คลังเรื่องเด่น

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอาทิตย์ที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖

ที่มา https://www.youtube.com/@Power_of_Buddha
หลวงพ่อฤาษีฯ วัดท่าซุง เรื่อง การเพียรใช้สติสัมปชัญญะเข้าไปกำหนดรู้สิ่งที่เกิดขึ้นทางกาย

.
"เพราะบุญช่วย"

" .. พระพุทศาสนา "ไม่ใช่เรื่องของการอ้อนวอน ร้องขอ หรือให้กันได้" ทุกคนจะต้องทำด้วยตัวของตัวเอง จึงจะได้รับผล เหตุนั้นท่านจึงสอน "ให้พากันทำบุญ เพราะบุญเป็นสิ่งที่จะอำนวยผลให้สำเร็จได้ตามความปรารถนา"

ลองสังเกตุดูซิ "บางคนทำอะไรก็ทำสำเร็จไปหมดทุกสิ่งทุกอย่าง บางคนก็ทำอะไรไม่สำเร็จเลย" ทำโน่นก็ไม่สำเร็จ ทำนี่ก็ไม่สำเร็จ "ก็เพราะบุคคลนั้นไม่มีบุญช่วย"

พระพุทธเจ้า "จึงทรงสรรเสริญคนที่ทำบุญบ่อย ๆ มาก ๆ ว่า เป็นคนดีจะคิดทำอะไรก็สำเร็จดังใจนึก" เป็นคนมีความสุข .. "

ท่านพ่อลี ธัมฺมธโร

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖

ไอ้คำว่าตายมันตายด้วยกันทุกคน เอายังงี้ก็แล้วกัน ก่อนจะตายก็ทำดีไว้ก่อน ใช่ไหม สร้างบ้านไว้ก่อน ชอบบ้านขนาดไหนสร้างไว้ ใช่ไหม เราอยากจะมีรถยนต์ทำบุญรถยนต์ แต่ไม่ต้องซื้อทั้งคันน่ะ บาทเดียวก็ใช้ได้ ใช่ใหม อยากจะมีเรือสวยเห็นเรือสวยๆแบบนี้ ต้องการมีเรือก็มีสตางค์สักสลึงสักบาท ทำบุญเพื่อเรือ เห็นทางบ้านเขาสวยๆ อยากจะมีบ้านสวยๆ ก็ทำบุญหลังหนึ่งเป็นวิหารทาน

คือการทำบุญไม่จำเป็นต้องทุ่มเทหนัก นี่พูดถึงคนที่มีทรัพย์น้อยนะ แต่คนที่เขาไม่ทำบุญเลย เขาตั้งใจโมทนาอย่างเดียวยังมีวิมานอยู่ ต้องคิดนะ
คือมีผู้หญิงคนหนึ่งในสมัยพระพุทธเจ้า ฉันจำชื่อไม่ใด้ในพระไตรปิฏกนะ แกตายจากความเป็นคนแล้วไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีวิมานใหญ่มากและสวยมาก และมีวิมานย่อมๆอีก 2 หลัง คล้ายๆวิหารร้อยเมตรน่ะ เป็นวิมานนั่งเล่น และมีต้นไม้ มีแสงไฟสว่าง

พระโมคคัลลาน์ท่านไปเห็นวิมานเข้าท่านก็แปลกใจ เข้าไปถึงเจ้าของวิมานเป็นนางฟ้า ถาม ภคินิ ดูก่อนน้องหญิง สมัยที่มีชีวิตอยู่น่ะ ทำบุญอะไรไว้ จึงมีวิมานใหญ่อย่างนี้และสวยงามมาก มีวิมานนั่งเล่น 2 หลัง มีต้นไม้ก็สวยมากมีแสงสว่างสวยมาก

แกตอบว่ายังไงทราบไหม...

