The Facts of Life

avumme · 26 ธันวาคม 2010

[FONT=&quot]ธรรมบรรยาย (โดย ท่านอาจารย์ โกเอ็นก้า)[/FONT][FONT=&quot][/FONT]

[FONT=&quot]The Facts of Life[/FONT]

[FONT=&quot]นพ. ศุภกร โรจนนินทร์ เรียบเรียง[/FONT][FONT=&quot][/FONT]

[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]1. [/FONT][FONT=&quot]การควบคุมจิตใจของท่าน จะต้องใช้ความอดทน แต่การฝึกจิตนั้น ท่านต้องฝึกด้วยตนเอง ไม่มีใครที่จะทำแทนท่านได้ แม้ตถาคตก็เพียงแค่ชี้ทางให้ท่านเท่านั้น[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]2. [/FONT][FONT=&quot]การไม่ทำบาปทั้งปวง ทำแต่สิ่งที่เป็นกุศล และเฝ้าชำระจิตให้บริสุทธิ์อยู่ตลอดเวลา ธรรมะทั้งหมดก็มีอยู่เพียงเท่านี้ ไม่ต้องเติมอะไรอีกแล้ว และเป็นสากล[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]3. [/FONT][FONT=&quot]ธรรมะเป็นสากล เพราะให้ผลอย่างเดียวกันแก่ผู้ปฏิบัติทุกคนโดยเสมอหน้า[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]4. [/FONT][FONT=&quot]โดยปรกติแล้วบุคคลจะไม่ประพฤติผิดทางกายหรือวาจา นอกเสียจากมีความรู้สึกในทางลบเกิดขึ้นในจิตใจ เช่น มีความโกรธอย่างแรงกล้า หรือมีความพยาบาทเกลียดชัง หรือมีความหลง ความกลัว ความริษยา กิเลสเหล่านี้จะก่อตัวขึ้นในจิตใจก่อน แล้วจึงแสดงออกในทางกาย วาจาที่เป็นภัยต่อผู้อื่น[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]5. [/FONT][FONT=&quot]เมื่อใดที่สร้างกิเลสขึ้นในจิตใจ เช่น ความโกรธ พยาบาท เกลียดชัง หลงใหล หรือความกลัว ท่านจึงทำสิ่งที่เป็นภัยต่อผู้อื่นได้ นี่เป็นกฎธรรมชาติ ในทำนองเดียวกัน การที่ท่านให้การช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น ก็เพราะในขณะนั้น ท่านมีจิตที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความเมตตา ความปรารถนาดี ท่านก็จะเกิดความรู้สึกร่มเย็น สงบสุข[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]6. [/FONT][FONT=&quot]ซึ่งหนทางแห่งธรรมะนี้ เป็นทางอันประกอบด้วย องค์แปดประการอันประเสริฐ หรือ มรรคแปด ซึ่งแบ่งออกเป็น [/FONT][FONT=&quot]3 หมวด คือ ศีล สมาธิ ปัญญา[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]7. [/FONT][FONT=&quot]มรรคแปดประการนี้ สามข้อแรกอยู่ในหมวด ศีล อีกสามข้ออยู่ในหมวด สมาธิ และอีกสองข้ออยู่ในหมวด ปัญญา[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]8. [/FONT][FONT=&quot]หมวดศีล[/FONT][FONT=&quot] สามข้อ ได้แก่ [/FONT][FONT=&quot]1) สัมมาวาจา แปลว่า เจรจาชอบ 2) สัมมากัมมันตะ แปลว่า ทำการชอบ และ 3) สัมมาอาชีวะ แปลว่า เลี้ยงชีพชอบ [/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]9. [/FONT][FONT=&quot]มรรคหนึ่ง สัมมาวาจา[/FONT][FONT=&quot]= เจรจาชอบ หมายถึงการพูดแต่สิ่งที่ถูกต้อง และบริสุทธิ์ คำพูดที่ไม่บริสุทธิ์ คือ พูดปด หลอกลวง