฺโม)...
เมื่อถ่ายรูปกันจนกระทั่งเจ้าของจามรีกระเป๋าตุงดีแล้ว พวกเราก็ตาม "คุณน้ำทิพย์" มาขึ้นรถแบตเตอรี่...
เมื่อลงมาแล้ว เดินออกมาบริเวณที่เป็นร้านขายของที่ระลึก พวกเราก็หาห้องน้ำเข้ากันให้เรียบร้อย...
ออกจากลิฟท์แล้ว เดินตาม "คุณน้ำทิพย์" ไปได้ไม่ไกล ก็โผล่ออกมาเจอลมหนาวพุ่งเข้าปะทะหน้าจนชา..! มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากแน่นไปหมดแล้ว...
ประมาณ ๗ โมงครึ่ง พวกเราไปถึงหน้างาน ลงจากรถมาก็สะท้านเฮือกทีเดียว เนื่องเพราะว่าตอนนั้นอากาศอยู่ที่ - ๒ องศาเซลเซียส...
วันนี้ตรงกับวันศุกร์ที่ ๑๖ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ อากาศยามเช้าที่โรงแรม ลี่เจียง อินเตอร์เนชั่นแนล โฮเต็ล อยู่ที่ ๓ องศาเซลเซียส...
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๖๙ [MEDIA]
เมื่อเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็มุ่งตรงมายังเมืองเก่าลี่เจียง ซี่งมีอนุสาวรีย์ "หม่าท่าเฟยเอี้ยน" ก็คือม้าสวรรค์ตะวันตกเหยียบอยู่บนนกนางแอ่น...
เมื่อเดินลงไปเรื่อย ๆ ไปจนถึงบริเวณรูปเสือซึ่งเขาปั้นเอาไว้ เป็นสัญลักษณ์ให้ทุกคนได้ถ่ายรูปแล้ว พวกเราก็เดินย้อนกลับขึ้นมา...
ระหว่างที่รับประทานอาหารอยู่ก็ได้ข่าวว่า ทางด้านแม่ของ "คุณตั้ว* (นายวีรวัฒน์ ตะล่อมสิน) หกล้มอยู่ทางกรุงเทพฯ ตอนนี้เข้าโรงพยาบาล สองตายาย คือ...
รออยู่ครู่หนึ่ง คุณน้ำทิพย์ก็บอกว่าทุกคนมาพร้อมแล้ว พวกเราจึงไปขึ้นรถบัสวิ่งลงมา แต่ว่ารถบัสอ้อมไปส่งพวกเราไกลมาก...
เมื่อพวกเราขึ้นมาถึง ทางด้านพระสงฆ์กำลังเป่าแตร ลักษณะเป็นท่อยาวเหยียดประมาณ ๓ - ๔ เมตร ๒ - ๓ อัน แล้วมีการตีกลองสั่นระฆัง...
เมื่อทุกคนประคับประคอง "คุณเจี๊ยบ" มาถึง เธอก็บอกว่าขอสละสิทธิ์ในการขึ้นไปบนวัด เนื่องเพราะว่ายิ่งขึ้นสูงก็อาจจะยิ่งแย่ กระผม/อาตมภาพจึงบอกว่า...
แยกชื่อด้วยเครื่องหมายจุลภาค เช่น พลังจิต, พุทธศาสนา