พระอริยะเข้านิโรธสมาบัติ โปรดโยมผู้มีอุปการะต่อวัด

พระอาจารย์บุญจันทร์ จนฺทวโร ผู้สำเร็จอภิญญา ๖

.
"พูดเป็นธรรม"

" .. มิได้หมายความว่า พูดเรื่องธรรม "แต่หมายความว่า พูดถูกต้อง มีเหตุผล
ไม่เป็นไปเพื่อเบียดเบียน แต่เป็นไปเพื่อเกื้อกูล" .. "
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖

หลวงปู่เขี่ยม โสรโย พระผู้มองเห็นสาวผู้เป็นที่รักมีแต่ขี้เต็มตัว

หลวงปู่บุญทันใช้อภิญญาสกัดกั้นชาวบ้านมิให้ทำบาป

.
"เอาสติมาฝึกจิต"

" .. พระองค์ก็เทศนาเหมือนกันว่า "จิตอันใดใจอันนั้น ใจอันใดจิตอันนั้น" จิตกับใจก็อันเดียวกันนั่นแหละ แต่ทำไมพูดสองอย่าง ก็เพราะมันทำหน้าที่มีอาการต่างกัน "การฝึกหัดต้องฝึกจิต" ไม่ต้องฝึกใจ จิตคือผู้คิด ผู้นึก ผู้ปรุง ผู้แต่งสัญญาอารมณ์ทั้งหมด "กิเลสทั้งปวงก็จิตเป็นผู้ปรุงแต่ง" การฝึกหัดอบรมจะต้องฝึกที่จิตแห่งเดียว

แล้วเอาอะไรมาฝึกจิต "เอาสติมาฝึกจิต" ขอให้มีสติทุกอิริยาบททั้งสี่ ยืน เดิน นั่ง นอน มีสติรู้จิตตลอดเวลา กิเลสทั้งหลายจะค่อยเสื่อมหายไป "อย่าเพิ่งให้สำเร็จมรรคผลง่ายนักเลย" คนฝึกหัดปฏิบัติน่ะอยากสำเร็จ มรรค ผล นิพพานเร็วนัก เอาไว้เสียก่อน "เอากิเลสไว้พิจารณาเสียก่อน"

สำเร็จมรรคผลแล้วจะไปไหน "กิเลสมันอยู่กับจิต เรามีสติควบคุมจิตอยู่" ลองคิดดูว่าเห็นมันทุกขณะ ยืน เดิน นั่ง นอน แล้วมันจะไปไหนเล่า "ทุกสิ่งที่เห็นว่ามันดีหรือมันชั่ว มันชั่วก็เป็นสิ่งที่ควรละ มันดีก็เป็นของควรทำ" หมั่นฝึกหัดปฏิบัติเพียงแค่นี้ "ละชั่วทำดีเท่านั้นแหละ" หมดเรื่อง .. "

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖

หัดล้มเหลวเสียบ้าง ถ้าสำเร็จทุกอย่างชีวิตก็ไร้รสชาติ
เรื่องของงานจำไว้ว่าขอให้ได้ทำ ไม่ได้แปลว่าทำแล้วต้องสำเร็จ
ทำแล้วอย่าไปเสียใจ แต่ถ้าไม่ได้ทำก็น่าเสียดาย
เราจะไม่รู้ว่าบทเรียนดี ๆ อย่างนี้ยังมีอยู่อีกเยอะเลย
.....................................
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. วัดท่าขนุน
www.watthakhanun.com

.
"ไปเอาบุญ แต่ไม่ละบาป"

" .. บางทีก็พากันไปแสวงหาบุญกัน ไปรถบัสคันใหญ่ ๆ สองคันสามคัน พากันไป "ไปกันบางทีทะเลาะกันเสียบนรถก็มี บางทีกินเหล้าเมากันบนรถก็มี" ถามว่าไปทำไม ไปแสวงบุญกัน "ไปแสวงหาบุญ ไปเอาบุญ แต่ไม่ละบาป ก็ไม่เจอบุญกันสักที" มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ

อันนี้มันอยู่อย่างนี้(ของวางอยู่) มันจะสะดุดเท้าเราใช่ไหมให้มองดูใกล้ ๆ มองดูตัวเรา พระพุทธเจ้าท่าน "ให้มองดูตัวเรา ให้สติสัมปชัญญะอยู่รอบ ๆ ตัวเรา" ท่านสอนอย่างนี้