คำพูดที่รุนแรงทำร้ายจิตใจผู้อื่น คำนินทา กล่าวร้ายป้ายสี หรือพูดเพ้อเจ้อ ไร้สาระ หากละเว้น คำพูดที่เหลือก็คือ คำพูดบริสุทธิ์ [/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]10. [/FONT][FONT=&quot]มรรคสอง สัมมากัมมันตะ [/FONT][FONT=&quot]= ทำการชอบ หรือการงานชอบ หมายถึงการบริสุทธิ์ทางกายกรรม ได้แก่ การถือศีลห้าส่วนที่เหลือ (4 ข้อ) คือ no killing, no stealing or cheating, no adultery, no drug or drinking[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]11. [/FONT][FONT=&quot]มรรคสาม สัมมาอาชีวะ [/FONT][FONT=&quot]= เลี้ยงชีพชอบ หมายถึงความบริสุทธิ์ในการเลี้ยงชีพ การคิดแต่จะเอารัดเอาเปรียบผู้อื่นนั้น ย่อมไม่ใช่สัมมาอาชีวะอย่างแน่นอน การทำงานเพื่อตนเองและเพื่อผู้อื่น เป็นก้าวแรกของสัมมาอาชีวะ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]12. [/FONT][FONT=&quot]มรรคทั้งสามข้อ อยู่ในหมวด ศีล ซึ่งเป็นหมวดแรกของธรรมะเท่านั้น หากธรรมะมีเพียงแค่ศีล ธรรมะจะขาดความสมบูรณ์ไป เพราะจะเห็นได้ว่าคนเรายังคงทำสิ่งไม่ดีต่างๆเหล่านั้นอยู่เป็นเนืองนิตย์ ทั้งๆที่ก็ยอมรับโดยเหตุผลว่า มันไม่ดี ทั้งนี้เพราะแต่ละคนยังไม่สามารถควบคุมจิตใจของตนองได้ ดั้งนั้นเราจึงต้องมีหมวดที่สองของมรรค ที่จะช่วยให้เราสามารถควบคุมจิตใจเราได้ หมวดที่สองของมรรค คือ หมวดสมาธิ[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]13. [/FONT][FONT=&quot]หมวดสมาธิ[/FONT][FONT=&quot] มีมรรคอยู่อีก [/FONT][FONT=&quot]3 ข้อ ได้แก่ 1) สัมมาวายามะ แปลว่า ความเพียรชอบ 2) สัมมาสติ แปลว่า ระลึกชอบ และ 3) สัมมาสมาธิ แปลว่า ความมีจิตตั้งมั่น[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]14. [/FONT][FONT=&quot]มรรคสี่ สัมมาวายามะ [/FONT][FONT=&quot]= ความเพียรชอบ เมื่อรางกายอ่อนแอ จำเป็นต้องหมั่นออกกำลังกายเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง ในทำนองเดียวกัน จิตก็จำเป็นต้องฝึกหัดให้มีความเข้มแข็ง การฝึกอบรมจิตให้เข้มแข็งนี้คือ มรรคสี่ สัมมาวายามะ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]15. [/FONT][FONT=&quot]การฝึกจิต มีอยู่ [/FONT][FONT=&quot]4 แบบ แบบที่ 1) ให้ตรวจสอบจิตใจของท่านว่ามีความไม่บริสุทธิ์ หรือบาปอกุศลอยู่ในจิตหรือไม่ หากมีก็ขจัดออกไป 2) เมื่อจิตใจที่มีคุณภาพเลวถูกขจัดออกไปแล้ว ก็ให้ปิดกั้นไม่ให้บาปอกุศลทั้งหลายเข้ามาอยู่ในจิตใจของท่าน 3) เมื่อพบว่าจิตใจของท่านมีส่วนของกุศลธรรม ความดีงามอยู่แล้ว ก็อย่าสร้างอัตตา หรือสร้างความภูมิใจกับความดีเหล่านั้น แต่จะต้องรักษากุศลธรรมที่มีอยู่แล้ว และพัฒนาให้เพิ่มพูนยิ่งขึ้น และแบบที่ 4) ให้ตรวจสอบจิตว่ายังขาดกุศลธรรม หรือความดีอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็จงเปิดรับความดีเหล่านั้นเข้ามาอยู่ในจิตใจ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]16. [/FONT][FONT=&quot]มรรคห้า