บาปกรรมทำชั่วทั้งหลาย มันเกิดขึ้นทั้งทางกาย ทางวาจา ทางใจ "บ่อเกิดของบาปบุญคุณโทษ ก็คือกาย วาจา ใจ" เราเอากาย วาจา ใจมาด้วยหรือเปล่าวันนี้ หรือเอาไว้ที่บ้าน นี่ต้องดูอย่างนี้ ดูใกล้ ๆ อย่า ไปดูไกล "เราดูกายของเรานี่ ดูวาจา ดูใจของเรา ดูว่า ศีลของเราบกพร่องหรือไม่อย่างนี้" ไม่ค่อยจะเห็นมี .. "

หลวงปู่ชา สุภัทโท

พวกเราทั้งหลายที่เป็นนักปฏิบัติธรรมต้องเข้าใจด้วยว่า พุทธานุสติที่กระผม/อาตมภาพสอนทุกคน สอนทุกครั้ง สอนทุกเช้าที่ปฏิบัติธรรม บางคนอาจจะคิดว่าสอนอะไรซ้ำ ๆ ซาก ๆ อยากจะถามคืนไปว่า ไอ้ที่สอนซ้ำซากนี่ ทำได้ดีแล้วหรือยัง ?

พุทธานุสติเป็นกองกรรมฐานที่ช่วยให้เราเข้าถึงพระนิพพานได้ดีที่สุดและง่ายที่สุด เพราะว่าพระพุทธเจ้าไม่ได้อยู่ที่ใดเลย นอกจากบนพระนิพพาน เราเห็นพระองค์ท่าน คือเราอยู่ใกล้กับพระองค์ท่าน เราอยู่ใกล้กับพระองค์ท่าน คือเราอยู่บนพระนิพพาน

อยากจะบอกว่า ความรู้ที่กระผม/อาตมภาพศึกษาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาและการปฏิบัติธรรมมาทั้งหมด สรุปลงก็เหลือเท่าที่มาจ้ำจี้จ้ำไช ปากเปียกปากแฉะให้ทุกเช้าที่มีการปฏิบัติธรรมนั่นแหละ ใครอยากจะเป็นพระอภิญญา ใครอยากจะเป็นพระปฏิสัมภิทาญาณ ทำไปเลย ทำได้เมื่อไร กำลังใจถึงระดับ ได้อย่างที่ต้องการแน่นอน..!

ถ้าจะเป็นอภิญญา ๖ อย่างน้อยต้องเป็นพระโสดาบันขึ้นไป เพราะว่าข้อที่ ๖ ของอภิญญา ๖ ก็คืออาสวักขยญาณ ความรู้ในการกำจัดกิเลสให้สิ้นไป อย่างน้อย ๆ ต้องสิ้นไปในระดับโสดาบัน ถึงถือว่าได้ญาณตัวนี้

แต่ถ้าเป็นปฏิสัมภิทาญาณ ๔ อย่างน้อยต้องเป็นพระอนาคามีขึ้นไป...

.
"เข้าถึงพุทธธรรมได้ด้วยใจ"

" .. พิจารณาดูเถิด "การเดินทางเข้าถึงพุทธธรรมมิใช่เดินด้วยกาย แต่ต้องเดินด้วยใจจึงจะเข้าถึงได้" ได้แบ่งผู้เดินทางออกเป็น ๓ ชั้น คือ

ก. "ชั้นต่ำ" ได้แก่ "ผู้รู้จักปฏิญาณตนเองเอาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งอาศัย" ตั้งใจปฏิบัติตามคำสั่งสอนด้วยดี ละทิ้งประเพณีที่งมงายและเชื่อมงคลตื่นข่าว จะเชื่ออะไรต้องพิจารณาเหตุผลเสียก่อน คนพวกนี้เรียกว่า "สาธุชน"

ข. "ชั้นกลาง" หมายถึง "ผู้ปฏิบัติจนเชื่อต่อพระรัตนตรัยอย่างแน่นแฟ้นไม่เสื่อมคลาย รู้เท่าทันสังขาร" พยายามสละความยึดมั่นถือมั่นให้น้อยลง มีจิตเข้าถึงธรรมสูงขึ้นเป็นขั้น ๆ ท่านเหล่านี้ "เรียกว่าพระอริยบุคคล" คือ "พระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี"

ค. "ชั้นสูง" ได้แก่ "ผู้ปฏิบัติจนกาย วาจา ใจ เป็นพุทธะ เป็นผู้พ้นจากโลก อยู่เหนือโลก" หมดความยึดถืออย่างสิ้นเชิง "เรียกว่า พระอรหันต์" ซึ่งเป็นพระอริยบุคคลชั้นสูงสุด .. "

หลวงปู่ชา สุภทฺโท
http://anuchah.com/dhamma-lessons/

ฝึกมโนมยิทธิประจำวัน ท่องแดนสวรรค์ ครูคณิตพร บุญยเกียรติ||หลวงพ่อฤาษีฯ วัดท่าซุง นำสมาทานกรรมฐาน

หลวงตามหาบัว ญาณสมฺปนฺโน
กล่าวถึง หลวงพ่อฤาษีลิงดำ วัดท่าซุง
"..พระดี จะหาอะไรดียิ่งกว่านั้นไปอีก.."

---------------------------------------------

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเมื่อวันที่ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๖๔

วันนี้ตรงกับวันศุกร์ที่ ๑๕ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๔ เป็นวันสอบนักธรรมสนามหลวงชั้นตรีวันแรก ซึ่งคณะสงฆ์อำเภอทองผาภูมิของเรา ก็ได้รับคำสั่งจากคณะกรรมการควบคุมโรคติดต่ออำเภอทองผาภูมิ นำโดยท่านนายอำเภอนภเดช เกลียวศิริกุล ให้ทำการตรวจหาเชื้อไวรัสโควิด ๑๙ ก่อนที่จะเข้าสอบ ตรวจแล้วก็เจอจนได้ ปรากฏว่าแจ็กพ็อตไปแตกที่วัดทองผาภูมิ มีผลตรวจเป็นบวก ๑ รูป พระทั้ง ๓ รูปที่จะเข้าสอบของวัดทองผาภูมิ ก็เลยต้องโดนขอร้องให้งดการสอบ

ต้องบอกว่าทองผาภูมิของเราระยะนี้ การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด ๑๙ ค่อนข้างจะรุนแรง ตรวจเมื่อไรก็เจอเมื่อนั้น ผมเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าอีก ๓ วันที่เหลือจะโดนตรวจอีกกี่ครั้ง ในฐานะรองประธานกรรมการสนามสอบ เป็นหน้าที่ซึ่งจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องเข้าไปดำเนินงานให้เสร็จสิ้นลง..

ตรงจุดนี้ไม่ว่าจะพระภิกษุสามเณรหรือว่าญาติโยม ทั้งที่อยู่ที่นี่หรือว่าอยู่ที่บ้านก็ตาม จำเป็นต้องระมัดระวังเป็นอย่างสูง เพราะว่าไม่มีใครที่สามารถจะช่วยเราได้ นอกจากดูแลตัวเองให้ดี

พวกเราเองจึงต้องระมัดระวังตนเอง ห้ามประมาท ห้ามการ์ดตก...

.
"จิตหลงความคิด หลงความเห็นของตน"

" .. เรื่องสรรพสิ่งต่าง ๆ เกิดมาในโลก "ไม่ได้เป็นภัยแก่เรา มีแต่คุณทั้งนั้น" แต่ความเห็นผิดของจิตใจ ที่ไปยึดอยู่ในร่างกาย "อันนี่แหละเป็นตัวผิดว่ามันเป็นทุกข์ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา"

ของทั้งหลายเหล่านี้ เขาเป็นอย่างนั้นมานับกัปนับมาแล้วกัลป์ "แต่เรื่องของจิตใจที่เราไม่รู้ไม่เห็นนี่สิ ก็เลยหลงความคิด หลงความเห็นของตน" จนกลายเป็นอุปาทาน ยืดมั่นถือมั่น นึกว่าของต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นของดิบของดี