สัมมาสติ [/FONT][FONT=&quot]= ความระลึกชอบ ได้แก่ การระลึกรู้อยู่กับปัจจุบัน อดีตเป็นเพียงความทรงจำ และอนาคตเป็นแต่เพียงความปรารถนา ความกลัว หรือความหวัง ฉะนั้น สัมมาสติ จึงเป็นการมีสติอยู่กับสิ่งที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบันอย่างที่มันเป็น แต่มิได้หมายความว่า ท่านจะต้องลืมอดีต หรือไม่อาจวางแผนอะไรเพื่ออนาคต เพียงแต่เปลี่ยนนิสัยความเคยชินที่มัวคิดแต่เรื่องในอดีตหรือในอนาคต มาให้ความสำคัญกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบัน [/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]17. [/FONT][FONT=&quot]มรรคหก สัมมาสมาธิ [/FONT][FONT=&quot]= ความมีจิตตั้งมั่น คือจิตที่ตั้งมั่นในทางที่ถูกต้อง เราจึงจะสามารถไปถึงจุดหมายปลายทาง คือ ความหลุดพ้นได้ แต่ถ้ายึดติดกับกิเลสทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น โลภ โกรธ หลง สมาธิที่ได้ก็ไม่มีประโยชน์อันใด จิตจึงต้องตั้งมั่นอย่างมีสติ อยู่แต่กับความจริงเท่านั้น โดยไม่มีความชอบหรือความชังใดๆ มีแต่การยอมรับความจริงในแต่ละขณะอย่างที่มันเป็น และฝึกฝนรักษาจิตให้มีความตั้งมั่นอยู่กับความจริง ติดต่อกันไปเป็นระยะเวลาที่ยาวนานขึ้นเป็นลำดับ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]18. [/FONT][FONT=&quot]ในการรักษาศีล ท่านจะต้องงดเว้นการกระทำทางกายและทางวาจาทุกชนิดที่จะเป็นภัยต่อผู้อื่น ส่วนสมาธิมีความสำคัญต่อการรักษาศีล รวมทั้งความสำคัญต่อการพัฒนาปัญญาด้วย สมาธิจะช่วยระงับหรือผลักไสกิเลสออกไปได้ในระดับพื้นผิวของจิต แต่แท้จริงแล้วหาใช่เป็นการขจัดมันออกไปได้ แต่เป็นการกดให้มันจมลึกลงไป ฝังลึกลงไปในระดับจิตไร้สำนึก ที่ซึ่งท่านหยั่งลงไปไม่ถึง เพราะสมาธิจะเกี่ยวข้องแต่เพียงระดับจิตสำนึกเท่านั้น จิตไร้สำนึกจะไม่ถูกแตะต้องซึ่งเป็นแหล่งสะสมความไม่บริสุทธิ์ทั้งปวง เมื่อใดที่มันระเบิดออกมา มันจะครอบงำท่าน ทำให้ไม่สามารถหลุดพ้นจากความทุกข์ได้[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]19. [/FONT][FONT=&quot]ด้วยเหตุนี้ จึงมีหมวดสำคัญของธรรมะอีกหมวดหนึ่ง คือ ปัญญา บุคคลเมื่อพัฒนาปัญญาจนรู้แจ้งแล้ว จะหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวง เพราะจิตเป็นอิสระแล้วจากกิเลสทั้งหลาย จิตที่บริสุทธิ์นั้น จะเป็นจิตที่เปี่ยมไปด้วยความรักที่ไม่มีขอบเขต มีความชื่นชมยินดีในความสุขของผู้อื่น และมีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น และมีอุเบกขา อย่างไม่มีขอบเขต จิตที่บริสุทธิ์ก็คือ จิตที่หลุดพ้นแล้ว และจะเกิดขึ้นได้ ด้วยปัญญา[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]20. [/FONT][FONT=&quot]หมวดปัญญา มีมรรคอยู่ [/FONT][FONT=&quot]2 ข้อคือ สัมมาสังกัปปะ แปลว่า ดำริชอบ หรือ ความคิดชอบ และ สัมมาทิฏฐิ แปลว่าความเห็นชอบ[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]21. [/FONT][FONT=&quot]มรรคเจ็ด สัมมาสังกัปปะ [/FONT][FONT=&quot]= ดำริชอบ หรือคิดชอบ ความนึกคิดยังคงอยู่ แต่รูปแบบของความคิดเท่านั้นที่จะเปลี่ยนไป ความคิดที่ถูกครอบงำในทางอกุศล เช่น ถูกครอบงำด้วย ความอยาก ความไม่ชอบ ไม่พอใจ มุ่งร้าย ความหลอกลวง ความหลงผิด เหล่านี้จะนำพาท่านไปสู่ความทุกข์ แต่หากท่านคิดอย่างถูกต้อง มีเหตุมีผล และฝึกจิตให้ละทิ้งความคิดที่ไม่บริสุทธิ์ออกไปที่ละน้อย รูปแบบความคิดของท่านจะเปลี่ยนไป เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับธรรมะ หรือเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตที่ชอบธรรมและเหมาะสม ท่านก็จะบรรลุถึงมรรคเจ็ด และจงก้าวต่อไปถึงมรรคแปด[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]22. [/FONT][FONT=&quot]มรรคแปด สัมมาทิฏฐิ [/FONT][FONT=&quot]= ความเห็นชอบ คือความเข้าใจความจริงอย่างที่มันเป็นอยู่ โดยมาครอบงำด้วยกิเลส ไม่ใช่อย่างที่มันปรากฏให้เห็น หรือดูเหมือนจะเป็น เนื่องจากมีอวิชชาหรือความหลงผิดครอบงำอยู่ เมื่อสามารถขจัดอวิชชาออกไปได้ ท่านก็จะได้เห็นความจริงตามเนื้อแท้ของมัน นี่คือปัญญา นี่คือ ความรู้แจ้ง[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]23. [/FONT][FONT=&quot]ปัญญามี [/FONT][FONT=&quot]3 ระดับ คือ 1) ความรู้ที่ท่านได้รับจากการฟัง หรือการอ่าน ซึ่งไม่ใช่เป็นปัญญาของท่าน แต่เป็นของผู้อื่น แล้วท่านยอมรับ และยึดถือด้วยความศรัทธา นั่นเป็นปัญญาระดับแรก ระดับที่ 2) เป็นปัญญาที่เกิดจากการใช้ความคิดพิจารณาให้เกิดความเข้าใจในระดับเหตุผล และจึงจะยอมรับ ไม่ใช่เชื่อหรือศรัทธาแบบหลับหูหลับตา ระดับที่ 3) เป็นปัญญาที่สูงขึ้น ซึ่งได้มาจากการที่ท่านได้ประสบกับสิ่งนั้นด้วยตนเอง ปัญญาขั้นที่สามนี้ หรือเรียกว่า ภาวนามยปํญญา จะคลายเงื่อนปมต่างๆที่อยู่ลึกล้ำภายในใจ ช่วยให้ท่านได้คลี่คลาย และปลดปล่อยท่านให้หลุดพ้นจากกิเลส ท่านจะหยุดสร้างกิเลสใหม่ พร้อมๆกับขจัดกิเลสเก่าๆที่สะสมไว้ในระดับลึกที่สุดของจิตใจไปด้วย จนกระทั่งปราศจาก กิเลส[/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot]24. [/FONT][FONT=&quot]ตราบใดที่ยังมีกิเลสสะสมอยู่ในจิตไร้สำนึก ตราบนั้นเราก็ยังไม่เป็นอิสระ ยังไม่หลุดพ้น พระพุทธเจ้าทรงรู้แจ้งด้วยพระองค์เองว่า จะต้องเจาะลงไปให้ถึงส่วนลึกที่สุดของจิต คือที่ระดับจิตไร้สำนึก จึงจะสามารถขจัดรากเหง้าของความไม่บริสุทธิ์ทั้งหลายให้หมดสิ้นไปได้ แล้วจึงจะพ้นทุกข์โดยสมบูรณ์[/FONT][FONT=&quot][/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]
[FONT=&quot] [/FONT]

เข้าสู่ระบบหรือลงทะเบียน

The Facts of Life

avumme เป็นที่รู้จักกันดี

แชร์หน้านี้

แชร์หน้านี้

เข้าสู่ระบบหรือลงทะเบียน

The Facts of Life

แชร์หน้านี้

การค้นหาที่มีประโยชน์

ติดต่อเรา