"ถ้าหากของเหล่านั้นเสียหายไป ก็เป็นเหตุดึงจิตใจเสียไปด้วย" จิตใจก็เลยพลอยเดือดร้อนวุ่นวาย ฉะนั้น "พระพุทธองค์เลยหาทางแก้อาการของจิต ไม่อยากให้ไปยืดถือในสิ่งเหล่านั้น" ให้ปล่อยวางว่า "เป็นธรรมดาของเขา" .. "

"วีระปฏิปทา มหาวีโร"
หลวงปู่ศรี มหาวีโร

การปฏิบัติธรรมเป็นการทวนกระแสโลก เหมือนกับเราว่ายทวนน้ำ เมื่อถึงเวลาออกแรงว่ายไปเต็มที่ พอได้ระยะที่เรารู้สึกว่าพอแล้ว เราก็ปล่อยมือ ก็จะไหลตามน้ำไป พอต้องการที่จะว่ายขึ้นมาใหม่ ก็ตั้งหน้าตั้งตาว่ายอีก แล้วก็ปล่อยไหลตามน้ำไปอีก

ต่อให้เราขยันแค่ไหน ก็จะเป็นคนขยันที่ไม่มีผลงานอะไรเลย เพราะว่าทุกวันจะไหลตามน้ำไป แล้วถ้าหากว่าขี้เกียจขึ้นมาเมื่อไร ก็จะไหลไปไกลกว่านั้นอีก ยิ่งไหลไปไกลเท่าไร เราก็ต้องใช้เรี่ยวแรงในการที่จะว่ายทวนน้ำขึ้นมามากเท่านั้น ซึ่งจะทำให้ท่านทั้งหลายเกิดความท้อแท้ แล้วท้ายที่สุดก็เลิกการปฏิบัติธรรมไปโดยปริยาย

เรื่องทั้งหลายเหล่านี้ไม่ควรเกิดขึ้น ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักวิธีว่า เมื่อเลิกจากการนั่งสมาธิภาวนาแล้ว กำลังใจเราสงบแค่ไหน เราต้องประคับประคองรักษาอารมณ์ใจนั้นให้อยู่กับเราให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ ไม่ว่าจะเปลี่ยนอิริยาบถไป จากนั่งเป็นยืน เป็นเดิน เป็นนอน เป็นดื่ม กิน คิด พูด ทำ ใจเราต้องอยู่กับการภาวนาหรือลมหายใจโดยอัตโนมัติ

ถ้าสามารถรักษากำลังใจไว้ในลักษณะนี้ได้บ่อย ๆ เราก็จะยืนระยะได้นานขึ้น จากที่ได้แค่ครู่เดียว เมื่อขยับเคลื่อนไหวสมาธิก็คลายตัวหมด...

หลวงปู่จวน กุลเชฏโฐ สมัยเป็นฆราวาส เคยแอบไปสำรวจดูอุจจาระของผู้สาว จนเห็นสัจธรรม ก่อนตัดสินใจออกบวช

ศิษย์ยุคอภิญญาใหญ่ - ฝึกมโนมยิทธิถอดจิตเต็มกำลัง

สติความระลึกได้ และสัมปชัญญะความรู้ตัว

"อันนี้เป็นหลักของพระพุทธศาสนา"

" .. พุทธศาสนาสอนอะไร หรือศาสนาทุกศาสนาสอนอะไรกัน "ศาสนาสอนให้ละความชั่ว คือไม่ให้ประพฤติความชั่ว แล้วก็ให้ประกอบคุณงามความดี" พูดง่าย ๆ ว่า "ละชั่วทำดี หลักของศาสนาทุก ศาสนามีอย่างนี้"

ตามลำพัง "การที่จะละการทำชั่วทางกายทางวาจานั้นมันทำได้ยาก" เพราะมีเจ้านายอยู่ คนหนึ่งคือ ใจ มันเป็นตัวบังคับบัญชาให้กาย ให้วาจากระทำธุรกิจต่าง ๆ ด้วยเหตุนี้ "พระพุทธเจ้า จึงทรงสอนให้พากันรักษาใจอีกทีหนึ่ง ควบคุมใจให้ได้อีกอย่างหนึ่ง" จึงจะครบพร้อมมูลบริบูรณ์

เราจะไปบังคับให้กายวาจาละชั่วอย่างเดียวไม่ได้ "เราต้องบอกหรือสอนให้ใจบังคับใจให้อยู่เสียก่อน จึงจะบังคับกายวาจาให้อยู่ในอำนาจได้ อันนี้เป็นหลักของพระพุทธศาสนา" .. "

"คุณค่าและประโยชน์ ของพระพุทธศาสนา"
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ศาสตร์หลวงปู่ดู่ : หลวงตาม้าบรรยาย

"กิเลส" คือ ความเศร้าหมองแห่งจิตใจ
พระพุทธองค์ ทรงตรัสไว้ว่า
กิเลสเป็นสิ่งที่จรเข้ามา
ไม่ใช่ "สิ่งที่มีอยู่ดั้งเดิมของจิตใจ"
(จิตเดิมแท้ ประภัสสร)
เมื่อ ๓๐-๔๐ ปี หรือ ๕๐ ปีมาแล้ว ทาง BBC มาทำสารคดีเรื่องเชื้อพระวงศ์ไทย ผู้สัมภาษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ร.๙ ถามเรื่องศาสนา เขาเป็นชาวคริสต์ ซึ่งเชื่อเรื่องบาปเดิม คือเชื่อว่า จิตใจของมนุษย์เศร้าหมองโดยธรรมชาติ เพราะบาปเดิมของมนุษย์คู่แรก คือ อดัมกับอีฟ

เมื่อเขาถามพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.๙ ว่าชาวพุทธเชื่อเรื่องบาปเดิม (Original Sin) หรือไม่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ทรงตอบเป็นภาษาอังกฤษว่า

"No, we believe in original purity.
เราเชื่อใน "ความบริสุทธิ์ดั้งเดิม"
ไม่เชื่อใน "ความเศร้าหมองดั้งเดิม"
จากพระธรรมเทศนา เรื่อง นิวรณ์บั่นทอนจิต โดยพระอาจารย์ชยสาโร ในการปฏิบัติธรรมครู ประจำปี ๒๕๕๙ ณ บ้านบุญ ปากช่อง นครราชสีมา ระหว่างวันที่ ๑๗-๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๙

พระธรรมพัชรญาณมุนี
(พระอาจารย์ชยสาโร)

Credit: ขอขอบพระคุณที่มาจาก Facebook พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น

"พุทโธ นี่แหละเป็นสรณะที่พึ่ง"

" .. "พุทโธ พุทโธ นี้เป็นผู้รู้ นี่แหละเป็นสรณะที่พึ่งของเราแท้แน่นอน" ถ้าเราไม่มีพุทธะคือผู้รู้แล้วเราก็พึ่งพาอาศัยอะไรไม่ได้สักอย่างพ่อแม่พี่น้องข้าวของเงินทองก็พึ่งไม่ได้ บ้านช่องก็พึ่งไม่ได้ เงินทองอะไรก็พึ่งไม่ได้ ชาวบ้านร้านตลาดประเทศชาติก็พึ่งไม่ได้ ถ้าเราไม่มีพุทโธ ธัมโม สังโฆแล้ว สังขารร่างกายเราก็พึ่งไม่ได้

ทำไมจึงพึ่งไม่ได้ "ก็พุทธะ คือผู้รู้ ถ้าเราไม่มีผู้รู้จะพึ่งอะไรได้" อุปมาเหมือนกับคนตาย คนตายแล้วมีความรู้หรือหูตาก็มีคู่แข่งขันก็มี อะไร ๆ มีหมด ข้าวของเงินทองก็มีอยู่ "แต่พึ่งไม่ได้สักอย่าง มันไม่มีพุทโธ ธัมโม สังโฆถ้าเรามีพุทโธ ธัมโม สังโฆ แล้วพึ่งได้หมด สังขารร่างกายเราก็พึ่งได้" พ่อแม่พี่น้องก็พึ่งได้ ข้าวของเงินทองพึ่งได้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง .. "

"การฟังและการปฏิบัติ" หลวงปู่ฝั้น อาจาโร
วัดป่าอุดมสมพร สกลนคร ๓ กันยายน ๒๕๑๑
ม.ร.ว. ส่งศรี เกตุสิงห์ ถอดจากแถบบันทึกเสียง

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